Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE

Witajcie w kolejnym odcinku opowieści więziennych. Tym razem chcę Wam otworzyć oczy na pewne zjawisko oraz kolejne. Być może będę się powtarzał, być może będę opowiadał jak mantrę, cały czas to samo. No i skąd taka historia w opowieściach więziennych? Już powoli wszystko Wam tłumaczę i upraszczam. Mamy fatalną służbę zdrowia i co do tego nie powinniśmy mieć żadnej wątpliwości. Ponieważ ja ostatnio jestem dosyć częstym gościem szpitali i różnych innych ośrodków zdrowia z wielu powodów, ale głównie chodzi o moją kontuzję stawu łokciowego. No to dzisiaj znowu po raz kolejny byłem w szpitalu i przy okazji trochę refleksji nasunęło mi się, więc o tym wam poopowiadam, a dziwnym trafem zacznę od śniadania w ARESZCIE.

No i ja byłem taki z jednej strony wystraszony, z drugiej bardzo oszołomiony i taki skonfudowany tym wszystkim. Nie miałem pojęcia co się dzieje, zwłaszcza, że to jest, uwierzcie mi, naprawdę fatalne wrażenie, jak nie możesz wyjść z pomieszczenia. Nikt z Was, kto nigdy nie był zamknięty, nikt z Was, kto nigdy nie był w ARESZCIE czy w celi więziennej nie zna tego uczucia. No ja niestety znam i wiem, że jest to uczucie fatalne. Sytuacja, w której są drzwi bez klamki i one są metalowe, blaszane, znaczy żelazne, stalowe, nie do sforsowania niczym. I w tym areszcie, w którym ja byłem, drzwi wyglądały od zewnątrz tak, że to była taka jedna wielka klamka, którą się otwierało z góry na dół, trochę jak takie drzwi do chłodni, tak to wyglądało.

I ta klamka regulowała te drzwi w trzech punktach. Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE. Nie wypuści, no to ja snad nie wyjdę z własnej woli. I było okno, przez które nic nie było widać. To było okno skierowane na podwórze z jakąś kratą, ale oczywiście, czy nie oczywiście, dla was nie jest to oczywiste. Było to okno zasłonięte takim materiałem typu plexi, z tym, że to było nieprzezroczyste, a mleczne, czyli świeciło się w środku światło.

Więc czekałem, czekałem aż mnie wypuszczono stamtąd. Próba samobó....a i śniadanie w ARESCIE. Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE. Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE. Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE. Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE. Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE. Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE. Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE.

I tak dzień za dniem nam mija i nie bardzo zastanawiamy się nad naszym otoczeniem, a już zwłaszcza nie interesują nas takie sprawy, które nas nie dotyczą i na które nie mamy żadnego wpływu. W związku z tym mało kto zastanawia się w takim normalnym, codziennym życiu na temat co się dzieje z tymi ludźmi, którzy zaginęli, albo co się z nimi stało, albo dlaczego w naszym kraju jest Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE. ...leży na plecach i o co w tym wszystkim chodzi?

No bo tak to jest, że jeżeli mamy jakiegoś człowieka i tak na dobrą sprawę nie bardzo wiemy, co z nim zrobić, no bo w moim przypadku to był chłop, który miał za sobą próbę samobójczą, no i co, a jak go zostawimy, on jeszcze raz będzie coś próbował, no to będziemy mieli problemy, jeśli mu się uda. No to co z nim zrobić, co z nim zrobić? No co, najbezpieczniej do aresztu na 24 na przykład i wypuścić następnego dnia, Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE.

Jakoś szczególnie lubię afery i o nich kręcić filmy, tylko no jest afera bardzo duża, a ja się otarłem o pracę kiedyś w grupie Getin. Nie w Getback, nie powiem wam w jakiej spółce, oni mieli dużo różnych spółek i mieli jedną taką trochę niszową, trochę gdzieś tam Próba samobó....a i śniadanie w ARESZCIE. No polityczny, co tu dużo mówić. A jeżeli dodamy do tego wszystkiego taki smaczek, że nazwisko Morawiecki się w tym kontekście pojawia i to jeszcze dodatkowo Kornel Morawiecki, czyli ojciec Mateusza prawdomównego.