Czego możemy nauczyć się od ptaków?

Niby nie jakoś super naturalnie zaczęły występować w tych miastach, no ale są. Głównie je widzimy, czy też właśnie krukowate. Czy możemy powiedzieć, że to są właśnie te ptaki, które najlepiej sobie radzą w miastach obecnie? Czy są jakieś, których może nawet nie zauważamy na co dzień? Musimy to rozdzielić na ptaki zurbanizowane i synantropizowane. Jeżeli jest to ptak zurbanizowany, jak jeżyk, to jemu obecność człowieka jest obojętna. Może być miasto wyludnione i jeżyki będą nadal wykorzystywały te budynki betonowe jako klify, jako skały. Tak to wygląda, podobnie z jaskółkami zresztą. Wróbel już nie. Wróbel musi mieć człowieka. Kawka poradziłaby sobie na odludziu, no bo są miejsca, gdzie kawki żyją sobie bez związku z ludźmi, ale wróbel już nie.

Wróbel musi być tam, gdzie jest człowiek. I nawet jeżeli są osady ludzkie za kołem podbiegunowym, tam też są wróble. Ale gdyby nie było tych osad, wróble by nie przetrwały. Więc są ptaki związane z człowiekiem i są ptaki związane po prostu z miastem jako miejscem do gniazdowania. Choćby Kopciuszek. On zdobył miasta, bo po prostu przeniósł się z gór. Podobnie Kawka. Pierwotnie była mieszkańcem klifów w górach, ale miasto to są właśnie takie klify. Warszawa została przez Kawki skolonizowana masowo po długiej wojnie światowej. Ale jak wyglądała Warszawa po drugiej wojnie? Gruzowisko. Kawka, a Kawka to skolonizowała. Więc tak, oczywiście obserwujemy zdobywanie miast przez ptaki. To jest proces, który jest ciągły. Jeszcze w latach 80-tych w Warszawie było tylko kilka gniazdujących krzyżówek, a w tej chwili to jest normalne zjawisko, gniazdowanie krzyżówek w mieście.