Mentionsy Mentionsy
Open Mike
Open Mike

Wojtek Rodak i Szymon Adamczak

13.12.2022 ·43 min 34 s · 8 rozdziałów · 1 sponsor

„Tom na wsi” Michela Marca Boucharda, zekranizowany kilka lat temu przez Xaviera Dolana, miał swoją polską prapremierę na deskach TR Warszawa przed wakacjami, ale nie zdążyliśmy wtedy o niej porozmawiać. Nadrabiamy więc zaległości – bo to znakomity spektakl, którego przegapić nie można – wraz z początkiem nowego teatralnego sezonu, dlatego gośćmi podcastu Open Mike są reżyser i dramaturg „Toma na wsi” – Wojtek Rodak i Szymon Adamczak. Zapraszam do rozmowy. Mike Urbaniak

0:00 · Introdukcja gości i tematu 1

Tom Nafsi miał swoją polską prapremierę na deskach TR Warszawa przed wakacjami, ale nie zdążyliśmy wtedy o niej porozmawiać. Nadrabiamy więc zaległości, bo to znakomity spektakl, którego przegapić nie można wraz z początkiem nowego teatralnego sezonu. Dlatego gośćmi tego podcastu Open Mike są reżyser i dramaturg Toma Nafsi, Wojtek Rodak i Szymon Adamczak. Zapraszam do rozmowy. Mike Urbaniak. Witam serdecznie zapowiedziane gości, czyli Wojtka Rodaka i Szymona Adamczaka. Dzień dobry panowie. Dzień dobry, cześć. Dzień dobry. A co tak nieśmiało?

4:25 · Historia współpracy i wyboru tematu 2

To zacznijmy od początku. To jest ten kontrowersyjny moment w naszej rozmowie. Jak żeście się właściwie poznali, czy też zadecydowali, że chcecie pracować wspólnie nad tym spektaklem? Bo powiedzielibyśmy osobom, które Nas słuchają, które niekoniecznie są super zorientowane w świecie teatralnym, że Wojtek, właściwie to Wojtku ty kończysz, prawda? Akademię Sztuk Teatralnych, reżyserię. Tak, został mi jeszcze jeden rok studiowania w Krakowie na Akademii Sztuk Teatralnych. Możliwość zrobienia spektaklu w TR-ze to jest nagroda, tak zwany debiut TR-u. Na Forum Młodej Reżyserii, gdzie kończący szkołę reżyserzy, reżyserki pokazują swoje spektakle.

Które osoby do mnie mają też, czy mogą mieć w kontekście też pracy z procesem, ich własną ścieżką artystyczną. Też gdzieś ja samemu na przykład też myślę, że w jednym z powodów, dla których Wojtek mógł mnie zaprosić. Do tej konkretnej pracy jest też to, że ja zajmuję się tematyką HIV i sam zrobiłem performance dotyczące HIV też samemu występując, więc przerobiłem też bardzo duży, też sam miałem bardzo ciekawy proces po prostu, jedno że emancypacyjny, ale też jakby Rozumienie tego, jak queerowe ciało może działać na scenie, jak ono jest polityczne, bądź na jakie bariery są przed nim stawiane. Jest to pewna praktyczna wiedza i życiowe doświadczenie, które bardzo się przydaje w procesach, na przykład dotyczących trudniejszych spraw.

10:26 · Reakcje i kontekst teatralny 3

I jakoś wygrzebałem ten tekst po angielsku i go sobie przeczytałem. I stwierdziłem, że to jest jakiś bardzo dobry materiał do pracy. I tego sobie w sercu nosiłeś? I tak sobie nosiłem i tak właśnie Ja mam mało takich tekstów, które gdzieś tam noszę, albo pomysłów, które tak noszę od długiego czasu, a rzeczywiście to był taki tekst, więc trochę się cieszę, no bo jakieś to, powiedzmy, teatralne marzenie się spełniło. Wojtek, myślę, że miał w ogóle też świetną intuicję do tego tekstu, bo w samym tym roku jest jakaś taka długa Potem jak ten dramat został wydany, to było kilka wystawień, nie? I cisza. Potem jakby nagle wchodził jakby w Europę ten Edouard Louis i wszędzie się wystawia Eduarda Louis. A nagle w tym roku tego Boucharda, konkretnie to ma na wsi, wystawiono w różnych sześciu krajach.

