Frankie Yale - mentor Ala Capone

Człowiek, o którym chciałbym Wam dzisiaj opowiedzieć jest nieco zapomniany. Zaczynał jako uczeń Johnego Torrio, szefa Chicago Outfit, kiedy ten działał jeszcze w Nowym Jorku. Sam dał pierwszą pracę i szkolił człowieka z blizną, czyli Alfonsa Capone. Był znany z eleganckiego ubioru, dobrego serca, ale i sporywczości, skutecznej eliminacji rywali i bezwzględności. Niestety na pewnym etapie jego arogancja zaprowadzi go na tamten świat. Stanie się to na polecenie człowieka, którego nigdy by o to nie podejrzewał. Zapraszam na opowieść o Frankie Yale, legendarnym egzekutorze i szefie mafii z Brooklynu. Zaczynamy! Dzisiejsza historia zaczyna się we włoskim Longobucco, małym miasteczku na południu Włoch.

Potencjał na lidera, który wkrótce Miał przyćmić wielu swoich rywali. Ale jest też nieco inna wersja tej historii, która mówi, że Torrio w trakcie tego spotkania nie proponował Frankiemu pracy. Miał mu zapłacić 10 dolców, co stanowiło wtedy majątek. To właśnie te pieniądze miały przekonać Francesco do zejścia na przestępczą drogę. W każdym razie Frankie zaczął od roli egzekutora dla gangu Five Points. Był to legendarny gang, w tamtym czasie najsilniejszy w Nowym Jorku. Stał się prawdziwą kuźnią mafijnych talentów. Za co odpowiadał jego szef, Paul Kelly. Przez Five Points przewinął się Torrio, Yale, Al Capone, Lucky Luciano i wielu, wielu innych. Wymuszenia, eliminacja rywali, to stało się dla młodego chłopaka codziennością. Gdyby tego było mało, okazało się, że Frankie Yale ma do tego prawdziwy talent.

Yale wyróżniał się na tle innych gangsterów swojej epoki nie tylko swoją brutalnością, ale również stylem i elegancją. W czasach, gdy przestępcy byli często postrzegani jako zwykli opryszkowie, Yale stworzył wizerunek człowieka sukcesu. Dżentelmena o nienagannych manierach, który potrafił się odnaleźć zarówno na eleganckich przyjęciach, jak i w brutalnym świecie ulicznych walk. Jego zamiłowanie do luksusu zaczęło się już w młodości. Jak tylko zaczął zarabiać większe pieniądze, inwestował w garnitury szyte na miarę, kapelusze z najlepszej jakości filcu i błyszczące buty. Jego ulubione miejsce towarzyskich spotkań stanowił Harvard Inn, którego był właścicielem, bar i restauracja na Coney Island, słynąca z wystawnych wnętrz i dobrej kuchni. Było to także miejsce, gdzie młody Al Capone stawiał pierwsze kroki jako ochroniarz i barman.

Harvard Inn odzwierciedlał osobowość Yale'a. Miejsce łączyło w sobie elegancję z elementami niebezpiecznego podziemia. Bogaci klienci przychodzili tam na wystawne kolację i zabawę, podczas gdy za kulisami Frankie prowadził interesy, doglądał nielegalnych transakcji i organizował spotkania z innymi gangsterami. I to właśnie w Harvard Inn Yale rozpoczął budowanie swojego wizerunku jako eleganckiego gangstera, który potrafił łączyć świat przestępczości z pozorami legalności. Był znany z organizowania wystawnych przyjęć i hojnego traktowania swoich pracowników oraz klientów. Jednocześnie w jego barze obowiązywały surowe zasady. Kto wszedł w konflikt z Yale'em ryzykował znacznie więcej, niż wyproszenie z lokalu. Również w Harvard Inn młody bramkarz imieniem Al Capone zyskał słynne blizny na twarzy w wyniku sporu z Frankiem Galluccio, po tym jak Capone flirtował z siostrą mężczyzny.

Po dwóch latach pracy dla Yale'a Capone został wysłany przez niego na zachód, do Chicago i dołączył do organizacji Torio. Tę historię w postaci dwuodcinkowego materiału również znajdziecie na kanale. Kiedy w 1920 roku w życie wprowadzona została prohibicja, Frankie Yale dostrzegł w niej ogromny potencjał na zarobek. Tak też się stało. Dość szybko stał się jednym z największych dystrybutorów nielegalnego alkoholu w Bruklinie. Kontrolował import z Kanady i produkcję w tajnych destylarniach w Nowym Jorku. Współpracował z Joe Masserillo i wschodzącą gwiazdą mafii, Lacim Luciano. Oprócz tego jego ekipa była jedną z pierwszych, która prowadziła interesy z ekipami z innych grup etnicznych. W tamtych czasach było to wciąż niespotykanym zjawiskiem.

Wyszło totalnie odwrotnie. Na polecenie Frankiego w barze czekała delegacja z Chicago z samym Alem Capone na czele. Dość szybko rozprawili się z rywalami. Inna wersja mówi, że obie grupy spędzały po prostu czas w tym samym klubie. W pewnym momencie miało dojść do kłótni, a w efekcie do strzelaniny. Współpraca pomiędzy Frankiem Yale'em a Chicago Outfit nie była niczym nowym. Wspominałem o eliminacji Colosimo i przed chwilą o Capone, ale było coś jeszcze. Rok przed wydarzeniami w Adonis Club Frankie Yale wybiera się do Chicago. Towarzyszy mu sam Polakia. W trakcie ich pobytu w wiecznym mieście 10 listopada 1924 roku na tamten świat przenosi się Dean O'Banion, jeden z głównych rywali Ala Capone i Johna Torrio.

