Onet Rano. Goście: Jackowski, Harłukowicz, Klaus, Jaskulska CAŁY ODCINEK

To jest opis jednej z największych afer za czasów rządu Prawa i Sprawiedliwości. Afery w Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych. Co tam się działo, kto tam rozdawał karty i co z tym wszystkim wspólnego ma Mateusz? Morawiecki. Porozmawiamy z Jackiem na temat wszystkich jego ustaleń dotyczących tej afery. Porozmawiamy też o polityce migracyjnej rządu Donalda Tuska. O tym, czy ona w ogóle istnieje. Bo Donald Tusk mówił o tym, że kontrola i bezpieczeństwo to najważniejsze rzeczy, które powinny znaleźć się w naszej polityce migracyjnej. Tyle, że po dwóch latach ta polityka migracyjna nie wygląda specjalnie skutecznie. A na koniec o tym, jak żyć ciekawiej, jak żyć bez alkoholu.

Żadna koalicja nie jest dana raz na zawsze. Nie wyobrażam sobie dobrej współpracy koalicyjnej, jeśli umowa wobec nas nie zostanie dotrzymana. Żadna koalicja nie jest w stanie w takich warunkach pracować skutecznie dla wyborców. Pani ministra znowu chyba testuje cierpliwość pana premiera Donalda Tuska, a on zbyt cierpliwy nie jest, pani minister, nie jest i może się w końcu zirytować na te nagabywania. I rzeczywiście może być po koalicji, tylko oni sobie poradzą, bo mają 34% w sondażach, a państwo macie półtora. Ja nie chcę nic sugerować, zupełnie. Proszę Państwa, jak zawsze dzisiaj różne tygodniki, różne magazyny na weekend, które zawsze serdecznie polecam, bo tu jest zdecydowanie mniej... Gdzie ja mam kamerę?

Tu mam. Zdecydowanie mniej polityki i naprawdę fajne, rozbudowane tematy, zwłaszcza z zagranicy, na które można rzucić okiem. I jeszcze dwie rzeczy ze strony głównej Onetu. Proszę państwa, to jest polityka zagraniczna. Donald Trump znowu spotka się z Putinem. Panowie rozmawiali ze sobą długo i postanowili... I postanowili się spotkać i znowu będą debatować. Zobaczymy, czy w takiej samej formule jak na Alasce, bo tam było po królewsku, to przyjęcie Putina przez Donalda Trumpa było... naprawdę królewskie.

Sądzę, że PSL w tej chwili jest najmniej zainteresowany, aczkolwiek nie wyklucza tego scenariusza, żeby pójść na jednych listach w koalicji obywatelską. Nie, jeszcze mniej jest zainteresowana koalicja obywatelska tym. To prawda, ale proszę zauważyć, że jeżeli rzeczywiście te nastroje będą zmierzały w tym kierunku, o którym mówimy, no to mogą powstać dwa bloki w sumie wyborcze. Blok, nazwijmy to, demokratyczny, który Donald Tusk powie, że musimy walczyć o demokrację, o praworządność, o zasady, ochronić konstytucję w tym kształcie, w którym jest obecny. I drugi blok, który będzie mówił, musimy odsunąć tą szkodliwą

Natomiast do tych wyborów nie sądzę, żeby jakaś zmiana nastąpiła. Natomiast mogę panią zaskoczyć tym, że gdybyśmy sobie wyobrazili hipotetyczną sytuację, od tego, żeśmy zaczęli naszą rozmowę, to znaczy wyobraźmy sobie, że z przyczyn politycznych bądź jakichkolwiek innych Nie będzie za dwa lata, czy za kilka lat może, usterów przywódczych w obu największych formacjach Donalda Tuska i Jarosława Grzegorza. Ja tutaj nie wiem, czy moja wyobraźnia sięga tak daleko, panie senatorze. Ale już gdybyśmy sobie puścili wodze wyobraźni. Też jest taka mocna pamięć u części polityków starszej generacji, ale też i wśród młodych, że jednak te różnice między Platformą Obywatelską, to co mówię może zszokować wielu naszych odbiorców.

Ale pani redaktor, wtedy kto był na czele PiSu i kto był na czele Platformy? Nie, no oczywiście. Ja mówię o sytuacji hipotetycznej. Ja tu po prostu taki... Obydwaj nagle sobie mówią, Jarek, Donald, idziemy na emeryturę. Tak, a nawet jeżeli jeden z tych liderów odejdzie, proszę zauważyć, że jeden jest antytezą drugiego. To drugi nie przetrwa. Czy środowiska, którym zarządza, nie przetrwa w takiej formule, jak jest obecnie? Ja mówię o takiej sytuacji. Ja wiem, że to sobie trudno może w tej chwili wyobrazić. Ale naprawdę, jeżeli weźmiemy korzenie wielu polityków, to bardzo często było tak, że polityk A, jak gdzieś tam w terenie, trafił do Platformy nie dlatego, że mu bliżej było do Platformy na początku lat 2000.

Przygotowania sobie koalicjanta ewentualnego do współrządzenia. Tutaj moim zdaniem są skazane na niepowodzenie, bo jak pani zauważyła są politycy młodzi i oni bardzo wyciągają wnioski. Oni doskonale wiedzą jaka jest historia PiSu, jakie są historie współpracy z różnymi środowiskami politycznymi ze strony Jarosława Kaczyńskiego. Jednocześnie proszę zauważyć, jak mocno uderzył w Jarosława Kaczyńskiego Sławomir Mencen, proponując, aby patronem Paktu Senackiego, czyli takiego laboratorium ewentualnej przyszłej współpracy politycznej, był pan prezydent Mawrocki. A nie Jarosław Kaczyński. Doskonałe zagranie, swoją drogą. Doskonałe. Doskonałe zagranie, które... I to są zagrania, które są identyczne dla Donalda Tuska i Sławomira Mencena.

Z pozdrowieniami. Dziękuję bardzo serdecznie. Jacek Karkowicz. Ja również dziękuję państwu. I polecamy książkę Chłopcy z Ferajny. Miłego dnia. Miłego dnia, weekendu. Dzień dobry. A teraz, proszę Państwa, zmieniamy trochę temat i jedziemy w kierunku granicy. Wszystkich naszych granic. Pojedziemy jednocześnie w kierunku wszystkich naszych granic. Dzień dobry. Profesor Witold Klaus, Instytut Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. Dzień dobry. Panie profesorze, porozmawiajmy o migracji, o pakcie migracyjnym, o wszystkim właściwie. I zacznijmy od paktu migracyjnego. Mhm. Premier Donald Tusk mówi, Polska została wyjęta z paktu migracyjnego, nie będzie nas obowiązywał, a ja patrzę i sobie myślę, no chyba nie do końca.

W strukturach rządu słyszę, że uda się w przyszłym roku jeszcze wynegocjować to, że nie będziemy podlegać mechanizmowi relokacji, natomiast później może być już z tym różnie. I wie pan, co mam wrażenie, panie profesorze, że kolejna kampania wyborcza to będzie ta sama kampania wyborcza, tylko arebur. Będzie teraz Koalicja Obywatelska mówiła, jak dopuścicie PiS do władzy, to zaczniemy podlegać mechanizmowi relokacji, bo tylko my umiemy załatwić z Unią, żebyśmy mu nie podlegali. Może tak być. To ciekawe, co pani mówi. Myślę, że to nie jest niewykluczone zupełnie. Ale też trzeba przyznać, że pan premier Tusk ma ucho pani von der Leyen. W związku z tym on rzeczywiście jest w stanie wynegocjować dużo więcej niż potencjalny rząd Prawa i Sprawiedliwości.