Mężczyzna w śnieżycy | HISTORIE SŁUCHACZY

No super robotę zrobił, to trzeba przyznać. Tak. Szczególnie mnie urzekł, na mojej stronie, że za mną jest łóżko, które jest bardzo dobrze wyprofilowane względem tego łóżka. I na nim jest kot. I... Eee... I mean, zacząłem temat, mogę go równie dobrze skończyć. Słuchajcie, dwa odcinki temu albo trzy odcinki temu wspominałem wam o tym, że Kicia jest trochę chora. No okazało się, że było gorzej niż myśleliśmy, że to nie chodziło o zęby, tylko... Te zęby, jakby te dziąsła, zaostrzyły się przez podanie leku tfu, źle powiedziałem. Te zęby były, było ich zapalenie, został podany lek na zęby, w sensie na poprawienie stanu zapalnego.

No i się okazało, że ten lek, który został podany, przez to, że Kicia była młodym kotem, to nie sprawdzano krwi, no bo po co. To widać było ewidentnie, co się dzieje. I Kicia, jak się okazuje, czego my nie wiedzieliśmy, bo pięcioletni kot, nie powinno być takich problemów, miała dosyć dużą i poważną chorobę nerek, więc no Kici z nami, słuchajcie, już nie ma niestety, także dlatego ten fanart też mi tak bardzo dobrze zrobił, bo ona jest uwieczniona gdzieś tam z tyłu, co jest przeurocze i to się trafiło w bardzo dobrym momencie po prostu, bo No wiadomo, że zawsze jak brakuje jednego zwierzaka, to w domu się robi trochę puściej. A takie pojawienie się na fanarcie jednak upamiętnia tego kota, który zawsze tutaj spał.

I zawsze mówiłem, że ona się ruszy, ja wam mówię, i nigdy się nie ruszała, tylko czasami schodziła tutaj na dół. Pewnie słyszeliście gdzieś na nagraniu, w pewnym momencie po prostu odcinka słychać było takie i jak zeszła i... Gdzieś tam z boku drzwi. Także no, Kicia. Niech jej ziemia lekką będzie. Mam tutaj jej zdjęcie, słuchajcie. Stoi przy moim biurku. Ma bardzo fajną ramkę z Pepco. Wiecie, ja się teraz śmieję, nie? Bo trochę czasu już minęło. Już jakby mogę sobie na to pozwolić, już jest luz. No ale chciałem, żebyście wiedzieli, żeby później nie było, wiecie, jakichś niewygodnych pytań. Co się stało? Czemu już jej nie ma na odcinkach? Już wiecie. I żeby nie był downer, to ja pozwolę sobie zacząć historię, żeby Iga nie musiała teraz po tym moim smutnym wywodzie zaczynać maila, które zawsze się zaczynają od Cześć Paranauci, jak ja was kocham, więc ja pozwolę sobie to zrobić.