Demonschool, Metaphor: Refantazio i inne — Świąteczne egzorcyzmy | Gorące Krzesła 74

To jest właśnie to grindowanie tych klas po to, żeby odblokować im jak najwięcej umiejętności, po to, żeby móc sobie z nich stworzyć buildy właśnie. A dalej to jest JRPG, w którym biegasz po planszy, atakujesz grupki przeciwników, wtedy przechodzisz do widoku turowego i w tym widoku turowym wybierasz umiejętności albo czary, albo ataki, albo przedmioty i w ten sposób toczysz walki. Przy czym jeśli twój poziom jest na tyle wysoki, że ta walka nie stanowiłaby dla ciebie żadnego wyzwania, to po prostu możesz z poziomu tego biegania po świecie, po prostu jeśli zaatakujesz mieczem grupkę przeciwników, którzy są dużo poniżej twojego poziomu, to po prostu ich zabijasz.

Więc jakby gra stara się trochę nie marnować twojego czasu, ale nadal to jest stugodzinny RPG. Tutaj jeśli mówimy o niemarnowaniu czasu, to w pewnej relatywnej skali. Słuchaj, Atlus było na tyle miłe, że wypuściło demo przed premierą gry, dostał to też i po premierze, więc ja grałem w metaforę fantazją. Godziny albo półtorej, może dwie. Pamiętam, że byłem zaskoczony, jak na JRPG przeszedłem zaskakująco dużo tego prologu, zanim dotarłem do pierwszej walki turowej. A jak już dotarłem do walki turowej, to sobie przypomniałem, że ja nie lubię walk turowych w JRPG. I na tym skończyła się moja przygoda z Metafor Fantasio.

Wierzę na słowo. A sama gra jest... Dawno nie miałem takiego wrażenia, że okej, obcuję z grą komputerową, przez co mam na myśli... Jest to bardzo dziwne pouczenie bardzo wielu różnych rzeczy, coś co jest możliwe tylko w grach komputerowych i trudno to wyjaśnić, zwłaszcza laikom. Na szczęście nasza publika nie jest laikami, wszyscy są ocykani w grach, więc jest to taktyczna gra turowa, której fabuła jest podana jak w JRPG-u powiedziałbym, ale... Czytam też w internecie, że twórcy bardzo się inspirowali personami, ale poza demem metafory nie mam do czynienia z tym gatunkiem, więc tu musiałbyś mnie wspomóc, czy faktycznie coś w tym jest.

Przepraszam, zaraz wrócimy do tematu, ale... Czy chcesz mi powiedzieć, czym jest Next Station? Bo szczerze mówiąc nie obchodzi mnie to. Next Playground to jest zaseńczoki Nekt. To jest konsola jakby z myślą o rodzinach i dzieciach, która ma kamerkę i stoisz przed nią i wymachujesz łapami. Sorry, ale po prostu fascynowało mnie to na tyle, że musiałem o tym wspomnieć. Widzisz, czyli poza Nintendo ktoś jeszcze robi gry dla dzieci. Tak jest. I one wszystkie ukazują się na Next Station. Next Playground. Jeden pies. Więc tak i... Kiedy mówię, że fabuła jest podana jak w JRPG-u, mam na myśli, że biegamy sobie po wyspie, podbiegamy do NPC-ów, którzy mają dla nas zazwyczaj jedną, może dwie linijki dialogu.

W ogóle przygapiłem tego pierwszego mima, więc nawet nie... Stoi w porcie, zanim klikniesz idę do portu, chcę posunąć fabułę dalej. Tak, tak. Wrócę do tematu. Mogę powiedzieć ogólnie o JRPGach. Ja w życiu próbowałem, może niewielu JRPGów, ale próbowałem ich. Co jakiś czas wciąż próbuję. I odbiłem się od każdego jednego i długo się zastanawiałem nad tym, czemu uwielbiam RPGi, czym JRPGi różnią się od innych CRPGów. Słucham? To nieprawda. Co nieprawda? Pokémony grałeś i w Cassette Beast grasz. No niby tak, prawda?

