#17 - Rozmowa z Przemkiem Malakiem
Witam w kolejnym odcinku podcastu „People Guy w IT”, w którym rozmawiamy o tym jak odnieść sukces jako lider, menadżer, konsultant pamiętając o najważniejszym składniku każdego sukcesu - ludziach. Nazywam się Marek Drob i od ponad 12 lat zajmuje się zarządzaniem, budową oraz skalowaniem zespołów. W tym odcinku wspólnie z moim gościem - Przemkiem Malakiem, rozmawiamy o tym jak zadbać o rozwój zespołu jako Tech Leader, jakich cech szuka Przemek u “Juniorów” w zespole oraz jak być na czasie z technologią. Przemek Malak, Software Architect z ponad 20 letnim doświadczeniem, aktywny programista, Cloud Native Guru, AWS Community Builder, bloger oraz fan dzielenia się wiedzą ze społecznością. Jak myślę serverless to myślę Przemek, nie ma lepszej osoby która odpowie na pytanie “co nowego w AWS”
Co tam u Ciebie w Spotify'u, jeżeli używasz Spotify'a? Bo też niektórzy okazuje się, że nie używają Spotify'a. To ja dając Ci chwilę, zacząłem słuchać męskie granie orkiestra z zeszłego roku i byłem zdziwiony interpretacją piosenki Illusion Nóż. Wito Bambino może nie zrobił tego tak dobrze, no było całkiem nieźle. Oryginał jednak ciągle lepszy. A co u Ciebie? Wiesz co, no ja poza Spotify'em. Ja taj dal i kubus, tak mówiąc szczerze. Co u mnie? No u mnie permanentnie od wielu lat Depeche Mode. Szczególnie, że teraz jadę na koncert znowu do Łodzi, to sobie jakby przypominam. A ostatnio często, nie wiem czy znasz taką kapelę Yellow i oni przez wiele, wiele lat nagrywali dużo płyt, a nie w ogóle nie koncertowali.
I zdecydowaliśmy się prawie po 40 latach na koncert w Berlinie. Kupiłem sobie na Bluray'u i że tak powiem ostatnio często w telewizorze i głośnikach. Nie znałem, na pewno sobie dorzucę. Akurat korzystam z tego podcastu, jak ktoś coś podpowiada, na przykład jak nasz wspólny znajomy Furman rzucił soundtrack z Top Gun'a, no to moje dzieci go uwielbiają, więc jakby jest dodany do takiej listy samochodowej, więc soundtrack z Top Gun'a jest dodany, więc też sprawdzę Yellow. A Depeche Mode, to też już dawno nie słyszałem, więc pora. Nie jestem wielkim fanem, fanatykiem, Ja jestem, można powiedzieć, fanatykiem, tak. Okej, okej, bo to chyba są tylko dwa stadia, no nie? W sensie albo jesteś fanatykiem, albo nie, jakby tam nie ma tych pośrednich...
Kompletnie moim zdaniem COVID wywrócił to, że nie da się już przez taką zwaną osmozę zdobywać tej wiedzy. To będzie jedna z tych rzeczy, z którymi bym dzisiaj chciał pogadać. A druga to to, co powiedziałem, że kojarzy mi się z osobą, która jest non stop na bieżąco ze światem AWS. Jak to robisz? Bo to nie jest takie oczywiste, tych wszystkich notyfikacji, co się zmieniło, co się wydarzyło. To będą dzisiaj takie dwa wiodące tematy. Może trochę o Serverlessie, jak nam starczy czasu, ale to zobaczymy, czy się tutaj nie rozgadamy. No ale zanim zaczniemy, no to z chęcią bym posłuchał też na pewno słuchacze twojej historii, takiej origin story, jakby ja zerkając na twój profil, kojarząc ciebie z Serverlessem, to jak to się wydarzyło, że facet z tyloma certyfikatami z Kubernetesa teraz mówi, że Serverless jest najlepszy?
