Państwo minimum czy optimum? Wolność zabiorą korporacje? Warzecha, Adamus, Skiba, Bonisławski, Buca

Może nie tyle poprzez fałszywe rozumienie złotej wolności, ale właśnie miała to być emanacja złotej wolności. Było zerwanie Sejmu przez Władysława Sicińskiego, posła Upickiego w 1652 roku. Inna sprawa, że tak naprawdę był to sprzeciw wobec przedłużenia Sejmu, nie samo zerwanie Sejmu. to trzeba pamiętać, że ten czyn posła, który nie zgodził się na przedłużenie Sejmu i sobie po prostu z Warszawy wyjechał, było szokiem. To był szok wtedy. A przecież mówimy o Polsce, która podobno była przesycona tą anarchizującą złotą wolnością. Tymczasem później rozpoczęły się próby wprowadzenia regulaminu Sejmu, żeby zapobiec takim sytuacjom, co już nam pokazuje, że szlachta, która kierowała się tym ideałem złotej wolności, miała gigantyczny problem z tym, co się wydarzyło.

a następne już takie zerwanie Sejmu sensu stricto miało miejsce dopiero w 1669 roku, jeżeli dobrze pamiętam, czyli to było prawie, no nie 20 lat później, ale blisko, dwie dekady później. Więc to już zadaje kłam twierdzeniu, że polska złota wolność szlachecka od samego początku albo, no nie wiem, w szczytowej swojej fazie, jeżeli za taką uznajemy wiek XVI i XVII, anarchizowała państwo. Mieliśmy przecież wcześniej niż czasy, o których mówię, ruch egzekucyjny, który był wręcz wyrazem... absolutnej odpowiedzialności szlachty za państwo, tej szlachty, która cały czas kierowała się odruchem złotej wolności.

Więc ja nie mogę się zgodzić na takie mechaniczne utożsamianie złotej wolności szlacheckiej z anarchizacją. Owszem, ona się potem wyrodziła. Później oczywiście już zerwanie Sejmu stało się sprawą standardową. Wiadomo, że często za tym stały obce pieniądze. Więc widać było, że ten instrument nie zadziałał, czy zadziałał źle. Natomiast nie można utożsamiać anarchizacji ze złotą wolnością, czy w ogóle z wolnością szlachecką. To jest pierwsza kwestia. Moim zdaniem oczywiście. Druga kwestia jest taka, że... Mówienie o tym, że dzisiaj Polacy są dziedzicami tamtej postawy, moim zdaniem nie ma żadnego uzasadnienia, nic na to nie wskazuje.

to może też nadejdzie i taki moment konfrontacji zbrojnej z jakimś wrogiem, pewnie ze wschodu, czy wobec nacisków Unii Europejskiej, czy USA. Tutaj raczej dostrzegam pewien regres. Nawet nie chodzi o takie bardzo symboliczne rzeczy, jak tam skandowanie nazwiska prezydenta w Sejmie, czy takie właśnie jakieś... polskiego prezydenta w Sejmie, natomiast to, jak zmienia się przyzwolenie na ingerencję obcoły w nasz proces demokratyczny. Pamiętam, że jeszcze 20 lat temu, może część z państwa nie śledziła wtedy z przyczyn biologicznych czy innych życia politycznego, była taka partia Liga Polskich Rodzin i ona tam na rok chyba weszła do rządu.

Albo wychodzi źle i fatalnie. Swoją drogą, bardzo jestem ciekaw, co z tą implementacją DSA zrobi pan prezydent. Jeżeli ona przejdzie przez Sejm oczywiście w tej postaci. Dziękuję bardzo za ten głos i proszę redaktora Damiana Adamusa. Ja tutaj zauważyłem pewną sprzeczność w Pana myśleniu, Panie redaktorze, dotyczącą właśnie tego, czy człowiek jest przymuszony tak naprawdę do funkcjonowania w tej infosferze. Z jednej strony wspomniał Pan o tym, że to tak naprawdę korporacje nas nie zmuszają. Dobrowolnie oddajemy te dane, dobrowolnie oddajemy swoją prywatność w zamian za funkcjonowanie w ramach jakiejś infosfery, szeregu usług cyfrowych. Następnie powiedział Pan, że tak naprawdę jesteśmy przymuszeni przez takiego YouTube'a do funkcjonowania, ponieważ nie ma alternatyw.