Microsoft Roast 25, czyli czy znaleźliśmy buga? 🐛🔥☁️
W tym odcinku serwujemy Wam solidny cloudowy roast — na celowniku: Azure i jego nie do końca przewidywalne API 🎯 🤨 Co się stało? Opowiadamy historię dziwnego przypadku, w którym… ➡️ udało nam się utworzyć ten sam zasób z dwóch różnych miejsc, ➡️ wszystko wyglądało OK w Azure, ➡️ …ale Terraform widział to inaczej i zaczął krzyczeć. 👀 Bug czy feature? A może coś pośrodku, w chmurze Microsoftu wszystko jest możliwe 😉 🔍 W odcinku: – co zrobiliśmy, – jak to debugowaliśmy, – i co to mówi o zarządzaniu stanem w chmurze. 🎧 Dla wszystkich, którzy korzystają z Terraform + Azure — przestroga, śmiech i lekcja w jednym. 🔔 Subskrybuj nasz kanał, jeśli chcesz więcej takich historii prosto z prawdziwego świata infrastruktury. #OhMyCloud #Azure #Terraform #MicrosoftRoast #CloudBugs #IaC #DevOps #CloudNative #Podcast #APIweirdness
To działa troszeczkę inaczej niż w AWS-ie, ale tłumaczyć tak naprawdę nie będziemy, bo to nie ma znaczenia. Natomiast co ma znaczenie? W odróżnieniu od AWS-u, gdzie nazwa resource'a tak naprawdę bardzo rzadko ma znaczenie, w tym sensie, że musi być unikalna albo coś. W przypadku S3 musi być unikalna, dlatego że to jest część DNS-u później. Tak samo zresztą jest w Azure. Natomiast unikalnym ID Obiektu czy zasobu w AWS jest ARN, natomiast w Azure jest jego ID, który jest skonstruowany z kilku elementów, tam subskrypcji, bla bla bla i nazwy.
No dobra, mniej więcej w tym samym momencie. Ale no, gdzie tutaj jest transakcyjność, nie? Tu transakcyjność po prostu nie zadziałała. Totalnie. Strzeliśmy się w ten moment. No dobra, biorąc pod uwagę transakcje w bazach danych, też jest ten moment, ten punkt, w którym takie coś się może wydarzyć. I ty trafiłeś, no dosłownie, no, trafiłeś w promil, nie? Kot Schrödinger jest twoim fanem, chłopie. Dokładnie. Może się do mnie uczyć. No. No to ja ci powiem, że miałem kiedyś taki case, co prawda w fabułach, ja się chyba o nim kiedyś wspominałem. Mieliśmy pracownika, I gość dopiero się uczył. I stworzył, słuchaj, konto w organizacji bez maila. AWS, w momencie kiedy próbowaliśmy skasować organizację i skasować konto, no to musisz skasować konto.
Zrobiliśmy ticketa do AWS, AWS powiedział, ale my nie widzimy tego konta. Od razu byś zapytał, to czarżujecie za, nie? No właśnie to samo pomyślałem i kurde, wtedy nie pomyśleliśmy o tym. Kurczę, bo kiedyś była taka metoda na stworzenie bazy danych używając S3, kiedy obiekty o zerowej wielkości nie były charge'owane, więc używano tego jako takiego key value. I można było zbudować, ok, niezbyt szybką, ale dużą i darmową bazę danych. Już niestety tak nie ma, ale... No co mam ci powiedzieć? Kiedyś tak było, kiedyś to było, a teraz to co?
Teraz te DNSy padają. Dokładnie. Tak, dokładnie. Chciałem ci jeszcze powiedzieć, jeśli chodzi o ten DNS, to ja przygotowuję sobie materiały o tym, jak to działa na backendzie i chcę to porównać z tym, jak się kiedyś zarządzało DNSami. O, to będzie genialny odcinek, także szykujcie się. No, przygotowuję sobie taki fajny odcinek, gdzieś tam bindy, nie bindy, pamiętasz te czasy, jak się tam zarządzało? Proxy, DNS, Resolve Proxy i tak dalej. Robiło się takie rzeczy i fajnie by było o tym opowiedzieć i gdzieś tam wejść głęboko, bo jak poczytałem trochę i dowiedziałem się mniej więcej, jak to AWS robi na pod spodem, to to jest ciekawy case, bardzo ciekawy case. Bo książkowo to jest okej, nie? Ale no, to tak jak z twoimi research groupami.
No są takie case, że no, no, no. Jednak tak, to jest bardzo duża infrastruktura pod spodem. Do mnie już co prawda dawno temu dotarło, ale tak naprawdę AWS sam z siebie korzysta również z własnych serwisów pod spodem. Nie tylko AWS, bo wiem, że Composer w GCE to jest Airflow na GKE, który po prostu podpina się pod naszego serwis hosta. Widać, że twórcy chmur korzystają z własnych narzędzi, co jest chyba nawet najlepszym świadectwem, że to jest okej. Podpisują się po tym, co tworzą, także to jest okej. A to, że od czasu do czasu coś sypnie i robią sobie fajne postmortem, fajnie.
Mi się to bardzo podoba, że AWS robił to postmortem, także to jest okej. Takie fair, nie? W miarę transparentne. Natomiast tak, AWS używa tych serwisów, od sławetnego padu S3, gdzie status page był na S3 i wszystko było pięknie ładnie przez trzy dni, po SQS, po właśnie DynamoDB i tak dalej, co się dowiedzieliśmy bardzo brutalnie ostatnio, więc już pytać nie trzeba. Chociaż chyba, że nie lubicie kogoś w AWS-ie, to możecie się zapytać, co tam jeszcze używacie z tym Dynamo. Ale to było widać. Sto ile serwisów? 150 prawie serwisów. To było widać, co z tym pracuje.
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Przedstawienie tematu i zaczerpnięcie do tematu roastu.
Opisanie sytuacji z Terraformem i Resource Groupami.
Roast 1 na autorze.
Roast 2 na autorze.
Opisanie znalezienia buga w systemie.
Komparacja z stanem kwantowym.
Opisanie innego przypadku.
Opis korzystania z własnych serwisów przez AWS.
Opis postmortalności AWS.
Analiza buga w API.
Podsumowanie i propozycja dalszych badań.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
W tym odcinku serwujemy Wam solidny cloudowy roast — na celowniku: Azure i jego nie do końca przewidywalne API 🎯 🤨
Co się stało? Opowiadamy historię dziwnego przypadku, w którym…
➡️ udało nam się utworzyć ten sam zasób z dwóch różnych miejsc,
➡️ wszystko wyglądało OK w Azure,
➡️ …ale Terraform widział to inaczej i zaczął krzyczeć.
👀 Bug czy feature? A może coś pośrodku, w chmurze Microsoftu wszystko jest możliwe 😉
🔍 W odcinku:
– co zrobiliśmy,
– jak to debugowaliśmy,
– i co to mówi o zarządzaniu stanem w chmurze.
🎧 Dla wszystkich, którzy korzystają z Terraform + Azure — przestroga, śmiech i lekcja w jednym.
🔔 Subskrybuj nasz kanał, jeśli chcesz więcej takich historii prosto z prawdziwego świata infrastruktury. #OhMyCloud #Azure #Terraform #MicrosoftRoast #CloudBugs #IaC #DevOps #CloudNative #Podcast #APIweirdness