Jak to się wydarzyło, że Serverless? Wiesz co, to jest trudne pytanie. Ja nawet nie wiem, czy ja znam na nie odpowiedź, bo to jest tak, że Ja kocham programowanie. I nawet teraz coraz mniej programuję, ale ostatnio nawet to było śmieszne, bo wieczorem byłem zmęczony i ktoś mi tam powiedział, a to idź spać, a ja mówię, ale to ja sobie poprogramuję, nie? I coś tam zrobiłem, jakiś tam, nie wiem, Step Function w AWSie napisałem coś. Przepraszam. I to mnie zrelaksowało i ja to naprawdę kocham od, nie wiem, od 15 roku życia, kiedy pamiętam jeszcze pierwsze Atari 8-bitowe dostałem, bez magnetofonu na szczęście, więc nie mogłem grać, więc musiałem programować. I później wiesz co, Marku, ja zawsze szukałem jakiejś niszy takiej dla siebie, bo zawsze też przeszedłem przez jakieś tam dotnety jeszcze pełne i tak dalej, nawet acpneta 3.0, czy coś tak się to nazywało kiedyś dawno temu.
Ale szukałem zawsze jakiejś takiej niszy dla siebie. Przez 6 lat programowałem na iPhone'y i później nagle znalazłem tą chmurę. A tu rozumiem, że jeszcze na iPhone'y Objective-C. Tutaj już nie są te czasy Swifta. Nie, to właśnie Swift mnie przekonał do tego, że trzeba sobie szukać kolejnej niszy, bo to już stało się zbyt trywialne. Ja mam też takie zawsze powiedzenie, jak ktoś pyta na przykład na uczelniach, jak mam jakieś takie zaproszenia od uczelni, żeby porozmawiać o tym, o programie nauczania, zawsze jest pytanie, czego uczyć. Ja mówię, no nieważne czego, żeby to było trudne. Nie ma znaczenia na tym etapie, co to jest, ważne, żeby to było trudne.
No trudne i żeby nie było może tak łatwo dostępne. Wtedy łatwiej się wyróżnić w tłumie, że tak powiem. Objective-C to ja nie ukrywam, że dla mnie był mało przyjemnym doświadczeniem. To specyficzny język, ale po ogarnięciu, że tak powiem, dawało się w tym fajnie pisać. I wiesz co? Humora się w sumie rozpoczęła trochę w związku z tym iOS-em, bo to ja pracowałem zdalnie też w takiej holenderskiej firmie. Jeszcze długo przed COVID-em, zanim to było modne. I później migrowaliśmy się właśnie z DigitalOcean do AWS-a. No i wiadomo, tam pierwsza migracja, jakiś tam prawie lift and shift, trochę kontenerów, trochę maszyn wirtualnych, jakieś tam load balancery. Ale to jest tak jak właśnie z wejściem w chmurę.
Jak człowiek już wejdzie w chmurę, To zaczyna rozglądać się po tych wszystkich innych zabawkach, które chmura nam daje i zaczyna szukać jakichś innych możliwości. One się często same nasuwają. I wtedy właśnie zobaczyłem tego Serverlessa. I nawet bez Tak sobie teraz myślę, że nie miałem z tyłu głowy, o nisza, trzeba w nią wejść. Tylko po prostu jako programista jeszcze to mnie bardzo zainteresowało, bo to jest budowa skocku jakichś tam konkretnych rozwiązań. Jeszcze nawet nie wiem, nie miałem wtedy z tego mindsetu całego, że to za darmo jak się nie używa, że to łatwo testować, że to jakieś tam ephemeralne środowiska można sobie stawać. Tylko po prostu jakoś tak wciągnęło mnie to. I dużo różnych zabawek nowych, a ja bardzo lubię nowe rzeczy,
A ty wiesz, tu Lambda, tu API Gateway, tu jakieś kolejki, tu jakieś tam SNS-y, powiadomienia, tego typu rzeczy i człowiek tak, a to się tym pobawia, a to się tym pobawia, a to się tym pobawia i jakoś tak zostało, nie? Okej, ale to w ogóle czasami będę tak zaczepnie, trochę brzmi czasami jak ten tak zwany Hype Driven Development, czyli to co jest obecnie na topie używane, ale też z tego jak posłuchałem twoich paru wystąpień, no to bardzo starasz się praktycznie też do tego podejść. W sensie takie rozróżnienie właśnie kiedy używać czy kolejek, czy właśnie tam event bridge'a, no nie, to jakby masz swoje Nie tyle, że o, to jest fajne i teraz poużywajmy, tylko też zastanówmy się, z czego korzystać. I to, co powiedziałeś z tą migracją pierwszą do chmury, to domyślam się, że chodziło o to, że przemigrowaliśmy się, jak zrobiliśmy lift and shift, no to surprise, surprise, nic się nie zmieniło, tak?
