ROZWESELĘ WAS

Że chciałem, proszę ja was jakoś tak popisać, byłem w takim popisie, zwisie, no jakimś takim, że może tak przywalę talentem i wszedłem, słuchajcie, do sklepu, mały był sklepik, mało miałem czasu, bo potem miałem online'owe łączenie mnie z pracą i wszedłem do tego sklepiku, No i tam była jedna pani, która, że tak powiem, kupywała, jak mówi Jasiek, i dwie osoby obsługi, więc już no umówmy się, no widownia, no tam czasami bywa, że więcej na tych moich jakichś jest mamin, szynkach, ale jakąś taką poczułem w sobie taką chęć, no. Taką chęć takiej wywrotki tej sytuacji, pochwalenia, że jestem taki fajny Szymuś, Lucuś i że brodę mam przestrzeżoną, brodę naoliwioną, włosy umyte, więc wkraczam. Jeszcze jakiś taki sweter wyciągnąłem, który mi się wydawał, że jest trochę modny, bo już właśnie w jesień się przyoblekam i rzeczywiście ten sweter był fajny.

Naprawdę w jakimś tak rozstrzeleniu. Jakieś takie mam wrażenie, że ja to jestem jakiś taki dziesięć srok. I one latają na jakichś takich sznureczkach albo na jakichś takich gumeczkach i czasami jedna odleci, potem wraca, ale i też nie na miejsce. No naprawdę tak to musi być? No powstrzymajmy to, no. Powstrzymaj to. Odnajdźmy się w tym wszystkim, chwyćmy się za ręce. Bądźmy razem w tych naszych... Może jakiś to urok w nas jest, może te kobiety i ci nasi partnerzy, może nas też trochę, znaczy te kobiety, ci faceci, może też trochę za to nas po prostu kochają, że tacy my jesteśmy w tej grupie PROSZĘ JA CIEBIOWEJ i tej MUWISIOWEJ dawnej. No może tak jest. Boże, no może tak jest, słuchajcie, zapraszam serdecznie, bo muszę zaprosić, bo to jest taka, tutaj po prostu, no ogłoszenia parafialne, gram słuchajcie jeszcze Mamin Szymka w OK Teatrze, gram w sobotę o 16 i gram słuchajcie 12 grudnia we Młynie.