MAM COŚ Z GŁOWĄ

Wbiegłem, przecież mogłem normalnie zdjąć, wziąć prysz, nie, ja wpadłem i szybko sobie odkręciłem kranik taki ogrodowy i tą wodą taką z gruntu, jeszcze z takim metalem, pachnącą metanem, zdjąłem koszulkę i tu się ze mnie lało i ja tak siebie, tu trochę z tego kurzu, pryszko, wlałem taką... zimną wodą taką, słuchajcie, oligocenką, z pleocenu, prosto z ziemi, od jądra ziemi, tak na zimno i właśnie taki oblany wszedłem i moja żona powiedziała wow. I właśnie to było takie wow i zachwyt. Ja byłem jak ten, jakoś ten, nie wiem, jak on się nazywał, ten Elordis wichrowych wzgórz, właśnie żona jest pod wrażeniem, że Ona mówię całe, że te wichrowe to nie za bardzo i że to chłami, że ty nawet tego nie oglądaj, ale tam jakaś jej cena utkwiła, jak on ją i był taki silny, że on ją podniósł za gorsze do góry do pocałunku, więc ja muszę ćwiczyć tę rękę, żeby moją żoną podnieść do góry do tego pocałunku, no i właśnie taki byłem