Okej, a czym obecnie się teraz zajmujesz? W sensie widziałem u Ciebie CyberArk, taki trochę nietypowy wpis, coś co mi się kojarzy z security bardziej niż z chmurą, taką typową, developmentem. No można tak powiedzieć, że to jest firma z security, natomiast ja cały czas pracuję w Transition Technologies w Łodzi, to jest po prostu jakby tam jestem nazwijmy to delegowany. Czym my się tam zajmujemy? To jest taki mały zespół R&D i my się tak naprawdę zajmujemy jakby wymyślaniem i ...developmentem i już ostatnio deploymentem i wdrażaniem na produkcję.
Takie mam stanowisko. A jak je rozumiesz? Chcę trochę dopytać, wiesz, żeby złapać też ten kontekst tego, w jaki sposób w ogóle, no team leader też jedną z zadań będzie na przykład dobór odpowiednich osób, tak, w sensie to jest coś, co jest ten, więc jakby trochę, jakby jak ty czujesz tą rolę, tak, w sensie co... Przepraszam, jeszcze jeden taki trend mój, który bardzo lubię robić. My nie mamy jako branża IT idealnie wyspecyfikowanych nazewnictwa. Team leader w jednej firmie to jest kompletnie inna rola niż team leader w drugiej organizacji. Chirurg, neurolog będziemy mieli dość łatwo, możemy się zorientować co ta osoba będzie robiła, więc u nas tego ciągle jeszcze nie ma.
Wiesz co, tak. Ja się jakiś czas temu zastanawiałem nawet nad tym i ja jakby rozróżniam dwie ścieżki powiedzmy. Jedna to jest właśnie team leader, a druga to jest team manager. I na tą drugą to ja się na przykład za bardzo nie nadaję, bo jak widzę jakieś tam, nie wiem, Excele czy tego typu rzeczy z KPI-ami, utylizacją i tak dalej, to nie jest dla mnie. Wtedy się robią torcje, tak? Wiesz, tak coś przechodzi przez działo. Tak, tak, tak. Może nie aż tak, ale nie jest to coś, czym ja bym się chciał na dłuższą metę w życiu zajmować. Natomiast właśnie ta ścieżka takiego team leadera, który ja bardziej rozumiem jako mentora, czy nie wiem, czy w organizacji, czy w konkretnym projekcie, To jest chyba to, co ja najbardziej lubię i jakoś wydaje mi się, że się dobrze w tym sprawdzam z tych wszystkich, z tego feedbacku, który dostaję.
To jest bardzo ważne. Druga ważna rzecz to, że mentoring poza jakimś zespołem, bo to inaczej coś innego jest jak w zespole, w którym ja pracuję bezpośrednio, a inaczej gdzieś tam spotykam się z innymi młodszymi ludźmi. To jest to, że oni są najważniejsi, a nie organizacja, w której ja pracuję, czy tam on pracuje. To jest dla nich 100%, jakbyśmy się na piwie spotkali poza firmą. I w tym wszystkim, wydaje mi się, też jest Żeby tych ludzi, szczególnie teraz, kiedy ci młodzi ludzie nie mają tej osmozy pod saturatorem czy ekspressem do kawy gdzieś tam w bufecie, żeby ich w jakiś sposób przede wszystkim wzmocnić, bo to się nie da też w trakcie takiej sesji, krótkiej sesji, spotkania, pogawędki jeden na jeden przekazać jakieś wartości, wiedzy itd.
