Warsaw Tea Festival

Tak, ale właściwie to niewiele się zmienia, nie? Bo zmienia się tylko to, że to, co my nazywamy herbatą czerwoną, to będzie hejcza, czyli ciemna herbata, czarna, albo to będą puery, a to, co my nazywamy herbatą czarną, to będzie w Azji czerwona, rubinowa. O, tak. Więc tak naprawdę to jesteśmy bardzo blisko. U nas właśnie poszła to rozróżnienie po kolorach liści. Ale jakby nie ma dużych rozbieżności, nie? Ja słyszałam inną historię. Słucham historię. Ja słyszałam historię, że jak zaczęli sprowadzać do Anglii z Chin herbatę, to Chińczycy mówili, że to jest oolong, czyli czarny smog.

Taka ciemna, fermentowana herbata. A Angliki zapomnieli, że to jest smog. I tak została czarna. I tak każda fermentowana herbata została czarna. Ok. Ma to dużo sensu. No dobrze, drodzy Państwo, to jak taką herbatę się parzy w takim razie? Dobrze, że będę podawał czarkę. Jak taką herbatę zaparzyć? To znaczy wybierzemy, czyli co my w ogóle potrzebujemy, żeby, no właśnie, wyciągnąć herbatę z herbaty, a nie po prostu zalewać stoma stopniami. Co potrzebujemy mieć fizycznie w domu, żeby dobrą herbatę zaparzyć? Chcesz powiedzieć, czy ja powiem? To powiedz. Ogólnie to, czym się zajmujemy, to się nazywa pincha, co w tłumaczeniu z chińskiego znaczy pić herbatę.

Do na przykład Fen Huan Dong Congów polecają ser. Mhm. A czy do samej herbaty coś można dosypać albo dolać? O, to fajne, bo w Chinach jest coś takiego. Nazywa się... O kurcze, ja nie pamiętam, jak się nazywa ta herbata, do której się dorzucało owoce i mleka i wszystkiego. I to poszło od tego, że jakby robili na maner Anglików. Angliki to robili przez to, że tradycję herbacianą skradli, a jak ją pić, nie skradli. I nie wiedzieli, że na przykład chińska porcelana jest taka, jaka jest, przez to, że jest tam dodawana mąka kostna. Anglikie robili porcelanę tylko z krakiluru, więc ona była bardzo taka łamka w rękach.