Kino kobiet
W tym odcinku rozmawiamy o kinie tworzonym przez kobiety. Ponownie zastanawiamy się czy warto używać takiego terminu, jak kino kobiece i czym miałoby się ono wyróżniać. Co utrudnia przebicie się w branży filmowej i czy polityka różnorodności realnie zmienia reguły gry. Nie brakuje też osobistych filmowych polecajek i refleksji nad tym, dlaczego trzeba stworzyć kanon na nowo. Naszą gościnią jest Adriana Prodeus - dziennikarka, krytyczka filmowa, selekcjonerka i jurorka festiwali filmowych oraz dyrektorka artystyczna festiwalu Animator. --------------------------------------------- O podcaście: Nikt nas nie pytał, ale i tak się wypowiemy. Kasia Chrobak i Agnieszka Szczepanek spotykają się co dwa tygodnie. Są feministkami, jak każdy rozsądny człowiek. Gadają o tym wszystkim, też o tym co dla nich znaczy być feministką, bo cały czas sobie to definiują. Trzy odcinki podcastu opowiadające o historii feminizmu są lekturą i wstępem do kursu „Płeć, seksualność, polityka /Gender, sexuality, politics/” na Uniwersytecie Łódzkim. Portal Vogule Poland określił podcast jako jeden z ich „najukochańszych polskich podcastów. Uwielbiam mądrość autorek, która pięknie łączy się z ich brakiem potrzeby bycia kapłankami oświadczającymi nam, jak ma wyglądać rzeczywistość. Świetny miks charakterów i tematów. Każdy odcinek jest doskonały.” vogulepoland.net --------------------------------------- Estrada Poznańska to instytucja kultury działająca od 70 lat. Organizujemy m.in. kwalifikujący do Oscara® Międzynarodowy Festiwal Filmów Animowanych ANIMATOR. Opiekujemy się Kinem Muza oraz działamy w sieci tworząc 9 autorskich serii podcastów, słuchowiska, produkując piosenki i teledyski oraz książki dla całych rodzin. Dołącz do nas: https://www.estrada.poznan.pl http://facebook.com/EstradaPoznanska/ https://www.instagram.com/estradapoznanska/
I że to w tym kole mają ciągle jakby się kręcić. Ona na ten temat robiła bardzo ironiczne Ale mówię tutaj o reżyserkach filmów fabularnych, a chciałabym też coś może wspomnieć z animacji, bo animacji paradoksalnie, jak tak spojrzymy procentowo, to było zawsze dużo kobiet i dalej jest, ze względu na to, że to jest ciężka praca, jak ty wspomniałaś Agnieszka, czyli że niewdzięczna, że mało płatna. Trzeba mieć dużo cierpliwości i trzeba być wielozadaniowym, dlatego wiele reżyserek i było i jest zwłaszcza w tym kinie dla dzieci, ale w zeszłym roku na Animatorze Iza Plucińska po prostu rozbiła bank, przeszła do historii tego festiwalu dlatego, że Po raz pierwszy jedna osoba wygrała w konkursie międzynarodowym, który uprawnia do tej skróconej ścieżki oscarowej.
Wygrała Grand Prix i wygrała też w konkursie polskim, ale dwoma różnymi filmami. Więc myślę, że to jest bardzo ciekawe, że takie twórczynie jak właśnie Iza Plucińska, a jest ich więcej nawet w Polsce, Małgorzata Bosek. Renata Gąsiorowska i wiele, wiele innych. Marta Pajek, Julia Orlik, Izumi Yoshida czy Basia Rupik. One tworzą bardzo autorskie kino, ale takie odpowiadające na różne problemy, mówiące i o codzienności, i o trudnych tematach, przemocy, śmierci, chorobie, o seksualności, o tych wszystkich tematach, o których byśmy się spodziewali po kobietach, ale wynajdują za każdym razem taki nowy język do tego, żeby o tym mówić w poszukiwaniu jakiejś Nie wiem, autentyczności, żeby mówiąc o tych sprawach po prostu nie kłamać samej sobie, tylko no jakoś się odsłonić, prawda?
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.