Wydaje mi się, że ważne jest właśnie to, żeby ich wzmacniać, bo często młodzi ludzie są trochę, nie wiem, zagubieni, nie mają wiary w siebie, boją się, tak mam nawet nazwę. Czasami też na takie wyobrażenie, jak coś powinno wyglądać i taki strach przed tym, że czegoś nie wiem, a my często, umówmy się, projekty, które realizujemy, to nie są projekty, Jakby postawienia 60 tego samego domu, tak? W sensie nawet jeżeli to jest jakakolwiek migracja czy ten to tych wszystkich kombinacji, co na co migrować jest tyle, że no nie ma osoby, która miałaby doświadczenie ze wszystkim, więc jakby troszeczkę inne umiejętności są potrzebne. Jakby tutaj ktoś z boku może popatrzeć, że dalej no mamy taką powtarzalność i jest to jakieś tam swego rodzaju rzemiosło
Twórczość taka, ale jakby podejście takie, że my się nauczyliśmy, że nie wiemy wszystkiego i po prostu czasami trzeba wejść do tego pomieszczenia i się na podstawie wcześniejszej wiedzy wykazać, a młodzi często mają to podejście, że muszę być w stu procentach przygotowany, tak? Tak, właśnie to jest, znaczy to są dwie rzeczy ważne, wg mnie poruszyłeś. Pierwsza to jest to, że my mamy ze sobą kupę doświadczeń, I byliśmy w wielu sytuacjach, w których młodzi ludzie nie byli i dla nich się coś wydaje, nie wiem, czarne, a to niekoniecznie musi być czarne, bo to może być, że tak powiem, lekko szare i trzeba im to w jakiś sposób uzmysłowić. A druga rzecz i to jest trochę też do tego tematu, o którym będziemy jeszcze pewnie rozmawiać, czyli bycie up to date. To wiesz, przekazanie młodym ludziom, żeby po pierwsze, że nie wszystko da się wiedzieć, bo to jest nierealne, a po drugie jakoś tak, to mnie też dawno, dawno temu jeden człowiek właśnie nauczył, wiesz, nie mówić nie wiem, tylko mówić jeszcze nie wiem.
Nie problemy, bo mówimy o wyzwaniach zawsze. A temat tych rozmów poza bieżącymi tematami. W tamtym roku co piątek miałem w kalendarzu wbite na sztywno pół godziny z jedną osobą, pół godziny z drugą, pół godziny z trzecią. W tej chwili już nie mamy nic wbite na sztywno do kalendarza. I z jednej strony ja staram się jakoś tam, nie wiem, pamiętać o tym, żeby raz na jakiś czas, nie wiem, żeby to było raz na dwa tygodnie właśnie, a to na przykład, nie wiem, pogadajmy dzisiaj albo jutro, albo kiedy masz czas, żebyśmy się spotkali.
To jeszcze taka jedna, ten zespół jest w stu procentach zdalny, tak? Tak, tak, tak, tak, tak. Zupełnie nawet różne miasta, a biorąc pod uwagę to, że pracujemy, że tak powiem, wszyscy w Izraelu, więc to jest 100% zdalne. Widzimy się może, wiesz, dwa razy w roku. Ok, właśnie chciałem zapytać, czy miałeś okazję zobaczyć w ogóle tych ludzi? Bo ja mam takie doświadczenie, że pracowałem bardzo długo z ludźmi w formie zdalnej i po trzech latach się zorientowałem, że tej osoby nigdy nie widziałem na żywo. I co ciekawsze, później się okazało, że mi to w ogóle nie przeszkadzało. Nie było tak, że... Oczywiście zawsze jest lepiej, ale dopiero jak się spotkaliśmy po trzech latach, to była taka pierwsza Się pierwszy raz widzimy, co nie?
No tak w sumie, a gadamy co tydzień, czujemy tą więź między sobą, mamy jakieś wspólne tematy i faktycznie się zaczęliśmy widzieć. Zespół w stu procentach zdalny, rozsiany, po różnych miastach. I to jest właśnie, wracając do tego tematu, z jednej strony staram się pamiętać, żeby tam raz na te dwa tygodnie się przeciąć, a z drugiej strony, jeżeli ja z tymi ludźmi pracuję, to wokół tych ludzi też się różne rzeczy dzieją. Mamy więcej jakby tych takich też punktów Ok.
