KRETEŃSKI ŻART

Ale oni już pojechali. Pan kapitan ze strażakami. Pan kapitan ze strażakami. I tak sobie pomyślałem, kto to był? A jak to jakiś anioł stróż. I potem sobie pomyślałem, że wiecie kto to był? Kto był w tym kapitanie, gaszącym pożary, odwołującym wojnę? Kurczę, może Aśka. Asiunka moja. Dokładnie wstąpiła, znaczy stąpiła, wstąpiła w kapitana strażaka. Zwinęła sikawkę, sikawkę zwinęła, w supeł zakręcona, pożary odwołane, więc ja wtedy wchodzę na scenę. I nagle pomyślałem sobie, no nic, tylko bawić.

I zabawiłem. Także Litzbark jest... Litzbark... No to znaczy, tak bym chciał występować i to było coś takiego, czego nie czułem... W obrębie, no bo to jeszcze było w dwójce pokazywane i był ten tak zwany żywie, co dawno się tak nie zabawiłem. Oczywiście wiele razy na scenie odczuwałem taką satysfakcję, czy prowadząc PROSZĘ JA CIEBIE, czy w ogóle występując dla was, ale myślę sobie, że Aśka wstąpiła w kapitana. Tak teraz pomyślałem, że teraz może w ogóle powinno być tak, że ja powinienem serio odnaleźć.