Marek Aureliusz, Rozmyślania, księga I

Cześć i czołem. Zacznij tydzień po stoicku. Zapraszam. Dzisiaj nie będziemy omawiać jednego konkretnego cytatu, tylko całą księgę. Księgę rozmyślań. Pierwszą księgę rozmyślań Marka Aureliusza. I to wyszło nam w rozmowie z patronami podcastu. Polecamy oczywiście serdecznie patronite.pl ukośnik stankiewicz. Zapraszamy do naszej społeczności. Że księga pierwsza rozmyślań, rozmyślania Marka Aureliusza są podzielone dość umownie, ale jednak Na 12 książek. I to jest tak naprawdę dzieło, które jest pisane ciurkiem. W starożytności podejście do typografii było inne niż dzisiaj. Tam nie ma wyróżnionych w gruncie rzeczy żadnych części narracyjnych. Natomiast część I, to co nazywamy księgą I, faktycznie jest trochę inne, znaczy zdecydowanie inne.

Dlatego, że tam Marek Aureliusz nie snuje własnej myśli od siebie, tylko to wszystko jest takie zorganizowane wokół tego, co on komu zawdzięcza, czy czego od kogo się nauczył. Przeczytam może parę przykładów. Pierwsza otwierająca linijka jest o tym, że dziadkowi Werusowi Marek dziękuję, czy że jemu zawdzięcza, zawdzięcza mu łagodność i równe usposobienie. Matce, prosty sposób bycia i dobroczynność, pradziadowi to, że miał dobrych nauczycieli, diognetowi wstręt do błahostek i, cytuję, brak wiary w to, co mówią czarodzieje i kuglarze. To by się nam bardzo dzisiaj przydało w epoce internetu, prawda?

Czyli jakby mówi trochę o sobie, ale mówi w trzeciej osobie i jakby też pokazuje, że Jakby przypomina o tym elemencie relacyjnym, to znaczy w stoicyzmie my często, jak rozmawiamy o stoicyzmie, to często zapominamy, czy mamy taką tendencję do skupiania się na jednostce, natomiast ten element właśnie relacyjny, to, że cechy wykształcamy w relacji z innymi ludźmi i poprzez relacje do innych ludzi, na to nam czasami potrafi umknąć i to jest znakomite O tym przypomnienie i jest oczywiście też bardzo znamienne, że Marek Aureliusz od tego rozpoczyna swoje dzieło. I chciałbym się tutaj taką trochę pracę domową czy ćwiczenie podrzucić. I to właśnie na tej patrońskiej społeczności też robimy ostatnio.

No zrobić ćwiczenie, tak? To znaczy, żeby każdy z Was i każda z Was rozpisała sobie, co komu zawdzięcza. Możesz napisać w komentarzu, jeżeli się chcesz dzielić szeroko, co zawdzięcza komu, tak? Od kogo czego się nauczyliśmy, żeby spróbować spojrzeć na to w ten sposób, Bo to bardzo dużo nam rozjaśnia. Mamy w głowie jakieś tam stereotypowe wyobrażenia, że dziękuję mamie i tacie za wychowanie, jak to było w piosence Tilawu, a szkole za nie wiem za co. Natomiast jeżeli by wyjść poza ten stereotyp i spojrzeć na to głębiej, to natychmiast nam się różne klapki fajne pootwierają i w pewnym sensie o tym jest ta pierwsza księga rozmyśleń Marka Aureliusza. Spójrz na siebie i zdefiniuj sobie, co komu zawdzięczasz, jakie cechy charakteru powstały w tobie poprzez relacje z określonymi osobami, a możesz się z tego, będziesz się mógł czy mogła dużo z tego nauczyć.

Więc ta pierwsza księga Rozmyśleń Marka Aureliusza jest taką w gruncie rzeczy zachętą do tego, żeby przebadać nasze obecne i przeszłe, a może i przyszłe relacje pod tym właśnie kątem i narzucić na nie taki Z tą myślą zostawiam Cię na dzisiaj Myślnik Stankiewicza, czyli 5 minut o tym co istotne.