A jesteś tego rodzaju właśnie team leaderem, który jak ktoś przychodzi z zewnątrz i narzeka na zespół, to jak ktoś mówi jak ciężarna lwica, najpierw jakby nie, nigdy, przenigdy, odczepcie się, my jesteśmy najlepsi, ale już wewnątrz to możecie sobie pogadać bardzo otwarcie, a na zewnątrz jesteś tym takim guardianem, który nie pozwala tam dotknąć. Wiesz co, to jest... Pytasz się o hipotetyczną sytuację, bo akurat mam tak dobrany zespół, że wszyscy go chwalą i dobrze dowozimy. Ale wiesz co, to jest też jedna z takich zasad, wydaje mi się, Nie lubię tego słowa dobrego lidera, ale też jak mamy jakieś fuck up to bierzesz to na klatę po prostu. Nie będę mówił, że to Marek źle zrobił albo nie zdążył albo coś w tym stylu, tylko bierzesz po prostu to na klatę.
Ja byłem, jakby mówię, no... I zdecydowałem to od razu w set expectation, że ja będę lojalny względem osoby, a nie względem organizacji, która jest, bo to na koniec jest dla mnie ważniejsze po prostu. Wiesz co Marko, ale z drugiej strony, wydaje mi się, że w naszej branży szczególnie, bo ludzie to nie są obrabiarki i jeżeli organizacja, ta firma, w której pracujemy nie zdaje sobie sprawy z tego, jak ważni są ludzie, To chyba też na dłuższą metę nie ma sensu, bo jeżeli ludzie będą traktowani jak tam, nie wiem, kolejne kółka zębate w jakimś mechanizmie, to na dłuższą metę nie wyjdzie. A też wracając do tej właśnie, nie wiem, że ten mentoring to jest dla człowieka, to też taka na przykład sytuacja, nie wiem, sprzed kilku miesięcy, kiedy właśnie rozmawiałem z młodym człowiekiem,
Dobrym młodym człowiekiem, który gdzieś tam mówi, a może byś tam, nie wiem, znowu Marku na przykład, nie wiem, po czterech latach chciał zmienić projekt, bo to tak siedzieć tyle lat na jednym projekcie, to tak człowiek później ma, wiesz, 10 lat doświadczenia z funkcją Lambda i niczym innym, nie? Chłopak odpowiada nie, bo pójdę na inny projekt, ten projekt się może skończyć, wtedy trafię na ławkę, inni zwolnią i tak dalej. Ja mówię, no ale to właśnie o to chodzi, żebyś się nie bał tego, że cię zwolnią, bo mówię, po pierwsze, jak będziesz miał więcej doświadczenia, więcej wiedzy, to będzie, znaczy firma będzie mniejsza, jakby miała mniejszą chęć zwolnienia cię, a po drugie, mówię, nawet jak cię zwolnią, to będziesz, mówię, w razie czego tydzień, dwa i sobie po prostu znajdziesz drugą pracę. Mówi, to o to chodzi, jakby właśnie w tym rozwoju i żeby tym ludziom właśnie dać
Ale widzę też organizacje, które wybierają technologię pod kątem takim, żeby zespół czuł się komfortowo, tak? Czyli trochę stawiają taki, że mają zespół, wiedzą, że tego zespołu nie chcą go stracić w 100%, więc wybierając nową technologię przy np. wejściu w chmurę, to wybierają taką, żeby zespół miał ten upskill stosunkowo łatwy i dużo inwestują w tą część. To jest coś, co dla mnie było też, no dla osoby, która się nie boi zmian, było czymś, co ciężko było mi pojąć, tak, trochę na takiej zasadzie, że ja się nie boję zmian, dlaczego wy się boicie, no nie? Wiesz co, tak, ale to nie wiem, przechodzimy trochę na chmurę, okej, to jest niby, wiesz, wszyscy tych nie mówią o chmurze, a tak naprawdę prawie nikt się na niej nie zna. Tych ludzi jest bardzo mało.
