Eksperyment X29 - CreepyPasta

Nikodem Lebedev. Człowiek, którego widziała tylko raz. Siedem lat temu, podczas ostatniego etapu rekrutacji, Pamiętała tamten dzień aż na zbyt dobrze. Zgłosiło się ponad trzystu kandydatów. Dział HR wyłonił trzydziestu, dyrektor generalny wskazał pięciu. Lebediew wybrał ją. Muszę cię poprosić o oddanie wszystkich urządzeń elektronicznych, powiedział Nathan zatrzymując się przed bramką. Izabel zmarszczyła brwi i rzuciła mu zniecierpliwione spojrzenie. Mercer wskazał na wykrywacze metalu, a potem na czerwony znak z przekreśloną ikoną telefonu umieszczony na drzwiach. Czujniki cię nie przepuszczą, jeśli wykryją jakiekolwiek urządzenie.

A szef nie lubi, gdy ktoś się spóźnia. Bez słowa oddała telefon. Skaner wydał krótki, metaliczny dźwięk, a podwoje rozsunęły się cicho, odsłaniając wnętrze sali konferencyjnej. Jej wzrok przykuły ściany wyłożone ciemnym kamieniem i długi stół z czarnego marmuru. Na końcu mebla siedział Nikodem Lebediew. W dłoniach trzymał papierową gazetę. Izabel wkroczyła powoli, wyprostowana, ale w środku napięta. Zajęła miejsce naprzeciwko szefa i powiedziała mimochodem, z uśmiechem, który miał być lekki, ale zabrzmiał jak wyzwanie. Papier? To chyba już gatunek zagrożony wyginięciem.

Teraz wszystko jest w telefonie, w tablecie, zegarku, lodówce. Jeszcze chwila i będziemy czytać powieści na tosterze. Lebediew zamarł. Przez łamek sekundy jego twarz nie zdradzała niczego. Ale potem jakby coś w nim pękło i położył gazetę na blacie. Palcem wskazującym poluzował zbyt ciasno zaciśnięty krawat. Odetchnął głęboko. Oparł łokcie o stół. Splutuł palce i przyłożył je do brody. Lubię czuć fakturę stron. Ten charakterystyczny zapach druku. Papier ma coś, czego ekran nigdy nie będzie miał. Obecność.

Co z tego, że na jej koncie uzbierała się ładna sumka, skoro kostucha położyła rękę na jej ramieniu? Jakiś czas później. Rosja. Moskwa. Nadzwyczajne zebranie Ring Corporation. Wysoko nad miastem w sali konferencyjnej zebrała się rada nadzorcza. Prezes, Nikodem Lebediew, siedział bez ruchu przy długim stole z czarnego marmuru. Jego palce rytmicznie stukały o blat, jakby odliczały sekundy do końca świata. To jakiś obłęd! Nie możemy tego tak zostawić! Krzyknął jeden z członków rady, zrywając się z fotela.

Placówka warta miliardy obrócona w pył, personel martwy, a ty mówisz o sukcesie? Nicodem spojrzał na niego powoli, jakby rozważał, czy warto w ogóle odpowiadać. Na jego twarzy pojawił się uśmiech. Nieludzki, nieżyczliwy, lecz diaboliczny. Spokojnie, towarzysze. U nas ludzi mnogo. Szefie, to nie są żarty. Zginął cały personel placówki, w tym czołowi naukowcy firmy. Rozumiemy wasze wątpliwości, ale każdy przełom ma swoją cenę.

Nikodem dostrzegł go i postanowił kuć żelazo póki gorące. A to dopiero początek. Dzięki przeniesieniu świadomości do maszyny, nasz najnowszy model X29 idealnie wtapia się w tłum. Żaden człowiek nie rozpozna, że to android. I co z tego wynika? Przenosząc świadomość do maszyny, zyskujemy lojalnego, taniego pracownika. Taniego? Przecież X29 kosztował fortunę. Pracowały nad nim całe zespoły, mówimy o miliardach dolarów. Zgadza się. Ale to tylko początkowy koszt. W dłuższej perspektywie to nie będzie człowiek, tylko produkt.

Po sali przeszedł Szmer, który szybko przerodził się w aplauz. Nikodem uśmiechnął się z satysfakcją. Udało się. Przekonał ich. Jeszcze byli mu potrzebni. Jeszcze musiał tańczyć jak mu kazano. Ale wkrótce... Wkrótce to on całkowicie przejmie absolutną władzę nad Ring Corporation. Scenariusz Krzysztof Rypula. Jakub Rutka.