#MamTęMoc - Pełni Mocy bez Przemocy

Dużo miejsca poświęciliście też tzw. ustawie kamielkowej. Powiedz, jak z Twojej perspektywy wygląda tak realnie funkcjonowanie tej ustawy? Czy założenia pomysłodawców w ogóle się sprawdziły? Ustawa Kamilkowa na pewno wniosła dużo stresu wśród dyrekcji placówek oświatowych. Pamiętam ten moment, kiedy powstawały standardy tworzone przez placówki oświatowe. Dyrektorzy i zespoły, które tworzyły te standardy borykały się z różnymi kłopotami w kwestii interpretacji tej ustawy. I to, co powstało na początku, w ogóle przerosło chyba też wyobrażenie niektórych osób, ponieważ zaczęto wymagać okazywania niekaralności przez policję, która przychodziła do szkoły na zajęcia.

Więc troszeczkę poparliśmy tak ze skrajności w skrajność. Natomiast sama ustawa Kamilkowa miała być wsparciem dla placówek oświatowych, dla osób zarządzających, ale takim wsparciem i też takim drogowskazem, gdzie głównym bohaterem tej ustawy ma być właśnie dziecko. My trochę zatraciliśmy, tworząc te standardy, tego ucznia, to na nim mamy skupiać swoje światło, Ta ustawa wymaga takiej uważności na uczniów w kwestii nawet podejrzenia o stosowanie przemocy wobec tego dziecka, czy też bycie świadkiem przez niego. Więc ustawa Kamilkowa to jest świetny dokument, chociaż jest teraz w ewaluacji i tam są przygotowywane zmiany, ale nie możemy zapomnieć o tym, że w tej ustawie, w tych standardach, które obowiązują w szkole, najważniejszy jest uczeń.