Strażak-nurek o poszukiwaniach pod wodą i presji czasu - Łukasz Pytelewski |#58

Ale jeżeli jadę do pożaru mieszkania, że wiem, że tam jest na przykład matka z dwójką dzieci, no to już wtedy presja czasu jest ogromna. Cześć wszystkim, witam was w kolejnym odcinku Mistrzowskich Rozmów. Jednym zdaniem jakbyś się przedstawił, czym się zajmujesz? Jestem strażakiem w jednostce ratowniczo-gaśniczej NUE2 w Elblągu. Jestem tam w grupie ratownictwa wodno-nurkowego. A zanim przejdziemy do nurkowania, to kim jesteś w PSP na co dzień i jak... Na co dzień mam stanowisko operatora sprzętu specjalistycznego. Czyli jestem kierowcą, ratownikiem, operatorem podnośnika.

Równolegle jesteś naczelnikiem i wiceprezesem OSP? Tak, to prawda. Co ci daje ta druga perspektywa? Wiesz co, jest to mała jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej. Można powiedzieć, że od tego się zaczęło. Wujek tam mój był gospodarzem, czyli pełnił funkcję takiego gospodarza, czyli zajmował się, opiekował tą jednostką Ochotniczej Straży Pożarnej. Jak tam tylko skończyłem 16 lat, to mnie wciągnął do tej remizy. No i od tego się tak zaczęło, taka zajawka Strażą Pożarną. Nie, że tam od małego dziecka chciałem i marzyłem być strażakiem, bo tak raczej nie było, przynajmniej nie pamiętam. Ale jak wujek mnie tak w to wciągnął, no to zacząłem się tym troszkę interesować, potem jakiś pierwszy kurs w tej Ochotniczej Straży Pożarnej, potem drugi, kolejny, trzeci, czwarty. No i gdzieś tam w wieku tych 18 lat pomyślałem, że może warto byłoby tym strażakiem zostać, jakiś tam cel sobie obrać w życiu, żeby do tego dojść.

Co jest największym obciążeniem w tej roli? Czas, ludzie, odpowiedzialność? Chyba czas. Czas jest najważniejszy. Wiadomo, że pośpiech nie sprzyja, nie pomaga, no ale bez tego pośpiechu to może być już za późno. Czy stres na powierzchni jest chaotyczny, czy bardziej taki kontrolowany? Ja bardziej kontroluję stres pod powierzchnią wody, jak na powierzchni. Tutaj nerwy mi troszkę gorzej opanować, ale pod wodą się, jakby to powiedzieć, delikatnie uspokajam. Jak doświadczenie PSP przekłada się na twoją właśnie rolę w OSP? Wiesz co, na pewno chłopaki, którzy są w tej Ochotniczej Straży Pożarnej, wiadomo, że to są najczęściej na terenach wiejskich, no to mają takie trochę inne spostrzeżenie na strażaków z Państwowej Straży Pożarnej.

Szkolenia takie roczne też są u nas. Jest naprawdę zakres szkoleń prowadzonych dla chłopaków z OSP, że są obydź na pewno. Dowodzenie i logistyka dają takie poczucie kontroli czy odwrotnie? Wiesz co, dowodzenie to musiałbyś zapytać mojego dowódcy. Jednak wydaje mi się na przestrzeni tych lat co pracuję, może niedługo, może też nie krótko, bo te 11 lat służby to nie jest jak nie wiadomo ogrom czasu. Ale już kilku dowódców miałem i pod kilkoma dowódcami pracowałem i widzę różnicę w doświadczeniu prowadzonych działań i też różnicę w spokoju. Byli dowódcy, którzy byli bardziej nerwowi, byli tacy, którzy byli bardziej spokojni. No to wszystko w zależności od charakteru i kto ma potencjał tak naprawdę.

Ja mam takiego stafika, boksera i tak fajnie, łup do wody, ale to jest chyba najbardziej wodny pies jaki może być. Ale ono od urodzenia, od dzieciaka, w ogóle od szczeniaka woda, woda, woda. No na pewno, zdecydowanie, bo ja mam berneńczyka, to się od wody boi jak ognia. Zresztą ono się wszystkiego boi. Ja bym ci pokazał, pokażę ci później co on w wodzie wyprawia, to jest dzik na wodę. To rekin tak nie pływa. A czy nurkowanie wymaga innego typu charakteru niż klasyczna służba PSP? Tak, wydaje mi się, że tak. Jak jesteś w służbie, to wiesz, że jesteś np.

Tylko my też wiesz, ktoś może nie znać kontekstu naszej rozmowy, ktoś może nie znać z czego my się śmiejemy. U nas w Straży jest bardzo wiele docinek. Trzeba mieć naprawdę twardy charakter i my lubimy sobie podogryzać i to czasami ostro. Mocno? Mocno. Uwierz mi, że trzeba mieć twardy charakter, żeby w tej formacji się dawać radę. No dobra, a czy w PSP i OSP jest przestrzeń na rozmowę o emocjach? Jest, oczywiście, że tak. Oczywiście, że jest. Nie zrozum mnie tego tak, że my o tym w ogóle nie rozmawiamy, bo jeżeli faktycznie jest jakieś traumatyczne zdarzenie, to pamiętam takie sytuacje, że szef zmiany wołał nas w jednym pomieszczeniu i rozmawiał o tym. Chłopaki, działania były tak i tak wykonane.