#12 Samotny Morderca
Na tym czarno-białym zdjęciu z lat 70. Arnfinn Nesset wygląda jak przeciętny mężczyzna w średnim wieku. Na nosie ma charakterystyczne okulary, a jego włosy przy skroniach i czole są przerzedzone i ciemne.Nosi biały kitel z firmowym logo i świeżo wyprasowaną koszulę. Jego surowe spojrzenie jest skierowane prosto w obiektyw. Arnfinn Nesset jest po czterdziestce i promieniuje autorytetem.Zaledwie kilka lat po wykonaniu tej czarno-białej fotografii będzie ona znana w całej Norwegii. Sfotografowany mężczyzna będzie bowiem podejrzewany o zabicie nawet 60 pacjentów w ciągu trzech lat. See Privacy Policy at https://art19.com/privacy and California Privacy Notice at https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.
Morderstwa na północy. Odcinek 12. Samotny Morderca. Na tym czarno-białym zdjęciu z lat 70. Arnfinn Nesset wygląda jak przeciętny mężczyzna w średnim wieku. Na nosie ma charakterystyczne okulary, a jego włosy przy skroniach i czole są przerzedzone i ciemne. Nosi biały kitel z firmowym logo i świeżo wyprasowaną koszulę. Jego surowe spojrzenie jest skierowane prosto w obiektyw. Arnfinn Nesset jest po czterdziestce i promieniuje autorytetem. Zaledwie kilka lat po wykonaniu tej czarno-białej fotografii będzie ona znana w całej Norwegii.
Sfotografowany mężczyzna będzie bowiem podejrzewany o zabicie nawet 60 pacjentów w ciągu trzech lat. Słuchasz Morderstw na północy. Serii podcastów o najgłośniejszych morderstwach Skandynawii. Wszystkie przypadki bazują na prawdziwych zdarzeniach, a zostały przeanalizowane przez Janę Agart i opowiedziane przez Paulinę Holcz.
Kilka dni później, 9 marca 1981 roku, Arnfinn trafił do aresztu. Przeciech z policji sprawił, że do tego małego, norweskiego miasteczka zjechali się przedstawiciele prasy z całego kraju. Aby sfilmować przesłuchanie, które odbywało się na drugim piętrze Urzędu Miejskiego w Orkdal, jeden z fotografów wynajął nawet dźwig. W niemal każdym artykule o tajemniczych zgonach w domu opieki w Orgdahl publikowano czarno-białe zdjęcia Arnfinna. A kiedy oskarżony zaczął mówić, liczba stawianych mu zarzutów wzrosła z jednego do 21 morderstw. Sprawą, która nabierała coraz większego wymiaru, zajęły się policja kryminalna w Oslo i mobilna specjalna jednostka śledcza Norwegii.
Na początku przyznał się policji i sędziemu, że przyszedł taki dzień, w którym zaczął zabijać. W sumie doszło do 27 morderstw, choć niektóre z zeznań sprawcy były dość wątpliwe. Okazało się na przykład, że podczas gdy według własnego oświadczenia wstrzyknął truciznę kolejnej ofierze, był akurat na wakacjach na Rodos. Ale dlaczego Arnfinn zabił tych wszystkich bezbronnych ludzi, którzy byli zdani na jego opiekę i troskę? Policji udało się udowodnić, że zdefraudował on nieco ponad 10 tysięcy koron norweskich. To jednak nie wystarczyłoby dowieść, że motywem były pieniądze. Sam Arnfinn udzielał co chwila innych wyjaśnień. Śmierć może dawać wolność, powiedział któregoś dnia policji.
Wyrażał współczucie dla osób starszych i niedołężnych. Poza tym wiedział, że w domu opieki potrzebne były wolne łóżka. Rodziny przyszłych pacjentów pytały o miejsca w placówce. Policja uznała jednak, że uzasadnienie serii morderstw współczuciem dla pacjentów jest dowodem na kreatywność sprawcy. Metoda zabijania była bowiem odrażająca. Ofiary dusiły się przy zachowaniu pełnej świadomości. W końcu Arnfinn powiedział policji coś, co mogło być zgodne z prawdą. Decydowanie o życiu i śmierci innych ludzi dostarczało mu niesamowitej satysfakcji. Czekając na śmierć po wstrzyknięciu pacjentom leku, odczuwał pewien rodzaj ekstazy.
Jak wielu innych oskarżonych w sprawach o morderstwo, również Arnfinn musiał zostać poddany badaniom psychiatrycznym. Psychiatra sądowy stwierdził, że nie był on szalony ani psychotyczny, lecz miał złożoną osobowość, która kryła w sobie wiele sprzecznych cech i mrocznych stron psychiki. Okłamywał i okradał swoich podopiecznych, podczas gdy na zewnątrz był strażnikiem moralności. Poprzez swoją działalność był uosobieniem uczciwości i sprawiedliwości, natomiast w swoim odrażającym poczuciu humoru przekraczał wszelkie granice. Wniosek był taki, że Arnfinn nie był szalony, ale cierpiał na zaburzenia emocjonalne i miał odchylenia charakterologiczne. Podczas długich przesłuchań i wielu miesięcy w areszcie Arnfinn powoli załamywał się psychicznie.
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podstawowe informacje o Arnfinnie Nessetu, jego urodzeniu i trudnym dzieciństwie.
Opis dzieciństwa i młodości Arnfina Nesseta, jego religijnej wychowywania i pierwszych kroku w zawodzie.
Opis pracy Arnfina Nesseta w domu opieki w Orkdal i powstania podejrzeń dotyczących jego czynów.
Opis przesłuchań i śledztwa prowadzonego przeciwko Arnfinowi Nessetowi.
Opis aresztu i wyroku sądu, a także opowieść o postępowaniu Arnfina Nesseta w więzieniu.
Opis teraźniejszości Arnfina Nesseta i jego postępowania w więzieniu.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Na tym czarno-białym zdjęciu z lat 70. Arnfinn Nesset wygląda jak przeciętny mężczyzna w średnim wieku. Na nosie ma charakterystyczne okulary, a jego włosy przy skroniach i czole są przerzedzone i ciemne.
Nosi biały kitel z firmowym logo i świeżo wyprasowaną koszulę. Jego surowe spojrzenie jest skierowane prosto w obiektyw. Arnfinn Nesset jest po czterdziestce i promieniuje autorytetem.
Zaledwie kilka lat po wykonaniu tej czarno-białej fotografii będzie ona znana w całej Norwegii. Sfotografowany mężczyzna będzie bowiem podejrzewany o zabicie nawet 60 pacjentów w ciągu trzech lat.
See Privacy Policy at https://art19.com/privacy and California Privacy Notice at https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.