Moje małe końce świata
Czyli o takich momentach, które w chwili gdy się dzieją, naprawdę odczuwasz jak koniec wszystkiego.A potem mija czas i okazuje się, że świat się nie skończył.Po prostu zmienił kierunek.W tym odcinku gadam o stratach, o strachu, o pęknięciach na idealnej powierzchni życia.O ludziach, którzy odchodzą i o tych, którzy pojawiają się nagle i zaczynają nową epokę.O tym, że nie każdy koniec świata jest zły, nawet jeśli bardzo boli.
Tam w ogóle doszło do jakichś chorych akcji w stylu całowania krzyża i przyrzekania na różaniec, że nie powiedzą co widzieli. Naprawdę absolutnie crazy sytuacja. Gdyby nie to, że ci ludzie w końcu zaczęli tak mówiąc kolokwialnie sypać, To by mogła być taka ewentualność, że w końcu by tą sprawę zamieciono pod dywan. Więc to mnie chyba najbardziej wstrząsnęło, że gdyby nie to, no bo wiecie, to był 76, no głęboki PRL, nikt tam jakby no nie miał kamer na ulicy czy coś, nie było jakichś pobocznych świadków, to nie było w mieście, no jakby duże rzeczy... Dla mnie to było strasznie trudne do przyjęcia, że ludzie mogli się tak dać zmanipulować.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Czyli o takich momentach, które w chwili gdy się dzieją, naprawdę odczuwasz jak koniec wszystkiego.
A potem mija czas i okazuje się, że świat się nie skończył.
Po prostu zmienił kierunek.
W tym odcinku gadam o stratach, o strachu, o pęknięciach na idealnej powierzchni życia.
O ludziach, którzy odchodzą i o tych, którzy pojawiają się nagle i zaczynają nową epokę.
O tym, że nie każdy koniec świata jest zły, nawet jeśli bardzo boli.