#112 GRZECHY KOŚCIOŁA: DLACZEGO WIERNI, KSIĘŻA ODCHODZĄ Z KOŚCIOŁA? Samotność Romanse - Monika Białkowska

Wiesz co, takim najbardziej wstrząsającym, chyba króciutkim zdaniem, które usłyszałam od jednego z moich rozmówców, z połamanego celibatu, to było zdanie, że przyjmując święcenia, ja nie wiedziałem, że nie będę umiał żyć sam. Bo ten człowiek nie miał nigdy okazji sprawdzić, że nie będzie umiał być sam. I to nie jest takie proste, bo niektórzy powiedzą, no w wieku 25 lat też się żenimy, jest na całe życie. Mówię super, tylko że tą żonę... Znajdujesz sobie trochę inaczej. Oni tutaj, idąc do seminarium w wieku 19 lat, to jest trochę tak, jakby ktoś Ci powiedział w wieku 19 lat, ożenisz się z Jaćką od sąsiadów. Koniec. I przez następnych 6 lat Ty się z tą Jaćką przygotowujesz do małżeństwa.

To już Ci nie daje takiej szerokiej perspektywy jak wtedy, kiedy wyjeżdżasz na studia i możesz poznawać dziesiątki dziewczyn, nie? Ty już wiesz, że wszystko co robisz, całe Twoje życie i każdy Twój krok jest już przygotowywaniem się do ślubu. Co więcej, cała wieś wie, że Ty się przygotowujesz do ślubu z tą Jaćką, nie? Sutanne w tym dzisiejszym rytmie dostaje się Tego nie pamiętam, czy na początku drugiego, już na początku trzeciego roku seminarium. Jeżeli zakładasz sutannę, to już się inaczej czujesz, to już się inaczej widzisz w lustrze, to już kobiety z twojej wsi wiedzą, że ty jesteś klerykiem, oni cię już widzą w tej sutannie. To jest jakaś forma zewnętrznej presji.

Oprócz tego każdy ksiądz ma swoje ludzkie słabości, nikt nie jest idealny. Generalnie zajmuje się wskazywaniem różnego rodzaju zła w Kościele, nie po to, żeby je punktować, tylko po to, żebyśmy my jako Kościół, bo ja to mówię od wewnątrz, mieli szansę uzdrawiania pewnych mechanizmów. Ale z drugiej strony muszę być sprawiedliwa i wiem, że z jaką presją ci księża się spotykają, że to nie jest łatwe i proste życie, że gdyby od kogokolwiek z nas, ktokolwiek zaczął wymagać, że będziemy mieli do powiedzenia codziennie coś mądrego i że będziemy żyli przykładnie i nigdy nie zrobimy głupiej rzeczy, A my jeszcze nie będziemy mieli do kogo iść po pomoc, to każdy z nas w końcu pęknie.

I teraz jeżeli zostają w diecezji do obsadzenia takie stanowiska jak, strzelam teraz tak, żeby nie było, że mówię o kimś konkretnym, że jest do obsadzenia funkcja dyrektora jakiegoś muzeum diecezjalnego. Pomijając fakt, że dyrektorem Muzeum Diecezjalnego nie musi być ksiądz. No ale załóżmy, że chcemy, że biskup z jakiegoś powodu chce tam mieć księdza, to ja uważam, że powinien wewnętrznie, tylko wśród księży, bo nikogo to więcej nie obchodzi, rozpisać coś w rodzaju konkursu i powiedzieć, szanowni księża, Mamy do obsadzenia dyrektora muzeum. Jeżeli ktoś chciałby się tego podjąć, to teraz napiszcie mi, biskupowi, jaką macie wizję na to muzeum.