To na co ty zwracasz uwagę, jeżeli chodzi o Takie osoby. Założenie jest takie, że to miałaby być podpowiedź też dla tych właśnie potencjalnych słuchaczy, którzy o, a może powinienem się trochę też w tym kierunku rozwijać. Ok, dobra, mamy tak, powiedzmy rekrutując juniora, to tak wydaje mi się, że przede wszystkim trzeba zwracać uwagę na chęci i na osobowość drugiej osoby, bo trudno wymagać doświadczenia, jakiejś ogromnej wiedzy, bo wiedza tak naprawdę przychodzi z doświadczeniem, bo to, że ktoś nawet nie ma jakiejś certyfikacji, przeczytał ileś książek i coś, to tak do końca nie Można certyfikaty w różny sposób zdawać, nie będziemy poruszać tematu.
Wydaje mi się, że najważniejsze jest chęć drugiej strony, a ze strony firmy możliwość zainwestowania w tego człowieka. Nie oszukujmy się jakiejś kasy, żeby on miał czas na to, żeby pokazać, czy jest coś warte. Wiesz co, nie wiem czy jakaś jedna rada dla kogokolwiek. Myślę, że teraz jest ciężko bardzo zacząć karierę, zwłaszcza po ostatniej inwentaryzacji pracowników dużych firm, a kiedy podaż pracownika IT chyba troszkę większa niż była wcześniej. Z drugiej strony powiem Ci, Ja nie do końca wierzę, że ktoś na przykład, nie wiem, był kucharzem, ogrodnikiem i nagle a to ja pójdę sobie do IT i zostanę programistą.
Wiesz co, to się nie uda, bo to ja myślę, że bycie programistą to jednak jest jakieś, nie wiem, kurczę, to to musi być pasja, to musi być właśnie, nie wiem, przesiedziane po godzinę jakieś tam, nie wiem, pisanie nawet jakichś głupot do niczego niepotrzebnych, to musisz to lubić po prostu, musisz lubić rozwiązywać problemy, musisz, nie wiem, lubić drążyć, To ja mam tutaj odnośnie tego, czy ktoś się może przebranżowić. To klasycznie, jak każdy konsultant, to zależy. Ja bym powiedział, że jest to miejsce do wszystkiego na tej zasadzie. Też umówmy się, mamy prace, zadania, których my nie chcemy wykonywać, a dla kogoś może być to wystarczająco już fajne.
A pasja? Jeżeli chcesz być czymś wybijającym się ponad resztę, to czy będziesz właśnie nad kucharzem? Kucharz, który nie interesuje się gotowaniem, to też nie będzie dobrym kucharzem po prostu, a możesz pracować na kuchni. To nie o to, akurat wymieniłem tam, nie wiem, ogrodnika czy kogoś, mam nadzieję, że nikogo nie obraziłem, to nie o to chodzi. Znaczy ja po prostu nie wierzę w przebranżowaniu na zasadzie, a pójdę do IT, bo tam się lepiej zarabia. Jeżeli to jest jedyna motywacja, no to to jest bardzo krótko, tak? Krótko działa ta motywacja. Jesteś pracownikiem dziewiąta siedemnasta po prostu. Tak to działa. To się do końca nie da. Z jednej strony gdzieś tam walę po łapach młodych ludzi, jak siedzą po nocach i komitują o dwudziestej trzeciej albo o drugiej.
Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Witam w kolejnym odcinku podcastu „People Guy w IT”, w którym rozmawiamy o tym jak odnieść sukces jako lider, menadżer, konsultant pamiętając o najważniejszym składniku każdego sukcesu - ludziach. Nazywam się Marek Drob i od ponad 12 lat zajmuje się zarządzaniem, budową oraz skalowaniem zespołów. W tym odcinku wspólnie z moim gościem - Przemkiem Malakiem, rozmawiamy o tym jak zadbać o rozwój zespołu jako Tech Leader, jakich cech szuka Przemek u “Juniorów” w zespole oraz jak być na czasie z technologią.
Przemek Malak, Software Architect z ponad 20 letnim doświadczeniem, aktywny programista, Cloud Native Guru, AWS Community Builder, bloger oraz fan dzielenia się wiedzą ze społecznością. Jak myślę serverless to myślę Przemek, nie ma lepszej osoby która odpowie na pytanie “co nowego w AWS”