Open Mike, odc. 7: Jakub Wojtaszczyk
„Niektórzy wiedzą od razu. Błyskawicznie opanowują techniki makijażu, a na scenie czują się jak ryby w wodzie. Innym proces odkrywania swojej tożsamości zajmuje długie lata. Jedni się ukrywają, drudzy wręcz przeciwnie – manifestują swój sposób wyrażania siebie. Niektórzy wybierają scenę, inni ulicę, na której każdego dnia w krzykliwych kostiumach demonstrują płynność płci i celebrują różnorodność”, pisze o drag queens Jakub Wojtaszczyk w książce „Cudowne przegięcie. Reportaż o polskim dragu". Autor jest kolejnym gościem Mike'a Urbaniaka w podcaście „Open Mike”.
I w Vogue ostatnio również widziałem twoją rozmowę z drag queen z Ukrainy. Drag queen, który właściwie chłopaka, który walczy. A wcześniej przed wojną właściwie zajmował się dragiem, więc rozumiem, że to było Ta dziennikarska twoja robota, te wywiady, które robiłeś przez... Jak długo właściwie te wywiady? Wydaje mi się, że to już tak 3 lata, 4 może. Tak, no i pierwsza była faktycznie twoja stara i dlatego, bo ten klucz jest taki prywatny. Po prostu ja Piotra znałem osobiście, mamy wspólną przyjaciółkę. No i w pewnym momencie gdzieś ten drag u niego się pojawił i właśnie nasza przyjaciółka Agnieszka powiedziała, że Piotr to już teraz jest twoja stara, w sensie wychodzi na scenę. I bardzo mi to do niego pasowało, bo Piotr od zawsze lubił musicale, popkulturę, pojawiał się RuPaul, którego ja na początku w ogóle nie kupiłem.
No to gdzieś to jest tak dziwnie zapomniane i faktycznie zastanawiałem się trochę, dlaczego tak jest, że nie pamiętamy o tamtych, wiesz, przodowniczkach dragu. No i trochę nie mam odpowiedzi. Wydaje mi się, że po prostu w pewnym momencie nastąpił taki pik. Wydaje mi się, że jesteśmy cały czas na takim piku dragowym i tych postaci jest coraz więcej. No i oczywiście RuPaul Jakby pokazał, że drag może być sexy, fajny, że to nie jest coś... No tak, jest mainstreamem oczywiście. No i wrzucił go kompletnie do mainstreamu. To jeszcze na pewno o RuPaulu porozmawiamy sobie dzisiaj. Bo to jest w ogóle ciekawe, że to jest taka postać, której się odnosi bardzo wiele drag queens. I to w bardzo różny sposób, to też jest ciekawe.
Naprawdę nie wiemy. Najcudowniejsza zabawa z dragiem. Dokładnie. I to jest też tak, że To jest trochę takie, jak już trochę tam wspominaliśmy o Rupolu, takie przeciwieństwo raczej, że na taki typ drago do tej pory u Rupola nie było miejsca, bo faktycznie chodziło o tę kobiecą reprezentację, w sensie drag queenową. No i w Poznaniu faktycznie natrafiłem na Babcię i Wronę. To jest takie, można powiedzieć, duo. I faktycznie te załamania takiego postrzegania płci są bardzo mocno zachwiane. I to dla mnie też było istotne. Te postaci wychodzą z tym dragiem, przez to, że są osobami niebinarnymi też, wychodzą na ulicę.
Tak, Galicję Majewską, Marylę Rodowicz i tak dalej. No i oczywiście wraz z rozwojem, wydaje mi się, że RuPaul'a na stówę. Tak, tak. To się po prostu wszystko pozmieniało, bo okazuje się, zresztą, okazuje się, że można też wyjść w dragu, czyli w tym przebraniu, niekoniecznie kobiet za, facet przebierającego się za babę, czy babę za faceta, tylko w jakimś przebraniu takim, który Wyolbrzymia, zmienia coś z płcią, która została nam nadana przy urodzeniu. Ale jest sprzeczne z tym kanonem, krótko mówiąc, który większość przyjmuje, prawda? Co jest dla dziewczynek, co jest dla chłopców. Kolory, ubrania, rodzaje, fryzury i tak dalej, i tak dalej.
