Podsumowanie półrocza z Izą Cupiał

Największą biografią tego roku jest biografia Marka Twaina Rona Czernowa, czyli zdobywcy Pulitzera. Ponad tysiąc stron niesamowitych badań wokół jednego z największych pisarzy amerykańskich. Myślę, że nic poniżej tysiąca stron nie było wygodne. Jego się czyta tak, że tak jakby tysiąc stron to naprawdę nie czujesz tego, ale ten Mark Twain faktycznie wbija się na wszystkie zestawienia najlepszych tytułów roku i dodatkowo od 14 tygodni utrzymuje się na topce bestsellerów New York Timesa, co jest wyjątkowe, bo patrząc na zestawienie właśnie głównego ich źródła amerykańskiego, no to faktycznie tam są komercyjne mocno rzeczy, a jeśli chodzi o non-fiction, kontynuując ten wątek, to co zauważam i to jest dla mnie gdzieś tam ciekawe, że

Bardzo, bardzo mocna proza osadzona. X lat wstecz prowadzona z perspektywy pastora, który opisuje pewne brutalne morderstwa wśród rdzennych Amerykanów w zamkniętym, że tak powiem, tribe, czyli tłumacząc to będzie... Świetny pisarz, absolutnie uważam nadal w Polsce jeszcze gdzieś tam nieznany, bo nie ukazały się żadne jego tytuły, a naprawdę warto gdzieś tam po niego sięgnąć. Więc to jest to. Jeśli już mówimy o klanach, nie klanach, no to jedną z 14 najlepszych publikacji, nie powieści, publikacji tego roku według Time to jest The Antidote Karen Russell, saga rodzinna, jest to pierwsza od 12 lat, finalistki Pulitzera.

Ja liczę, że Karen trafi na przynajmniej listę finalistów Pulitzer czy National Book Award, bo w pełni na to zasługuje. No i mamy kolejnego wielkiego autora. Wiem, że tutaj jeden z autorów, do których jego da ma słabość, czyli Ocean Wang. Jego powieść The Emperor of Gladness, tak, ona jest wszędzie, słuchajcie. Słusznie. Nie, ale tak jakby super, ja to sobie mimo wszystko bardzo cenię, jeśli patrzymy na powieści, które wybierają te słynne book cluby amerykańskie, no to on również na to trafił do klubu Opry.