Las - CreepyPasta [REMASTERED]

Uśmiechnąłem się sam do siebie. Jeszcze kilka godzin temu jechałem na głupie sympozjum, a teraz w za dużym swetrze siedzę na przymusowej agroturystyce i za chwilę będę pił bimber z gospodarzem wiejskiej chatki w zapomnianej przez Boga I ludzi miejscowości. Swoją drogą nie pamiętałem nawet jak się nazywa. Przebice? Przeginia? To... Zdrówko. Tylko cicho, żeby żony nie obudzić. Sen ma lekki. Wypiliśmy. Tak. Lokalne trunki rozgrzewały zdecydowanie lepiej niż herbata. Poza tym, miałem dziwne wrażenie, że woltaż jest też znacznie wyższy niż 40%, o których mówił pan Stasio.

Dlatego na pana wpadliśmy. Normalnie bym od strony Zagórek jechał. Nieważne. Na skróty się wybrałem. Poza tym w samochodzie Borys jeszcze był. Wiesz pan, jaka była zasada jeżdżenia przez tę drogę? Jak remontowali główną i nie dało się inaczej. Wcisnąć gaz do dechy i to jak najszybciej. I Boże broń, żeby się zatrzymywać. Każdy we wiosce tak robił, każdy o tym wiedział, nikt o tym nie mówił. Ale to stare czasy, jak jeszcze trochę ludzi tu mieszkało. Jak nie wyjechaliśmy za chlebem, oni powyjeżdżali, to teraz wiesz pan. Osiem gospodarstw na krzyż. Ci zostali, co się tu rodzili i wychowali, nie znają innego życia.

Ale mój staruszek razem z kilkoma przyjaciółmi parę razy jeszcze zapuścił się do lasu. Mieli broń, psy. Człowiek jakoś zawsze pewniej się czuje w kupie. No i zresztą cerem. Poza tym to też bardziej pretekst był. Mogli wyrwać się z domów paru chłopa i coś po drodze golnąć. Ale do rzeczy. Ojciec opowiedział mi, że tamtego dnia zapuścili się naprawdę głęboko w las. Szli dobre dwie godziny. Wyruszyli skoro świt, żeby broń Boże nie musieć wracać po ciemku. Wie Pan, legendy legendami. Niektórzy na to z przymrużeniem oka patrzyli. Zaczęli trochę poważniej, jak zaginęli tamci chłopcy.