Myślą, że są PONAD PRAWEM - SOVEREIGN CITIZENS

Jednostka może wrócić do stanu podlegania wyłącznie prawu podstawowemu, posługując się odpowiednim zestawem formuł i rytuałów pseudoprawnych. Przełomowym momentem w prawnej analizie tej konstrukcji był wyrok Kanadyjskiego Sądu Ławy Królewskiej w Albercie w 2012. W sprawie Meats vs. Meats sędzia John D. Rook napisał liczące blisko 200 stron uzasadnienie, w którym systematycznie zdekonstruował całą architekturę pojęciową ruchu, niezależnie od tego czy przedstawiciele nazywali Sovereign Citizens, Freemen of the Land czy Datek Sarami. Rook wprowadził zbiorczy termin OPCA i stworzył precedens, na podstawie którego sądy w krajach anglosaskich mogą odrzucać takie wnioski bez merytorycznego ich rozpatrywania.

Cały ten system jest zamknięty na krytykę z definicji. Przegrana w sądzie nie jest dla wyznawcy dowodem braku w logice, tylko potwierdzeniem, że sędzia sam jest częścią korporacyjnego spisku. To sprawia, że żaden pojedynczy wyrok, nawet tak wyczerpujący jak Meets vs Meets, nie zatrzymuje rekrutacji do ruchu. Przekonania. Nie istnieje jedna spisana definicja, kim jest suwerenny obywatel. Ruch działa raczej jako religia ludowa. Ma wspólny rdzeń, który przed chwilą opisałem, ale każdy wyznawca dokłada do niego własne elementy. Sama nazwa Sovereign Citizens bywa odrzucana przez samych zainteresowanych. Wielu z nich twierdzi w kontaktach z policją, że nie są suwerennymi obywatelami, tylko nierezydentami obcokrajowcami albo obywatelami stanowymi.

Przy niemal każdej decyzji procesowej żąda pisemnego dowodu na to, że sąd ma jurysdykcję rzeczową nad sprawą. Twierdzi, że bez takiego dowodu całe postępowanie jest nielegalne. W argumentacji suwerenni chętnie sięgają po archaiczne słowniki prawnicze, przede wszystkim Black's Law Dictionary. Wyciągają z nich definicje sprzed dziesięcioleci, czasem przed ponad stu lat, żeby dowieść, że współczesne przepisy nie dotyczą ich w rozumieniu, jakie nadają im sądy. powołują się na Uniform Commercial Code, twierdząc, że rejestracja pojazdu, podpis na dokumencie czy udział w rozpawie to akty o charakterze komercyjnym, na które oni nie wyrazili zgody. Odpowiedzią wymiaru sprawiedliwości na te taktyki stał się opisany już wcześniej wyrok Meets and Meets i termin OPCA.

Promonuje się dziś wprowadzenie kar finansowych za celowe utrudnienie funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości z naciskiem na karanie przede wszystkim guru sprzedających te taktyki, a nie ich klientów, którzy najczęściej sami stają się ofiarami. Mimo ponad dekady, która minęła od wroku Meets&Meets, rekrutacja do ruchu nie zwalnia. Guru selektywnie cytują swoim zwolennikom tylko wygodne dla siebie fragmenty tego orzeczenia albo przedstawiają samego sędziego Ruka jako politycznie umotywowanego wróga. Obsesje. Poza samą logiką prawną, Ruch rozwinął zestaw drobnych, powtarzalnych z uporem rytuałów, które mają fizycznie oddzielić tego żywego człowieka od jego korporacyjnej fikcji. Podpis składany jest czerwonym albo zielonym tuszem, czasem dodatkowo opatrywany odciskiem kciuka jako dowód, że dokument podpisała istota żywa, a nie martwa korporacja.