Więc teraz czas na kolejne długie medytacje nad tematem, co różni Pokemony od typowych JRPGów. Te medytacje jeszcze przede mną. W każdym razie moje długie medytacje na temat tego, co różni JRPGi od innych RPGów i czemu mi to nie pasuje, sprowadzają się do tego, że ja nawet przeżyję liniową fabułę bez żadnych wyborów i generalnie liniową grę bez żadnych wyborów. I ja lubię turowe walki, ale odkryłem w głębi serca, że ja potrzebuję ruchu w turowych walkach. Jeśli mam po prostu moich typów po jednej stronie ekranu i wrogich typów po drugiej stronie ekranu i raz na turę się atakują albo dają sobie buffa, albo używam przedmiotu... to jest to dla mnie dość nużołce, a co gorsza, nawet jeśli tam jakoś się pokombinuję z cyferkami i nałożę status na przeciwnika, dzięki któremu mój następny atak zada pięć razy większe obrażenia, to nie daje mi to frajdy, a na pewno nie taką frajdę, co wtedy, kiedy mój gostek z toporem podbiegnie do gostka z łukiem, bo gostek z łukiem nie ma jak się bronić przed toporem.

Czy mogę coś zrobić, żeby wyłączyć parowanie w tej grze? Bo mnie denerwowało. Dobrze, ale jak mówiłem, przeszedłem tylko prolog. Świat nie potrzebuje moich wniosków na temat kleropskur opartych na półtorej godziny rozgrywki. Dostałem to w prezencie, więc z uprzejmości jeszcze trochę zagram na pewno. Kolejną dyskusją byłoby, czy z JRPG-ów wycinamy Fire Emblemy. Tak, bo to są gry taktyczne. Okej. Jestem ciekaw na przykład... Masz ludzi na mapie. jestem ciekaw jakby ci siadła walka w Like a Dragon bo to jest jakby walka z JRPGów dokładnie jakby wyglądająca jak walka z JRPGów w której mimo wszystko postaci stoją na mapie i jakby kiedy wybierasz atak to ona podbiega

To jak podbiega ma znaczenie dla walki i to w którym miejscu się znajduje. Nie bardzo duże, to nie jest gra w pozycjonowanie, ale jest. 20 lat temu grałem, na pewien czas trochę wciągnęło mnie Resonance of Fate, gdzie też się w turach biegało po planszy dookoła przeciwnika i to trzeba było się ustawiać chyba w linie z towarzyszami z drużyny, żeby działy się rzeczy. Oj, to grałem, to było fajne. Grywam w JRPG, raz na jakiś czas próbuję i grywam w JRPG, które próbują coś robić z tą mechaniką i próbuję, no i nie znalazłem jeszcze takiego, który by mnie do siebie przekonał, a to, co Kleropskur próbuje robić z tą mechaniką, aktywnie mnie zraża, więc...

Więc zapraszamy Was na naszego Discorda, jeśli chcecie z nami porozmawiać o grach komputerowych albo zarzucić mnie listą JRPGów, które na pewno mi się spodobają. bo wiele godzin rozmów z Rafałem i Anią na ten temat to za mało dla mnie ostatnio. Tylko na temat Claire Obscure, bo oni nie grali w inne JRPG, przynajmniej Ania. Nieważne. To zabrzmiało zbyt osobiście, to miał być dowcip. Przepraszam, jeśli to zabrzmiało, gdybym naprawdę żywił urazę do współprowadzących. To miał być sketch, ale trochę mnie poniosło. Zapraszamy do nas Discord. To była śmieszna rozmowa, gdzie my cię próbujemy przekonać do tego, że to nie jest JRPG jak inne JRPG. Ty nas próbujesz przekonać do tego, że ta gra ci się nie spodoba. Mnie w pewnym momencie po prostu to zaczęło bawić i prawdę mówiąc ja jestem przekonany, że ty się od tej gry odbijesz.