Za dużo osób nieheteronormatywnych na scenach. Ja o czym sobie myślę, oczywiście z jednej strony też jest pewna też zmiana pokoleniowa w polskim teatrze. W ogóle też nie wiem, czy w społecznościach kujowych mamy inne młodsze osoby, które dochodzą do głosu, działają inaczej. Wszyscy... Wojtek Rodak. Patrz Wojtek Rodak. Ale to też jest kwestia, nie wiem, właśnie tego, tych przemian obyczajowych, czy jakby dostępu Netflixów, platform streamingowych, tego co jakby, co jest, to co ludzie właściwie oglądają dzisiaj, nie? I jakby coś takiego też było takie, że mam wrażenie, że w takim obyczajowym, obyczajowej warstwie polskiej teatry były mocno do tyłu. Wydaje mi się też, że zaczyna się zmieniać w ogóle ta koncepcja jednak reprezentacji, nie? K tomu jakby mam wrażenie, że jak poprzednie sezony jeszcze był tym momentem, że to głównie jakby heteronormatywni artyści włączali te tematy właśnie queerowe, żeby z jednej strony też utrzymać nieco swoją jakoś taką ważność czy świeżość, mam wrażenie.

Więc teraz jakby zmienia się coś takiego też, że właśnie te osoby niechętno-potężne chcą swoimi językami, swoją wrażliwością Patrzeć na świat i teatr jest jednym z tych narzędzi, które mogą to robić. I ostatnie, co mi się wydaje, jest też takie, że zwyczajnie to są historie, które są po prostu do opowiedzenia i one się tliły. I to jest najwyższy czas. Tak, ja się zgadzam z Szymonem, że w przypadku akurat moim to było tak, że ja ten temat nosiłem długo. To nie jest tak, że nagle po prostu Biorąc pod uwagę rok, w którym się urodziłeś, no, rok urodzenia, Wojtek, nie oszukujmy się. Z premedytacją, myślę, że będzie teraz czas właśnie, żeby te tematy eksplorować. Ale wydaje mi się, że po prostu i dyrektorzy, i artyści zauważyli, że trochę się już nie da pomijać tych tematów.

18:04 · Obsada i proces reżyserii 1

A co ja mogę tu dopowiedzieć, to cóż, no Wojtek ma talent do doboru tutaj jakby współpracowników. No dobra u Ciebie. Nie, ale świetnie, to było naprawdę, ja miałem jakby, to dla mnie było też bardzo ciekawe w tym procesie, nie, że jakby Wojtek miał bardzo jakby dobrze już wiedział jakby z jakimi osobami, jakie, kto gra kogo, jakby komu tę rolę oddaje. Dla mnie to też było fajne, że jakby też Nie trzeba było z tym negocjować. To było coś fajnego po prostu na dzień dobry w tym procesie. Dla mnie też było ciekawe oczywiście to, że Maria Maj też sama niesie ze sobą wiele dekad doświadczenia teatralnego, ale też doświadczenia pracy z osobami alternatywnymi, z różnymi reżyserami. I to też takich pionierskich bardzo spektakli w tej materii.

35:54 · Oceny spektaklu Tom na wsi 1

Powiedziałem wtedy coś takiego, że kiedy robiłem swój debiut w Wałbrzychu, tydzień po premierze wybuchła pandemia, a teraz jakby... No niełatwe czasy. Moja przyjaciółka powiedziała, Wojtek, może nie rób trzeciego, kolejnego spektaklu? Susza. Idzie susza, wysycha jurzek. Myślę, że to jest to. Tak, oczywiście, nie da się tego uniknąć. To wszystko wpływa na pracę, szczególnie artystyczną. No nie wiem, ja bym tak skończył takim właściwie optymistycznym akcentem, nie to, żebym bardzo chciał kończyć optymistycznym akcentem, ale tak myślę. Naprawdę oglądając wasz spektakl pomyślałem sobie, kurcze, jeżeli my teraz wchodzimy w polskim teatrze w takie myślenie o teatrze też, bo to jest ważne, jakie wy proponujecie i jak opowiadacie ten tekst, Bouchard, to pomyślałem sobie, kurcze, no to jest może przed nami

42:07 · TR Warszawa 1

Ale może są też takie osoby, więc zapraszamy na Marszałkowską 8, bo naprawdę warto ten spektakl obejrzeć. On wchodzi sobie teraz w nowy sezon, więc mam nadzieję, że będzie sobie śmigał. No i też mam nadzieję, że publiczność poza warszawska będzie mogła ten spektakl zobaczyć, no właśnie, na kilku festiwalach teatralnych, których w Polsce nie brakuje. Panowie, bardzo wam dziękuję za tę rozmowę. I za spektakl. I cieszę się bardzo na to, że będziecie niedługo zaczynać prace nad queerowym teatralnym przedsięwzięciem też w Poznaniu. Ale to może będzie powód do naszego kolejnego spotkania w ramach podcastu Open Mike. Tymczasem mówię wszystkim do usłyszenia. Wojtek Rodak, Szymon Adamczak, Mike Urbaniak.

Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.