Troja (W. Petersen)

Troję Wolfganga Petersena, ten film z 2004 roku jeszcze. Słynny swego czasu, z Bradem Pittem jako Achillessem i Orlando Bloomem jako Parrysem. Nigdy go nie widziałem. Pamiętam sprzed 20 lat, kiedy byłem młody jeszcze, że mówiło się o tym filmie, że to jest taka szmira trochę, że tandeta. Dzisiaj obejrzałem, no i cóż, nie jest to oczywiście arcydzieło, natomiast jest to taka, rzekłbym, hollywoodzka ekranizacja, która faktycznie jako film nie jest tak, że czymś mnie zaciekawiła, czy zachwyciła, natomiast jako jakby przyswojenie mitu, czyli opowiedzenie Homera, opowiedzenie tej historii, historii Iliady, historii wojny trojańskiej na nowo,

Trochę właśnie tu o to chodzi, że jedną i tę samą opowieść, która w swojej podstawowej warstwie się nie zmienia, No przepuszczamy, czy każde kolejne pokolenie przepuszcza przez swoją wrażliwość, swoje doświadczenia i swój ogląd świata i opowiada jakoś na nowo, a przynajmniej ją na nowo odkrywa, a przynajmniej odkrywa dla siebie. No i tutaj właśnie pamiętam sprzed tych 20 lat, że jak ta Troja szła w kinach, no to właśnie był wielki hype, że to Brad Pitt gra Achillesa, że Orlando Bloom, że tacy piękni aktorzy. No i w jakimś sensie to jest potrzebne, żeby właśnie poprzez gwiazdorskich aktorów trafić do kolejnego pokolenia.