Microsoft Roast 25, czyli czy znaleźliśmy buga? 🐛🔥☁️
W tym odcinku serwujemy Wam solidny cloudowy roast — na celowniku: Azure i jego nie do końca przewidywalne API 🎯 🤨 Co się stało? Opowiadamy historię dziwnego przypadku, w którym… ➡️ udało nam się utworzyć ten sam zasób z dwóch różnych miejsc, ➡️ wszystko wyglądało OK w Azure, ➡️ …ale Terraform widział to inaczej i zaczął krzyczeć. 👀 Bug czy feature? A może coś pośrodku, w chmurze Microsoftu wszystko jest możliwe 😉 🔍 W odcinku: – co zrobiliśmy, – jak to debugowaliśmy, – i co to mówi o zarządzaniu stanem w chmurze. 🎧 Dla wszystkich, którzy korzystają z Terraform + Azure — przestroga, śmiech i lekcja w jednym. 🔔 Subskrybuj nasz kanał, jeśli chcesz więcej takich historii prosto z prawdziwego świata infrastruktury. #OhMyCloud #Azure #Terraform #MicrosoftRoast #CloudBugs #IaC #DevOps #CloudNative #Podcast #APIweirdness
Pozdrawiamy. Całą ekipę. Tak jest, całą ekipę, dokładnie. Uśmiechamy się ładnie, wiecie o co chodzi. No, ale do rzeczy. Terraform wiemy jak działa, prawda? Deklaratywnie, plik stanu, w którym są przetrzymywane stany infrastruktury, którą tworzymy i tak dalej. Stan może być lokalny, zdalny, powinien być zdalny, w tym przypadku był lokalny, no bo to jest grupa, która się uczy i tak dalej, więc prościej, wiadomo, to jest moment taki, w którym prościej pewne rzeczy zrobić lokalnie. Z drugiej strony mamy Azure, mamy pewne Zasoby, które sobie tam tworzymy i tak dalej i tak dalej. Między innymi najprostszym, najtańszym i najszybszym zasobem do stworzenia jest Resource Groupa.
To działa troszeczkę inaczej niż w AWS-ie, ale tłumaczyć tak naprawdę nie będziemy, bo to nie ma znaczenia. Natomiast co ma znaczenie? W odróżnieniu od AWS-u, gdzie nazwa resource'a tak naprawdę bardzo rzadko ma znaczenie, w tym sensie, że musi być unikalna albo coś. W przypadku S3 musi być unikalna, dlatego że to jest część DNS-u później. Tak samo zresztą jest w Azure. Natomiast unikalnym ID Obiektu czy zasobu w AWS jest ARN, natomiast w Azure jest jego ID, który jest skonstruowany z kilku elementów, tam subskrypcji, bla bla bla i nazwy.
Nie wiem co autor miał na myśli, wszystko jedno, miał co miał. Roast numer 1, check. Tak jest. Ale ćwiczenie polegało na założeniu resource-grupy. Grupa sobie skopiowała kod, nad którym pracowaliśmy. W związku z tym tam była jakaś przykładowa nazwa już zawarta. I w czasie, kiedy ja tłumaczyłem, dwóch narwańców, Roast numer 2 zaznaczony, wypuściło to. Dokładnie, bardzo dobrze. Akurat pod tym względem ja byłem bardzo zadowolony, tym bardziej do czego to doprowadziło. Zanim ja powiedziałem, żeby zmienić nazwy na jakąś swoją własną, to puścili, bo powiedzieli mi, że to nie przejdzie.
No bo ID musi być unikalne. W ID ostatnią częścią tego całego ciągu jest nazwa. Ergo, pracując na tej samej subskrypcji, bo to trzeba też dodać tutaj, to wszystko będzie to samo. To zostało udowodnione przez następnego uczestnika szkolenia, który to puścił też jakby troszkę za szybko, ale ewidentnie wolniej i jemu się wywaliło, czyli potwierdziło to tę tezę. Na co słyszę, ale Paweł słuchaj, ja założyłem ten resource, ja też założyłem ten resource. Goście, o czym wy mi tu mówicie, kogo wy chcecie tu zrobić w durnia, nie?
Pokaż, pokaż, pokaż. Patrzę, no dobra, to teraz ty pokaż. Co? Wszystko się zgadza, nie? Chłopaki, dwóch chłopaków, założyło ten sam resource o tym samym ID z dwóch różnych terraformów, który potem był odniesiony w dwóch różnych stanach. I zrobiliśmy eksperyment wręcz, żeby sprawdzić, czy na pewno to jest ten sam resource. Może gdzieś jakaś, nie wiem, dziubnęliśmy się, nie wiem, jest inna Subskrypcja, cokolwiek, co było i tak niemożliwe, ale dobra, chcemy to sprawdzić, więc dodaliśmy nowego taga do tego całego obiektu. I jeden miał wpisać swoje inicjały, drugi miał wpisać swoje inicjały.
Jeden to puścił, przeszło. Drugi puścił plan i powiedziało, że chce dodać jego tag, przeszło. Ten pierwszy znowu puścił. To samo, co z jego perspektywy było wykonane i powinno być na infrastrukturze, bo nikt inny tego nie dotykał. Mamy dwa niezależne stany. I się okazało, że są potrzebne zmiany. Czyli to był ten sam resource. Czyli osiągnęliśmy coś pięknego. Dwie osoby pracowały na jednym zasobie na dwóch stanach. Czyli API samo z siebie w pewnym momencie po prostu utworzyło ten resource, ale już przy kolejnej zmianie, no już niestety zaczęło krzyczeć, że coś tutaj nie halo.
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Przedstawienie tematu i zaczerpnięcie do tematu roastu.
Opisanie sytuacji z Terraformem i Resource Groupami.
Roast 1 na autorze.
Roast 2 na autorze.
Opisanie znalezienia buga w systemie.
Komparacja z stanem kwantowym.
Opisanie innego przypadku.
Opis korzystania z własnych serwisów przez AWS.
Opis postmortalności AWS.
Analiza buga w API.
Podsumowanie i propozycja dalszych badań.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
W tym odcinku serwujemy Wam solidny cloudowy roast — na celowniku: Azure i jego nie do końca przewidywalne API 🎯 🤨
Co się stało? Opowiadamy historię dziwnego przypadku, w którym…
➡️ udało nam się utworzyć ten sam zasób z dwóch różnych miejsc,
➡️ wszystko wyglądało OK w Azure,
➡️ …ale Terraform widział to inaczej i zaczął krzyczeć.
👀 Bug czy feature? A może coś pośrodku, w chmurze Microsoftu wszystko jest możliwe 😉
🔍 W odcinku:
– co zrobiliśmy,
– jak to debugowaliśmy,
– i co to mówi o zarządzaniu stanem w chmurze.
🎧 Dla wszystkich, którzy korzystają z Terraform + Azure — przestroga, śmiech i lekcja w jednym.
🔔 Subskrybuj nasz kanał, jeśli chcesz więcej takich historii prosto z prawdziwego świata infrastruktury. #OhMyCloud #Azure #Terraform #MicrosoftRoast #CloudBugs #IaC #DevOps #CloudNative #Podcast #APIweirdness