Podróże filozoficzne. Filozofia przyrody cz. 3
Po Galileuszu nastąpiła eksplozja odkryć naukowych. Kto i co wynalazł, jak zmieniał się stan wiedzy człowieka? O tym prof. Janusz Sytnik-Czetwertyński mówi w trzecim odcinku poświęconym filozofii przyrody.
Nie muszę chyba nikogo przekonywać, jak doniosłe były to odkrycia. Sam fakt obliczenia odległości między Ziemią a Słońcem był dla współczesnych szokiem. Słońce zawsze bowiem wydawało się czymś nieosiągalnym, nieopisywalnym, niemierzalnym, a teraz ta odległość była konkretną liczbą. Zauważmy też, że co najmniej połowa z wymienionych uczonych była czystymi filozofami, głoszącymi prócz wyników swoich badań, stricte filozoficzne rozważania na temat świata. Takim filozofującym naukowcem, być może dla Państwa będzie to zaskakujące, był np. Kepler, który z jednej strony odkrył prawidłowości ruchu planet, ale z drugiej strony głosił teorię podważającą istnienie żywej. I w ten sposób wszedł na ścieżkę głębokiej filozofii co do pochodzenia świata i jego sprawstwa.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Przedstawianie odkryć naukowych z okresu po Galileuszu, takich jak dyspersja światła, teoria falowego rozchodzenia się światła, obliczenia prędkości światła i prędkości dźwięku.
Opisanie roli filozofów w badaniach naukowych, w tym Keplera, który po raz pierwszy odkrył prawidłowości ruchu planet, ale także głosił teorię podważającą istnienie życia.
Analiza teorii Kartezjusza i jej wpływ na rozwoj filozofii przyrody przed oświeceniem.
Opis chemików Torricelliego, Boylea, Hooka, Lavoisiera i Daltona oraz ich odkryć w dziedzinie chemicznej.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.