Miesiączka by KKP #33

Jedna spódnica jest tylko i wyłącznie biżuteryjna. Niektóre są prostsze, kolorowe, z różnych materiałów nakładających się na siebie, niepasujących. Grający z konwencją, zastanawiający się jak daleko można posunąć pomysł na spódnicę, żeby ona nadal była funkcjonalna, bo to jest bardzo ważne dla Miucci, żeby te spódnice działały. Ona sama właściwie tylko te spódnice nosi i tak zaraz za kolano. I to taka właśnie grzeczna długość, która nie seksualizuje kobiety, najbardziej Miuccie interesuje i ona mówi, że To, że tak się ubiera i takie spódnice proponuje, nie znaczy, że chce kogokolwiek zniewalać, wręcz przeciwnie, chce uwolnić tę kobiecość, żeby nie była ona jakoś, powiedzmy,

Konstruowana pod męskie spojrzenie, tylko żeby dawała pewien rozmach, dawała właśnie ten rodzaj ekspresji modowej, który daje taka duża powierzchnia materiału, jaką jest spódnica za kolana. I to nie jest pierwszy raz, kiedy Miucza tak mocno tę spódnicę podkreśla, to właściwie od czasów lat 90., kiedy takie Spódnice poliestrowe z nylonu wymyśliła niezbyt piękne w tradycyjnym tego słowa znaczeniu, właśnie wpisujące się w ten szyk brzydoty, ale Miuccia nad spódnicami i ich rodzajami medytowała właściwie od początku swojej kariery w modzie i nawet stworzyła taki pomysł na wystawę, która miała miejsce w

W latach dwutysięcznych tytuł wystawy Waist Down Skirts by Miuccia Prada po prostu, czyli od pasa w dół. Spódnica Miucci Prady i była ona pokazywana w Prada Tokyo Epicenter, a potem podróżowała do Szanghaju, Nowego Jorku, Los Angeles i Seulu. Było tam ponad 100 spódnic jej prywatnej kolekcji od 1988. I opowiadała o tych spódniczych fantazjach, trochę jako o fantazjach właśnie na temat kobiecości, na temat tego, co mamy tam na dole, co spódnica zakrywa, ale też właśnie o tym, jakie społeczne zmiany można na spódnicy odmalować, jako że właśnie jest t-shirtem i jak się to robi.

Dla Miucci spódnica jest też miejscem, gdzie można pokazywać takie rzemiosło, które Miuccia bardzo ceni. Taka spódnica jest też pewnego rodzaju rzeźbą. Można ją zdjąć z człowieka i postawić, niemalże. Jest też ona jakoś dopełniana, ta Prada, marka Prada i pomysły Miucci na spódnicę, tą jej taką marką dla młodszych, tak zwaną marką dla młodszych, czyli Miu Miu. Miu Miu to jest Taki przydomek, taki pseudonim, zdrobnienie, którym Miucie nazywali znajomi i Miu Miu bawi się z tą koncepcją takiej wyzwolonej kobiecości z kolei, nie takiej bardziej klasycznej jak Prada i z Rafem Simonsem oni tam

Jest to bardzo interesujące. Ciekawa jestem jak to ulica weźmie, jak to sieciówki przełożą. Już się boję. Ale tak, ale chciałam też wam zwrócić uwagę w ogóle na myślenie Miucci, na to jak ona się zajmuje kobiecością, bo to najbardziej ją inspiruje i może stąd też te spodnice. To jest uniform, to jest strój roboczy, to są stroje urzędniczek, to są stroje do szkoły, to są stroje pań sprzątających. Kucharek, te wszystkie funkcje kobiecego krzątactwa i to, jakie one mają stroje, to jest dla Miucci bardzo, bardzo inspirujące, więc ten taki rodzaj społecznej refleksji, dlatego ten genderowy statement o spódnicy na jesień Wam chciałam tutaj zostawić i no właśnie.

Zobaczmy, jak się tej jesieni poczujemy odziane w stylu miucci. Do zobaczenia w przyszłym miesiącu. Miesiączka powstaje dzięki wsparciu patronów z Patronite. Jest programem niezależnym, subiektywnym i wolnym. Dzięki Wam nie sprzedaje tutaj reklam, tylko siebie. Dziękuję za Wasze wsparcie. A teraz będziemy jedli, proszę Państwa, i zaczniemy od... Zresztą, co Wam będę mówiła? Posłuchajcie. Na długo zanim nad polskimi stołami zapanowała niepodzielnie Magda Gessler, pierwszą diwą polskiej gastronomii była Lucyna Ćwierczakiewiczowa, autorka książek kucharskich, m.in. słynnych 365 obiadów za 5 zł, które doczekały się 20 wydań, czy bab Placków i Mazurków. Dzisiaj obchodzimy 200-lecie jej urodzin oraz jej imieniny.