Bułgaria, Iran i Trump: rynki, Solorz i syndrom pychy. PB BRIEF

To była kpina z apoteozy, czyli wynoszenia cesarza do rangi Boga. Syneka pokazał coś istotnego, że zanim władca zostaje ogłoszony boskim, to jego otoczenie zaczyna go jako Boga traktować. Ale nie przez dekret, tylko przez gesty oraz symbole. I to jest właśnie moment udynienia, nie sakralizacja w sensie dosłownym, tak jak robiono to w starożytnym Rzymie przez decyzję Senatu, ale jej polityczna imitacja, moment, w którym człowiek zaczyna urastać ponad instytucji, którą reprezentuje. Rzymianie dobrze wiedzieli, jak cienka jest ta granica. Dlatego podczas triumfu, największego zaszczytu dla wodza, obok niego stawał niewolnik, który szeptał, respice post te hominem te memento, spójrz za siebie, pamiętaj, że jesteś człowiekiem.