#61 Jakich cech nie może mieć dziennikarz sportowy?! - Jacek Kurowski

Proszę bardzo, moje marzenie, Paryż 2024. Chcę to robić. To chyba ten przeskok nie jest taki łatwy. Albo jest, albo był. Nie, nie jest łatwy. Nie, Ola, nie jest łatwy ten przeskok. Ja przychodziłem do telewizji wtedy, kiedy na Wizji pracował i to w dużym wymiarze pracował Włodzimierz Szaranowicz. Przychodziłem wtedy, kiedy program prowadził Dariusz Szpakowski również, kiedy na skoki jeździł Maciek Kurzejewski, a mimo to dostałem szansę zrobienia jednego, drugiego, trzeciego studia i niestety to jest trochę tak jak z piłkarzem, który wchodzi do nowego klubu.

Zaplanowania. Tak, tak powiedziałem. W naszej rozmowie wymieniałeś też nazwiska. Kurzajewski, Szaranowicz, Szpakowski. Te nazwiska padły. Ja myślę, że to są nazwiska, które każdy absolutnie kojarzy. I mówisz, że to były nazwiska, które były wtedy, kiedy ty przychodziłeś. I tych nazwisk takich mocno rozpoznawalnych w telewizji jest stosunkowo mało. To teraz Czy to nie jest bardzo hermetyczne środowisko, że tylko kilku komentatorów, tylko kilku dziennikarzy, kilkunastu, no już nie przesadzajmy, kilkunastu Przemek Babiarz są w stanie wieść prym i być zauważeni i wtedy oni są w jednym studiu, tym największym, kolejnym i obstawiają najważniejsze imprezy i że dla tych młodych powiedzmy już nie ma miejsca.

Zapewniam. Ale w internecie też jest miejsce dla poważnego dziennikarstwa. Dla ludzi, którzy chcą przekazywać istotne treści. Czy to przy pomocy tylko pisania, czy też Telewizji czy też może mniej dźwięku, bo dzisiaj wszystko jest nastawione na wideo, wideo, wideo, wideo. Coraz krótsze formy, coraz krótsze formy, coraz krótsze. Chociaż raport o stanie świata, chociaż raport o stanie świata Dariusza Rosiaka ma się świetnie. Jest formą typowo audio. Przyszedł z radia i to się świetnie w internecie teraz sprawdza. Zgadzam się, dlatego Ja bym tylko mówił o takiej tendencji, mówię o tendencji wideo, że dzisiaj każdy ma telefon i może nagrać siebie, kogoś.