Horror i intymność #1.6

Naszą gościnią w tym odcinku jest Agnieszka Kotwa-Sińska. Witamy. Cześć. Doktor Agnieszka Kotwa-Sińska jest adiunktką w Ośrodku Studiów Amerykańskich. W pracy naukowej zajmuje się horrorem i gotykiem w ujęciu genderowym. Przygotowuje książkę o cielesności i relacjach rodzinnych we współczesnym horrorze amerykańskim, a w obecnych badaniach skupia się na tym, jak tworzy się kanon filmowy i literacki, jak w gatunkach popularnych przedstawiane jest ciało, a w szczególności jak w horrorze przedstawia się śmierć. W swojej metodologii wykorzystuje schizoanalizę i nowy materializm. Jest założycielką i dyrektorką grupy badawczej Weird Fictions, pracownia narracji dziwnych przy Ośrodku Studiów Amerykańskich i od kilku lat organizuje cykliczne spotkanie grupy Femme Theoria, oddolnej inicjatywy samokształcącej skupionej wokół współczesnej krytyki feministycznej.

Na początek chciałabyśmy Cię zapytać, kiedy i dlaczego zajęłaś się naukowo tematyką gender i seksualności? Czy pamiętasz, co Cię do tego skłoniło? Przede wszystkim dzięki za zaproszenie, bardzo mi miło, że tutaj mogłyśmy się spotkać. Jeżeli chodzi o moje zainteresowanie gender i seksualnością, wydaje mi się, że trzeba wrócić do lat dwutysięcznych, 2008, 2007, 2009. To był moment, kiedy studiowałam wśrodku studiów amerykańskich. To były studia podyplomowe, jeszcze wtedy magisterskie i trafiłam po prostu na kilka bardzo dobrych zajęć, gdzie po prostu bardzo dużo mówiono o płci kulturowej, o historii amerykańskiego feminizmu, o teorii queer, o seksualności. To były zajęcia między innymi z Tomkiem Basiukiem, Krysią Mazur, Agnieszką Graff i te zajęcia bardzo otworzyły mi oczy, ale też otworzyły pewne, powiedzmy, klapki badawcze w moim mózgu i od tego momentu zaczęła się ta przygoda.

Nie tylko dlatego, że nie umiem tego powiedzieć słowa, ale po prostu ja się boję. Niechcący obejrzałam kilka filmów, naprawdę niechcący i ja już nie chcę więcej. Ale po rozmowie z tobą czuję, że powinnam, bo to jest super wartościowe plus chcę ze zrozumieniem czytać twoje teksty. Jeśli chodzi o teksty przydatne do badań, świetną książką są teorie wywrotowe pod redakcją Agnieszki Gojewskiej z 2012 roku. Tam zebrane są po prostu świetne teksty, także związane z horrorem, z potwornością, także z posthumanizmem i z nowym materializmem. To są takie teorie, których wciąż mi brakuje w polskiej akademii. Natomiast jeżeli chodzi o horror, badania nad horrorem i seksualnością i płcią kulturową, Z klasyki poleciłabym Barbary Creed, The Monstrous Feminine. To jest stara książka z 93 roku, ale i oczywiście była krytykowana już wielokrotnie, że psychoanaliza, że Freud, ble ble, że nie lubimy Freuda i tak dalej.

Jakby, jeżeli pojawia się tylko dobry horror, dobry w sensie mocny politycznie, wywrotowy, transgresyjny, bardzo często pojawiają się głosy teoretyków, teoretyczek, krytyków, krytyczek filmowych, że to nie jest horror. To jest posthorror, albo wyższy horror, albo nie horror, albo coś jeszcze innego. Jakby bardzo wiele osób wciąż jeszcze się boi tej etykietki horroru i szuka czegoś innego. Tymczasem prawda jest taka, istnieje bardzo dużo dobrych horrorów i naprawdę nie musimy szukać dla nich innych nazw, to są po prostu horrory. I tyle. I są świetne. Oglądajmy je, czytajmy je, grajmy w je, słuchajmy ich. Kurczę, chyba nie ma lepszej zachęty dla nas dwóch oraz dla naszych słuchaczy i słuchaczek. Agnieszko, ogromnie dziękuję ci za dzisiejszą rozmowę. Ja również dziękuję za zaproszenie, było mi bardzo miło.