Współczesny mezalians

No kurwa! Jaha, że idę. To miało być w sobotę. Ja w piątek musiałem, z innych pobudek niż powiedziałem dziewczynie, jechać do rodzinnego domu. Obiecałem jej, że dojadę na grilla tylko od rodziców, wrócę jeszcze do siebie, ogarnę się i przyjadę. Godzina 17, grill już trwa, dziewczyna dzwoni. Kochanie, jak z tobą? O której będziesz? Mam mały poślizg z czasem, ale dojadę. Nie bój się. Tylko nie będę już zajeżdżał do siebie do mieszkania, bo nie zdążę inaczej. Dobrze, kochanie, spoko. Najważniejsze, abyś tylko był. Wszyscy tu na ciebie czekają. Usłyszałem śmiech jej ojca w słuchawce. Na pewno twój stary też, myślę sobie, ale ten się śmieje, kto się śmieje ostatni. 18.25, grill trwa, towarzystwo się bawi, lecą Beatlesi, whisky i bourbon leje się w najlepsze, nagle na teren posesji wjeżdża rozjebany jak sandały Mojżesza Polonez Caro.