Marek Aureliusz, "Rozmyślania", (V.1)

Dlaczego? Dlatego, że każda sprawa, każde zadanie, każda mała praca jest zadaniem człowieka. Chciałoby się jakoś tak powiedzieć, że nawet najgorszą chałturę czy najprostszą siermięgę warto i należy wykonywać dobrze po prostu. Z takiej uczciwości dla siebie samego i z takiej właśnie świadomości, że to jest to zadanie, które robimy i jesteśmy o tyle, o ile tę właśnie rzecz robimy. Wstręt do niedbalstwa, do takiego tumiwisizmu, to jest coś, co warto w sobie kultywować i nie można się dołować tym, że nasza praca jest pracą małych żuczków, o której nikt nie wie, bo po pierwsze w planie szerokiego kosmosu wszyscy jesteśmy małymi żuczkami, A po drugie, można to odwrócić, tak, zobacz, Marek Aureliusz, i o to tutaj też tak naprawdę chodzi, że on to pisze jako cesarz.