Trzy Gracje | s03 e15

I wbrew pozorom znajdujemy to również w tej kompozycji Trzech Gracji, chociaż są one przetłumaczone już na ten język takiej fizyczności, cielesności kojarzonej z Rubensem. Rok 1630 to rok, kiedy Rubens ponownie żeni się. Jest to dosyć z dzisiejszej perspektywy ryzykowne małżeństwo, jeżeli chodzi o różnicę wieku pomiędzy postaciami, tutaj małżonkami, ponieważ panna młoda Helena Furmon miała zaledwie 16 lat, podczas gdy Rubens miał lat 53, co jak widzicie jest znaczącą różnicą wieku. Natomiast zdaje się, że wprawiała go ona we wspaniały nastrój.

Był w niej niemożliwie zakochany. Przynajmniej tak chcą to widzieć badacze, którzy analizują jego dzieła powstające właśnie po 1630 roku, gdzie to w postaciach, w rysach różnych postaci kobiecych dopatruje się inspiracji właśnie twarzą Heleny Furmon. Moim zdaniem to może być dwoiste. Oczywiście jej uroda mogła jak najbardziej wpisywać się w takie estetyczne zainteresowania Rubensa, ale też jeżeli znamy ją głównie z jego portretów, to mogą być one już przetłumaczone przez ten sposób tworzenia właśnie postaci kobiecych przez Rubensa. Niemniej jednak badacze, właśnie idący w takim duchu też biograficznym, dopatrują się u kobiet ukazanych właśnie w owych trzech gracjach, a przynajmniej w jednej z nich, tej blond charycie, gracji, stojącej po lewej stronie, właśnie rysów Heleny Furmont.

Obraz mianowicie datowany jest na pierwszą połowę lat 30. XVII wieku, czyli właśnie w momencie, kiedy Rubens ponownie ożenił się właśnie z Heleną Furmon i staje się ona jego ulubioną modelką, jak to jest opisywane. Być może to jest ten powód, dla którego dzieło to pozostało w jego prywatnej kolekcji, było jego prywatną własnością, może było właśnie stworzone niejako jako hołd dla tej młodej małżonki, której bujne ciało tutaj zostało ukazane, ale to też jest ciało, nie zapominajmy, które będzie dawało Rubensowi kolejnych potomków, kolejne dzieci, Tutaj, jeżeli chodzi o te kształty barokowe, jak to nazywamy, kształty rubensowskie, one wiążą się nie tylko z takim pewnym ideałem piękna, jakże niestety można było powiedzieć różnym od tego, co dzisiaj znajdujemy w kolorowej prasie, w tych wszystkich postaciach modelek,

To nie było tylko związane właśnie z jakimiś ideałami piękna i estetyki, ale również często z takim praktycznym podejściem. Mianowicie to ciało było ciałem lepszym, lepiej zbudowanym właśnie do przynoszenia kolejnych potomków, kolejnych dzieci na świat. Więc też można o pewnej obfitości czy właśnie takiej płodności mówić tutaj w kontekście analizowania owych nagich ciał. No dobrze, ale kim są te trzy gracje? Na co właściwie patrzymy? Ponieważ Rubens z jednej strony ukazał nagą żonę, najprawdopodobniej, ale przecież nie robi tego w taki dosłowny sposób, jak na przykład w dziele, które znajduje się w Kunsthistorisches, Muzeum w Wiedniu, czyli w takim futrzanym palcie, to chyba tak jest tłumaczone, kiedy naga Helena Furmon dopiero co wychodzi.