Mamy taki podział też w społeczności LGBT. I uważałem bardzo długo, że są pewne rzeczy, które przynależą nam, które wyszły z naszego świata. I kiedy one się oczywiście rozprzestrzeniają, głównie za sprawą RuPolla, prawda, popkultura to robi, wszyscy mogą ten drag uprawiać, to wówczas kilka lat temu to było, nie pamiętam ile lat temu, mnie się to nie podobało. I ta recenzja wzięła się właśnie stąd. To znaczy z mojego sprzeciwu na wylanie się czegoś, co ja uważałem za gejowskie, za przynależne. No na próżno, jak się okazuje. Kamp, największy, najwspanialszy gejowski wynalazek wylał się na cały świat i bardzo dobrze. Nie uważam tak dzisiaj, żeby była jasność, od kilku dobrych lat, kiedy też poznawałem ten drag. Zresztą podobnie jak RuPaul, bo Warto przypomnieć, że Ruppold wzbudzał również kontrowersje podobne do tej wspomnianej na większą oczywiście skalę, bo też przecież był czas, w którym mówił, że kobiety nie powinny, nie ma miejsca dla kobiet w jego programie, tylko dla mężczyzn.
Więc taki chciałem przypis zrobić. Jasne, jakby ja ciebie rozumiem w stu procentach. Sam na początku, zanim poznałem Piotra, w sensie twoją starą może bardziej, jakby ja na przykład utożsamiałem, Dragów właściwie nie znałem. Jakby utożsamiałem go właśnie może z crossdressingiem, że to zawsze jest takie trochę kinky, że to nie jest, że to nie jest sztuka. Absolutnie dla mnie, jakby w sensie to było poza jakby na peryferiach mojego, nie wiem, Widoczności, nie wiem, nienormatywności na przykład. I to się zmienia przez lata. I to też widać, tak jak ty powiedziałeś, że jakby odrobiłeś jakąś tam pracę. Tak samo zrobił to RuPaul, zapraszając osoby trans, niebinarne,
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Jakub Wojtaszczyk opowiada o powodzeniu się z transitionem z powieści na reportaż i powodzeniu się z wydawcą Krzysztofem Tomasikiem.
Jakub opowiada o swoim zainteresowaniu dragiem i powodzeniu się z rozmowami z osobami w dragu.
Jakub opowiada o kryteriach wyboru postaci do książki i wprowadza Lulę Polaczkę.
Jakub opowiada o wydawnictwie książki w wydawnictwie Znak i akceptacji dragu w Polsce.
Jakub opowiada o roli edukacji LGBT w zrozumieniu dragu.
Jakub opowiada o procesie wybierania postaci do reprezentacji w książce.
Jakub opowiada o dragu w Poznaniu i Warszawie oraz dominacji tych miast w reprezentacji dragu w Polsce.
Jakub opowiada o zmianie definicji dragu i wykorzystaniu terminu 'osoby w dragu'.
Jakub Wojtaszczyk omawia rolę dragu jako autoterapii i politycznego narzędzia, podkreślając, że każdy może wybierać rodzaj dragu, który dla niego jest najbardziej interesujący.
Wskazania na istnienie dragów w Polsce, takie jak zakon dragowy, a także na rozszerzającą się reprezentację w dragu, w tym dragi niebinarne i transpłciowe.
Opis zakonu dragowego w Polsce, jego funkcji i postaci takiej jak Paweł Mary Red, który pracuje w zakresie prewencji HIV/AIDS.
zachętal w takim razie. Kończymy naszą rozmowę. Kuba, bardzo ci dziękuję za to spotkanie i raz jeszcze polecam, cudowne przegięcie, reportaż o polskim dragu, książkę, którą wydało Wydawnictwo Znak ...
Tymczasem mówię wszystkim do usłyszenia. Dziękuję bardzo. Tymczasem mówię wszystkim do usłyszenia. Dziękuję bardzo. Zapraszam oczywiście do Vogue'a na stronę vogue.pl i do słuchania naszych podcast...
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„zachętal w takim razie. Kończymy naszą rozmowę. Kuba, bardzo ci dziękuję za to spotkanie i raz jeszcze polecam, cudowne przegięcie, reportaż o polskim dragu, książkę, którą wydało Wydawnictwo Znak ..."
„Tymczasem mówię wszystkim do usłyszenia. Dziękuję bardzo. Tymczasem mówię wszystkim do usłyszenia. Dziękuję bardzo. Zapraszam oczywiście do Vogue'a na stronę vogue.pl i do słuchania naszych podcast..."
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
„Niektórzy wiedzą od razu. Błyskawicznie opanowują techniki makijażu, a na scenie czują się jak ryby w wodzie. Innym proces odkrywania swojej tożsamości zajmuje długie lata. Jedni się ukrywają, drudzy wręcz przeciwnie – manifestują swój sposób wyrażania siebie. Niektórzy wybierają scenę, inni ulicę, na której każdego dnia w krzykliwych kostiumach demonstrują płynność płci i celebrują różnorodność”, pisze o drag queens Jakub Wojtaszczyk w książce „Cudowne przegięcie. Reportaż o polskim dragu". Autor jest kolejnym gościem Mike'a Urbaniaka w podcaście „Open Mike”.