Prawo czasów wojny - Michał Szymański [tekst audio]

Jest to informacja przedziwna, a jednocześnie z polskiego punktu widzenia alarmująca. W zupełnie innych realiach moglibyśmy, bądź to z perspektywy międzynarodowych standardów ochrony praw człowieka, przyjąć ją z niedowierzaniem i potępić, bądź to, wykazując się nieco ironicznym podejściem do rzeczywistości, zastanawiać, czy kremlowska oligarchia właśnie odkryła klasyczną pracę Michela Foucault nadzorować i karać i wyciągnęła z niej wyjątkowo krwawe wnioski. Informacja o tym, że rosyjscy politycy dążą do tego, by zalegalizować w Rosji stosowanie tortur jest wbrew pozorom informacją, która dotyczy nie tylko Rosjan. Ona być może przede wszystkim dotyczy i powinna interesować nas. Kilka słów o torturach.

Zakaz stosowania tortur na poziomie prawa międzynarodowego jest ogólnoświatowym standardem. Jednak, szczerze mówiąc, niespecjalnie zamierzam się dziś martwić o to, jak rządzą sami sobą Rosjanie. Legalizacja tortur w Rosji to przede wszystkim zapewnienie bezkarności rosyjskim żołnierzom znęcającym się za granicą nad jeńcami wojennymi i ludnością cywilną. Odrzucić liberalne dogmaty. W wyniku rosyjskiej inwazji na Ukrainę, a także rosyjsko-białoruskiej agresji hybrydowej przeciwko krajom regionu, w tym i przeciwko Polsce, zaczęliśmy kwestionować liberalne dogmaty. Udało się wypowiedzieć traktat ottawski, konwencję zakazującą stosowania min przeciwpiechotnych. Polska uczyniła to w tym roku, a za jej przykładem także państwa bałtyckie, Finlandia oraz Ukraina.

W szczególności w Polsce powinniśmy to rozumieć. Musimy uświadomić sobie fakt, iż ewentualna agresja Rosji przeciwko naszemu krajowi oznaczać będzie pojawienie się w Polsce wroga, którego już doskonale znamy. Relacje naszych rodaków z przeszłości ukazywały nam zawsze jeden, ten sam obraz rosyjskiego najeźdźcy. Niestety wojny czeczeńskie czy wojna na Ukrainie udowodniły, iż zbrodnie nie brały się wyłącznie z bolszewizmu. Upadek Związku Sowieckiego niczego w tym aspekcie nie zmienił. Fakt, iż zagraża nam wróg, który lada moment na poziomie przepisów prawa uzna, że tortury są moralnie akceptowalne, powinien być dla nas sygnałem alarmowym. Musimy zadać to pytanie. Jak powinniśmy na poziomie zmian prawnych przygotować się na najgorsze?

Rosja i Białoruś nie są jego stroną, a to oznacza, że nie podlegają jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Karnego. Zgodnie z tradycyjną w stosunkach międzynarodowych zasadów wzajemności, państwa narażone na rosyjską agresję również nie powinny poddawać się jego jurysdykcji. Zauważmy, iż jurysdykcji Hagi nie podlegają Stany Zjednoczone, Chiny, Turcja czy Izrael. Nic nie stoi na przeszkodzie, by kraje Europy Środkowo-Wschodniej nie dołączyły do tego grona. Choć nikt nie nawołuje, by polscy żołnierze mieli dokonywać zbrodni wojennych na rosyjskich żołnierzach, to w dodatkowy sposób wzmocniłoby to przekonanie wśród wojskowych, iż stoimy za nimi murem, a jeśli ktokolwiek, np. rosyjska propaganda, będzie oskarżał ich o rzekome zbrodnie, to nie będą narażeni na upokarzający międzynarodowy proces.

Wymieniłem wyżej Ukrainę, państwa bałtyckie i Finlandię. Kraje te wypowiedziały traktat odtawski po tym, jak zrobiliśmy to my, Polacy. W tym przypadku należałoby jednak zrobić to wspólnie, zarówno dla większego efektu na arenie międzynarodowej, jak i uniknięcia oskarżeń o to, iż tylko Polska jako jedyna podejmuje działania, które można traktować jako kontrowersyjne oraz nadać im nieprawidłowe znaczenie. Wspólna inicjatywa państw regionu miałaby inny, mocniejszy wydźwięk. Sygnał do Rosji i do wolnego świata. Zaproponowane działania to nie tylko propozycja przygotowania nas na czas wojny. To także sygnały, które powinniśmy wysłać. Pierwszy z nich to sygnał do Rosy i Białorusi. Państwa te są przekonane, iż Polska, podobnie jak i cały Zachód, są słabe, zniewolone liberalnymi dogmatami i przez to nieprzygotowane do prowadzenia prawdziwej, brutalnej wojny.

Jeśli ta ma przyjść do nas, to przyjdzie. Nie powinniśmy mieć żadnych oporów przed tym, by bronić się w sposób adekwatny do zagrożenia. Drugi sygnał to sygnał do szeroko rozumianej zachodniej opinii międzynarodowej. Polska, a także inne kraje regionu już wcześniejszymi działaniami zasygnalizowały, iż są gotowe do prowadzenia wojny obronnej i traktują zagrożenie ze wschodu niezwykle poważnie. 10 września 2025 roku, w wyniku pojawienia się nad polskim niebem rosyjskich dronów, zachodni liderzy podkreślali, że nasz kraj ma prawo się bronić. Korzystajmy z tego prawa oraz pokażmy światu, iż szykujemy się do obrony przed przeciwnikiem, po którym spodziewamy się wszystkiego, co najgorsze. Zachęcamy Państwa serdecznie do polubienia i skomentowania tego nagrania, czym pomogą nam Państwo w docieraniu do nowych odbiorców.