ZIMOWY INFLUENCER

Raz, dwa, trzy. Raz, dwa, trzy, jak się patrzy tam. Zima jest, człowieku, tam. Nie ma to tamto, no po prostu jest zima i już. No a co, a co, a co, że co? No takie zimy były, no i to wiadomo tam, człowieku, co będę się ten tam po prostu tego... Wiadomo, no. Także tak jak mówię, no. Moi drodzy, czołem, PROSZĘ JA CIEBIE, podcast trzymający puls na ręku, trzymający nerw na pośladku, trzymający ciśnienie na wodomierzu. No właśnie, jechałem dzisiaj z panem taksówkarzem, jednak, no jakby nie było, co tam Trump i inni, zima jest tematem. Panie Szymonie, zima. Jeszcze taksówkarz miał cudowny taki zaśpiew, jakby nasłuchał się płyt Jaremy Stępowskiego i Grzesiuka na przykład, wychowany na gwarze warszawskiej i zajrzał zupełnie tak jak mój teść śpiewał, czyli to słynne L, prawda, tak jak mój teść mówił Lidl.

Szymon, idę do Lidla. Zrobili tutaj mi Lidla. Zrobili mi tutaj Lidla. Tak samo ten, panie Szymonie, tu jak taksówka właśnie. Panie, poszli my tutaj normalnie, my coś tam ten. No zima jest w końcu, panie Szymonie. A co miał nie być zimy, panie Szymonie? No tamten, jest suchy chleb dla konia, no zima jest, no w końcu taka ma być zima. W ogóle zachwyca mnie sytuacja, słuchajcie, tego, że zima stała się tematem numer jeden, bo rzeczywiście no zima jest zima, zimą jest zimno. Więc wszystkich domorosłych poetów, wszystkich nas to wznieca, zimolubów i to tak cudownie pokazuje, tak, przede wszystkim uwaga, zderzenie pokoleń, czyli tych, którzy... Starszaków, czyli nas, mnie, którzy zimę taką widzieli i jeszcze mogą przywoływać, tak z bohaterska zimę stulecia.