Ile czeka się na półki w Albanii?

Oczywiście to takie wyimaginowane, a bo na Bałkanach, bo w Albanii to lepiej się żyje, spokojniej, bo wszystko jest na luzie. No tak, no ale musimy też spojrzeć na sytuację jakąś tam gospodarczo-ekonomiczną i też to nie jest taka prosta sprawa. Jakby tylko o to chodziło, kurczę, to w ogóle Szczęśliwość na południu Europy czy gdziekolwiek, gdzie właśnie ten czas trochę inaczej płynie byłaby niezwykła. Więc to jest to. Czyli na te półki to byśmy sobie poczekali i poczekali w Albanii. Więc tak jak mówię właśnie takie sytuacje miałam. Też często takie pytanie, jakby gdzieś tutaj się pojawia i zarzut, że Albańczycy są właśnie ze względu na to leniwi czy coś.

Ja mówię, nie wiem, już dzwoniłam, pisałam. Ile czeka się na półki w Albanii? Będzie się pojawiać, bo są Albańczycy, którzy też się przejmują czasem i też się jakby bardzo mocno tam stresują. Czy się spóźniają w takim wypadku? I tak i nie. Bo jasne, na takie spotkania towarzyskie przychodzi się jakkolwiek. To jest to, nie wiem, jesteśmy umówieni na szóstą.

Ważnym pytaniem było też to, jak Albańczycy postrzegają Polaków. Postrzegają bardzo pozytywnie. To na pewno mogę tutaj powiedzieć, że jest to super podejście. Słuchajcie, prawda jest taka, że Albańczycy od Polaków nie różnią się tak dramatycznie. Ja trochę poopowiadałam, jak widać wcześniej, o tym jednym podejściu do czasu chociażby, ale to są śmiesznostki, to są takie różnice mentalne. Które nie sprawiają, że możemy mieć złe relacje, zwłaszcza jeżeli mówimy o po prostu takich zwykłych relacjach na wakacjach, jak przyjeżdżamy, jak jesteśmy chwilę, jak usiądziemy z Albańczykiem i się dogadamy.

Polacy, my jako Polacy jesteśmy otwarci. To nie jest tak, mówi się, to są żarty, że tam Polish Smile na przykład, że my jesteśmy takie ponuraki straszne. Może rzeczywiście nie uśmiechamy się od ucha do ucha i nie poklepujemy się wszyscy. Natomiast jest tak, że jeżeli już gdzieś usiądziemy, przysiędziemy, jesteśmy z kimś, to sytuacja wygląda zupełnie inaczej i jest to Bardzo jakby taki pozytywny aspekt też polskiej mentalności i charakteru, właśnie to, że jesteśmy otwarci i Albańczycy też są. Albańczycy są bardzo gościnni, my również, dlatego my lubimy być goszczeni. Oni też lubią być goszczeni, bo też lubimy takie cechy, które gdzieś tam odnajdujemy w sobie.

Mówimy alkoholu oczywiście. I to trzeba troszeczkę powiedzieć sobie wprost. Nie chcę się w żaden sposób bawić w krytykanstwo, bo wszystko jest dla ludzi, ale jednak pijemy więcej od Albańczyków i Albańczycy raczej nie pokazują się, nie chcą się pokazywać w stanie upojenia, tak to ładnie nazwijmy, więc ilość I sposób naszego tutaj właśnie picia jest kompletnie jakby nieznany im. To nie jest to, że patrzą złośliwie. Bardziej są zaskoczeni. Nie traktujmy tego jako takiej właśnie krytyki, ale no po prostu są zaskoczeni, ojej, co to jest, o co właśnie tutaj chodzi.

Oczywiście jak to bywa w tradycyjnych społeczeństwach z tradycyjnym podziałem ról, Też patrzę się na pijące kobiety, znaczy nie to, że pijące w sensie, że ktoś sobie napije się właśnie wina czy piwko do jakiegoś tam obiadu, to nie o to chodzi, ale mocno takie właśnie tutaj spożywające, no to tak też jest pewien rodzaj zaskoczenia. O tym pamiętajmy, no po prostu to jest kulturowo inne, nie jest tutaj to Takie powszechne, o tak to nazwijmy, chociaż Albańczycy jak najbardziej też alkohol spożywają. Nie ma tutaj żadnych ograniczeń pod tym względem. Ja już też mówiłam, że tutaj nie ma kwestii religijnych z tym związanych, więc to na pewno to nie.

Albanczycy uwielbiają biesiadować, Polacy też. Tylko tak, my na przykład szybciej i inaczej pijemy alkohol. Rakija, która jest mocnym alkoholem, sączy się. My jesteśmy przyzwyczajeni, nie oszukujmy się do picia wódki, na szybko. Co jest, to może nawet być bardziej zaskakujące, to jest to. Kiedyś znajomym opowiadałam właśnie o tym, że w Polsce jak jest wesele, to para młoda chodzi między właśnie tutaj gośćmi i pije wódkę. Jakby z każdym gościem musi się napić. To jest taki tutaj cudzysłów oczywiście. I oni sobie po prostu nie mogli wyobrazić, bo też duże są tutaj wesela, że np. 300 osób i z każdym musi się napić wódki.

Z czym to jest związane? Często wspominam też o tym na wycieczkach. Czyli nie jesteśmy od siebie bardzo odlegli, ale trochę tych różnic, jak widać, by się tak naprawdę znalazło. Mówi się często o Bałkanach w ogóle, mieszkańcach Bałkanów, niezależnie od tego, z którego kraju pochodzą. O, gorąca krew, wybuchowi, tacy w ogóle, oni tylko wojnę, tutaj wszystko. Nie zgodzę się z tym. Może gorąca krew w kwestii jakiejś, nie wiem, namiętności istnieje w tym kontekście, ale to nie jest jakaś wielka wybuchowość. Powiem szczerze, że tak, no Albańczycy owszem też potrafią wybuchnąć, pokłócić się, nie wiem jak to się mówi, dać sobie jakiegoś mocniejszego kuksańca, czy gdzieś tam po buziach się sprać.

Tak, to też może być, ale ja zauważyłam, że Albańczycy często machną ręką szybciej I jakby wyluzują pod względem jakichś tam konfliktów, popatrzą się, machną ręką. Często właśnie tutaj takie historie opowiadają też moi turyści cudowni o tym, jak widzieli np. stłuczkę, jak coś takiego się zdarzyło i co? I dwóch kierowców spojrzało, jeden, drugi. Rozsierali się ramionami, często rozjechali się, a jakby się policja pojawiła, to wszyscy szli na kawę, pogadali, że jakby nie ma takich wybuchów, krzyków, cudów. Zresztą to też bardzo często zauważane jest, że na drodze, mimo chaosu, który panuje, bo to sposób jeżdżenia na południe Europy różni się od naszego,