Diane Torr – choreografie męskości

I takie poczucie bezpieczeństwa i ja też myślę, że moją rolą oprócz tego, że pomagałem szukać takiej osoby, bo jestem ze środowiska LGBT, to też było trochę i ja też tak wziąłem sobie za taki punkt honoru, żeby te osoby, które są młodsze ode mnie tak średnio 10 lat, które brały udział w tym castingu, żeby one wiedziały, że po drugiej stronie nie stoi ktoś, kto Nie ma zupełnie pojęcia o tym, kim oni są. Chce tylko wysłać z nich historię, ale że po drugiej stronie kamery stoi też twórca, który ich rozumie, z którym mogą szczerze porozmawiać o swoim doświadczeniu bez lęku przed oceną. I myślę też, że taki sposób tworzenia właśnie tych treści i I w ogóle robienie filmów na takie tematy, które są jeszcze społecznym tabu, to jest taka bardzo dobra droga, która właśnie zapewnia uczestnikom i komfort, i pomaga im się otworzyć, no bo wiadomo, że też casting do fanfica to był casting na Anna Turszczyka.

A man for a day, mężczyzna na jeden dzień, polecamy, możecie sobie to odpalić. I Diane, ona też bardzo prężnie działała na takiej scenie undergroundowej, nowojorskiej, związanej z kulturą drag. Związanej z kulturą LGBT i feministyczną. Ona pracowała w takich undergroundowych nowojorskich teatrach w latach osiemdziesiątych, gdzie razem z tamtejszymi performerami tworzyła takie mini spektakle, stand-upy. W pewnym momencie swojego życia poznała taką słynną feministkę Performerkę, seksedukatorkę Annie Sprinkle. Nie wiem, czy znacie to nazwisko, ale myślę, że dla wariatów feminizmu i wariatek feminizmu to nazwisko jest znane. Annie Sprinkle prowadziła takie swoje salony, w których skupiała bardzo dużo nazwisk takich artystek feministycznych, które dzisiaj są ikonami.

Zarówno w sztuce feministycznej, jak i w ogóle w myśli feministycznej. Tam na salonach Annie Sprinkle m.in. też Nan Goldin bywała, którą na pewno wielu z Was zna. Annie Sprinkle robiła takie różne sesje fotograficzne, szalone osobom, które zapraszała do swoich genderowych salonów. Robiła takie sesje, gdzie te osoby się przebierały, kobiety się przebierały w mężczyzn, mężczyźni w kobiety itd. I pewnego dnia Diane Torr jako właśnie ta choreografka została Przeproszona przez Annie Sprinkle, żeby przebrała się za tak zwanego dziada, za mężczyznę takiego wiecie w garniturze, tak jak to jest właśnie w dragu, że przebieramy się za płeć przeciwną, ale za jej taką jej jakby i tak samo jak jest w vogingu, za taką jakby postać, która trzyma w rękach władzę, czyli jak przebieramy się za kobietę, to to jest zazwyczaj jakaś taka diwa teatralna albo

No ktoś, ktoś taki podziwiany, królowa na przykład i tak dalej, a w dragu odwrotnym, czyli gdy kobiety przebierają się za mężczyzn, to przebierają się zazwyczaj w prezydenta Stanów Zjednoczonych albo w kowboja albo w kogoś takiego, kto po prostu przerysowujemy ten jakby system władzy sztuką drag. No i pierwszy raz Diane przybrała tą męską postać, tego dziada na salonie Annie Sprinkle. Są zresztą bardzo fajne zdjęcia, które Annie Sprinkle, która z zawodu uwaga jest fotografką, to nie wiem czy wy wiecie, ale to też taka ciekawostka. No i tam Diane wpadła na pomysł właśnie, że swoich nowych kolejnych spektakli, że ona mogłaby właściwie robić takie stand-upy przyjmując tą męską postać władzy. I pierwszą taką męskim alter ego choreografki Diane Torr był Danny the King, czyli taka postać, którą jak sobie możecie zobaczyć gdzieś tam w internecie jakieś performesy właśnie Diane, która odgrywa tego Daniego the Kinga.