O jego eliminację podejrzewa się właśnie Frankiego Yale'a. A także dwóch towarzyszących mu mężczyzn, Jacka Scalise i Alberta Anzelmiego. Szerzej o konflikcie o Banyona z Chicago Outfit opowiedziałem w odcinkach o Capone i Torrio. Serdecznie zapraszam. I ponownie, Frankie Yale zostaje zatrzymany przez policję. Dosłownie za kilka minut miał wsiadać do pociągu, który zawiózłby go z powrotem do Nowego Jorku. Jest przesłuchiwany, ale ma mocne alibi. W Chicago miał być na pogrzebie prezesa Uniony Siciliana, a w czasie, gdy O'Banion został zastrzelony, siedział w restauracji. Po raz kolejny umyka wymiarowi sprawiedliwości. Wraca do Nowego Jorku. Nieco później w Chicago dochodzi do przetasowań. Nowym szefem Chicago Outfit zostaje młody i nieobliczalny Al Capone, były uczeń Frankiego Yale'a.

Choć mało kto mógł wtedy o tym wiedzieć. Zmiana w Chicago doprowadzi do upadku Yale'a w Nowym Jorku. Po przejęciu władzy w Chicago przez Ala Capone, on i Yale wchodzą w bliższą współpracę. Na prośbę człowieka z blizną Yale kontroluje i zabezpiecza transport nielegalnego alkoholu zmierzającego do Chicago. Jednak pomiędzy oboma dość szybko pojawiła się kość niezgody. Była nią Junione Siciliana i Tony Lombardo. Dla tych, którzy nie pamiętają, Junione Siciliana było organizacją zrzeszającą sycylijską emigrację. W późniejszym czasie zmieniono jej nazwę na Italian American National Union, a to po to, by przyciągnąć więcej ludzi. W każdym razie Yale miał pretensję o to, że Capone wybrał Lombardo jako nowego prezesa Unionu Siciliana bez wcześniejszej rozmowy z nim.

Zwłaszcza, że reformy Lombardo, wcześniej doradcy Capone, wywołały sporą niechęć wśród członków organizacji. Frankie Yale, któremu zostało zakręcone źródełko z pieniędzmi organizacji, zdecydował się wypowiedzieć, póki co polityczną, wojnę Lombardo i Capone. Zaczyna wspierać Joe Aiello w walce o prezesurę. W styczniu 1928 roku Aiello rzuca wyzwanie Lombardo, ale ten je ignoruje. We wrześniu tego samego roku Lombardo będzie już martwy. Choć według kilku źródeł była to odpowiedź na śmierć Yale'a, o czym opowiem za chwilę, niektóre relacje mówią o udziale Ala Capone w zabiciu swojego człowieka. W międzyczasie człowiek z blizoną nabiera jeszcze większych uprzedzeń i podejrzeń względem Frankiego Yale'a. Ten miał stać się niezwykle arogancki.

Miał źle mówić o Capone. Do tego doszedł niespodziewany alians z Aiello, jednym z głównych rywali Capone. Yale najprawdopodobniej czuł się tak pewnie, że nie dostrzegał możliwości, w której ludzie Capone przyjdą go wyeliminować. Przecież to on nauczył wszystkiego szefa Chicago Outfit. Choćby z tego powodu jest nietykalny, prawda? No nieprawda. Znikające dostawy nielegalnego alkoholu wzbudziły w Capone jeszcze większe podejrzenia. By potwierdzić swoje domysły wysłał jednego ze swoich ludzi, by śledził poczynania Yale'a. Około 1927 roku James D'Amato dzwoni do człowieka z blizną z informacją, że Frankie rzeczywiście przejmuje jego transporty. Al jest wściekły. Wie, że rozwiązanie tej sytuacji jest tylko jedno, ale musi się wstrzymać z działaniem.

W międzyczasie 7 lipca 1927 roku Diamato zostaje namierzony przez ludzi Yale'a. Trafiony w szyję i klatkę piersiową, Diamato umiera zanim karetka pogotowia dociera na miejsce zdarzenia. W jaki sposób Yale dowiedział się o Diamato? Tego nie udało mi się ustalić. Jeszcze we wrześniu 1927 roku dochodzi do ponownej wizyty Yale'a w Chicago. Jest to najprawdopodobniej próba pojednania się między oboma. Capone zaprasza Yale'a do wspólnego oglądania meczu pięściarskiego pomiędzy Dempseyem i Taneyem. Spotkanie to nie przynosi jednak zamierzonych efektów. Spór nadal trwa, a jego zwieńczenie jest coraz bliższe. Zwłaszcza, że Capone niebawem upora się z kłopotami na własnym terytorium. 2 maja 1928 roku na świat przychodzi córka z drugiego małżeństwa Franka.

Niestety, wróg był szybszy. Wyprzedził Lincolna Frankiego i z bliskiej odległości padły strzały w kierunku szefa bruklińskiej mafii. Frankie został trafiony w lewą stronę głowy, a pocisk z karabinu maszynowego przeszył jego mózg. Chwilę później Francesco Yale już nie żył. Miał zaledwie 35 lat. Był pierwszym mafinnym bossem wyeliminowanym przy użyciu karabinu maszynowego. Sprawców nigdy nie odnaleziono, choć dla wielu nie ulegało wątpliwości, że stał za tym nie kto inny, jak sam Al Capone. Frankie Yale doczekał się jednego z największych pogrzebów w historii mafii, a jego ceremonia wyznaczyła standard dla amerykańskich gangsterów. Na potrzeby pochówku stworzono tyle wieńców, że podobno potrzeba było aż 38 samochodów, by je przetransportować.