Mentionsy Mentionsy
Nie-winna Sztuka
Nie-winna Sztuka

89. Andy Warhol: twórca własnego mitu cz.2

22.02.2024 ·57 min 43 s

Dzisiaj opowiem Wam o mięsistych ciekawostkach z życia bohemy artystycznej Nowego Jorku, która spędzała czas w Fabryce, czyli pracowni Andy'ego Warhola. Oj DZIAŁO SIĘ! Było dużo narkotyków, seksu i romansów przerywanych tworzeniem sztuki. Nie obędzie się bez szokujących faktów z życia Króla POP ARTU! Podcast wychodzi równo 37 lat po jego śmierci,także Andy, to dla Ciebie! Miłego słuchania, Marika Szwal.

Sylwester Stallone, Jack Nicholson, Mick Jagger, David Hockney, Muhammad Ali, Schwarzenegger, Bob Dylan i naprawdę wielu, wielu innych. Cała śmietanka. Nawet sobie nie wyobrażam, wiedząc to co wiem, jak Warhol się tym ekscytował. Był moment, że każdy chciał być sportretowany przez Warhola. No i całe szczęście dla nas, bo teraz mamy przyjemność oglądać ich nie tylko na ekranie, no ale też w formie sitodruku. Wyobraźcie sobie, że w pracowni panował niesamowity klimat. W powietrzu nosiły się opary farby, papierosów, trawki, z głośników leciała głośna muzyka, zazwyczaj był to jakiś rock, a dookoła kręciła się cała mieszanka nietypowych ludzi. Poeci, artyści, aktorzy, gwiazdy porno, drag queen, muzycy, lafiryndy, no i wielu typów spod ciemnej gwiazdy.

No ale wracając jeszcze do filmów, to może opowiem Wam w jakimś podcaście o jego Chelsea Girls i historii związanej z hotelem Chelsea. Możecie kojarzyć to miejsce, bo działy się tam przerażające rzeczy. Będąc w Nowym Jorku byłam pod hotelem Chelsea. Co prawda akurat był remont, ale i tak byłam podekscytowana. Nawet na moim YouTubie jest film z tego dnia, jak macie ochotę sobie zobaczyć. Wiecie, to było miejsce, w którym spotykali się najważniejsi artyści XX wieku lat 70. Jak Janice Joplin, Patti Smith, Bob Dylan, Frida Kahlo, Edith Piaf, Iggy Pop, Madonna, Marilyn Monroe, Jimi Hendrix. ITP, ITD mogłabym naprawdę tutaj wymieniać. Jest też przecież historia Nancy i Sida Sex Pistols, myślę, że wielu z Was może ją kojarzyć, gdzie pewnego dnia znaleźli właśnie dwudziestolatkę wykrwawiającą się z nożem w brzuchu i właśnie Hotel Chelsea był świadkiem podobnych historii przez lata swojej świetności.

Ja pamiętam, że ja o niej dowiedziałam się, mimo że jestem fanką Warhola, od dziewczyny, która, nie wiem jak to się nazywało, ale ona przybierała się za Eddie Sedgwick i tworzyła całą taką kreację w internecie. I pamiętam właśnie, że jak byłam w Nowym Jorku, to ona do mnie pisała, opowiadając mi niektóre fragmenty z życiorysu właśnie Eddie. I nie wiem, czy czasami przez nią nie pojechałam do tego hotelu Chelsea. Jak mnie słuchasz, to cię pozdrawiam. Tak ogólnie historia Eddie była niesamowicie smutna, bo nazywają ją do dzisiaj upadłą księżniczką Nowego Jorku. Andy nakręciło aż 18 filmów z nią w roli głównej, pewnie nie znacie tytułu żadnego. Ciekawostką jest też, że Bob Dylan napisał o niej kilka utworów, m.in. Just Like a Woman czy Low Part Skin Peel Box Hat.

Sedgwick imprezowała i brała narkotyki na potęgę. Podobno miała romans z Bobem Dylanem, ale on tego nie potwierdził. Ale moi drodzy, czy piszemy piosenki o kimś, do kogo nic nie czujemy? Nie wydaje mi się. Niejednokrotnie w ogóle Edi lądowała w szpitalach, nierzadko w stanie totalnie krytycznym, zniszczona i fizycznie i psychicznie, nie mogła mówić ani chodzić, więc wyobraźcie sobie w jakim stanie ona była pod względem uzależnienia. W pewnym momencie była sfrustrowana i oskarżała Andy'ego o tworzenie gównianych filmów, w których wyglądała idiotycznie i po kolejnym wybryku Andy powiedział, uwaga, jeśli Eddie zechce się zabić, mam nadzieję, że da nam znać odpowiednio wcześniej, żebyśmy mogli to sfilmować.

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.