Mamo, boję się... #8
W Twoim pokoju coś jest. Coś musi być, przecież szafa sama by się nie otworzyła. Przecież zasłony nie ruszają się w środku nocy. Przecież ten kształt na krześle musi być potworem, prawda? A każde skrzypnięcie desek, każdy ruch wśród cieni oznacza, że cokolwiek się na Ciebie czai, nieubłaganie się zbliża. A mama i tata tak smacznie śpią...Jako dzieci wszyscy baliśmy się kilku bardzo uniwersalnych zjawisk. Ciemność, potwory, dzikie zwierzęta. Co stało się z tym strachem? Czy wyewoluował w coś większego, bardziej skomplikowanego? A może skurczył się do mikroskopijnych rozmiarów, zastąpiony czymś zupełnie innym? I, co najważniejsze - skąd on się w ogóle wziął?W ósmym odcinku Paranautów Iga i Maciek postarają się odpowiedzieć na te i więcej pytań związanych z naszymi strachami z dzieciństwa. Czy wszyscy baliśmy się tego samego? Czy płeć i kultura mają wpływ na nasze lęki? Czy dzieci widzą i rozumieją świat inaczej, niż my? Posłuchajcie, a z pewnością poznacie odpowiedzi.Źródła: https://www.youtube.com/watch?v=p6AEP8jTHEMhttps://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/00221325.1965.10533109https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30882556/https://psycnet.apa.org/record/2011-04079-005https://psycnet.apa.org/record/1986-00116-001https://www.jstor.org/stable/20150261https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0005791697000244
No ale co, nie ma co już gadać o tych badaniach przez chwilę. Przejdziemy sobie może, Igo, jeżeli nie masz problemu, do historii, które przygotowałaś. No dobrze. Ja jakoś instynktownie, jak przygotowywałam się do tego odcinka, to od razu pomyślałam o Redditcie, gdyż jak już dobrze wiemy, jeżeli słuchacie nas nie od wczoraj, to wiecie, że Reddit jest naszym ulubionym ekosystemem, że my tam lubimy przebywać, lubimy czytać te wszystkie dziwne historie. Ta sekcja paranormal albo no sleep dotyczy historii, które rzekomo się ludziom przytrafiły, czasami faktycznie się przytrafiły, czasami wcale i są to po prostu creepypasty. Niemniej powstało tam kilka wątków, o właśnie wątki dotyczące dzieci.
I tego, co dzieci na przykład Tobie, drogi rodzicu, najdziwniejszego powiedziały. Ja przed tym odcinkiem sobie przeszłam przez te najciekawsze według mnie wątki i wyłuskałam dla Was kilka historii. One stricte nie dotyczą być może lęku samego w sobie dziecka, co po prostu jego umiejętności widzenia czegoś. Więc pierwsza historia leci mniej więcej tak, że było to zwykłe, najzwyczajniejsze popołudnie i pewna kobieta, autorka tego redditowego wpisu, przewijała swoją małą córeczkę przed otwartymi drzwiami szafy. Dziewczynka co chwilę zerkała ponad ramię matki i co najdziwniejsze w tej całej sytuacji, chichotała w takim typowym dla małych ludzi beztroskim rozbawieniu.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Iga Chmielewska wprowadza temat odcinka, mówiąc o swoim strachu przed dziećmi.
Maciek Cymbrykiewicz przedstawia naukowe badania strachu dzieci, omawiając teorie i wyniki z badania Hagmana, Maurera, Murisa i Arindela.
Maciek omawia teorie atawistycznego strachu przed drapieżnikami, wskazując na koncept Uncanny Valley.
Iga i Maciek debatują o wybranym temacie dla kolejnego odcinka, zdecydowując się na temat wampirów.
Iga opowiada o powtarzającym się senie z dzieciństwa, w którym widziała się z ostrymi zębami, spowodowanym przez Melodyjkę z Koziołka Matołka.
Maciek omawia badania strachu u dzieci, podkreślając różnice w strachach w różnych wiekach i teorie atawistyczne.
Maciek omawia teorie atawistyczne strachu przed śmiercią, podkreślając, że ten strach może się zmieniać w wieku.
Maciek opowiada o swoim nawracającym senie z dzieciństwa, w którym tonął w kałuży, spowodowany przez ciemność i utonienie.
Maciek i Iga debatują o strachu przed owadami, omawiając różne doświadczenia i teorie powodujące ten strach.
Rozmowa kontynuuje omówienie badań dotyczących strachu u dzieci, analiza historii paranormalnych z dzieciństwa oraz test FSS-3, który ocenia strachy dzieci.
Podczas odcinka wykonano test FSS-3, który ocenia strachy dzieci, omówiono wyniki i opowiadano o własnych strachach.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
W Twoim pokoju coś jest. Coś musi być, przecież szafa sama by się nie otworzyła. Przecież zasłony nie ruszają się w środku nocy. Przecież ten kształt na krześle musi być potworem, prawda? A każde skrzypnięcie desek, każdy ruch wśród cieni oznacza, że cokolwiek się na Ciebie czai, nieubłaganie się zbliża. A mama i tata tak smacznie śpią...Jako dzieci wszyscy baliśmy się kilku bardzo uniwersalnych zjawisk. Ciemność, potwory, dzikie zwierzęta. Co stało się z tym strachem? Czy wyewoluował w coś większego, bardziej skomplikowanego? A może skurczył się do mikroskopijnych rozmiarów, zastąpiony czymś zupełnie innym? I, co najważniejsze - skąd on się w ogóle wziął?W ósmym odcinku Paranautów Iga i Maciek postarają się odpowiedzieć na te i więcej pytań związanych z naszymi strachami z dzieciństwa. Czy wszyscy baliśmy się tego samego? Czy płeć i kultura mają wpływ na nasze lęki? Czy dzieci widzą i rozumieją świat inaczej, niż my? Posłuchajcie, a z pewnością poznacie odpowiedzi.
Źródła:
https://www.youtube.com/watch?v=p6AEP8jTHEM
https://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/00221325.1965.10533109
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30882556/
https://psycnet.apa.org/record/2011-04079-005
https://psycnet.apa.org/record/1986-00116-001
https://www.jstor.org/stable/20150261
https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0005791697000244