Jak Ślązacy trafili do Teksasu? Rozmowa z Ziemowitem Szczerkiem


Przejść do tego miejsca, w którym ten Moczygembe wyznaczył miejsce pod tą Pannę Marię. No i to było naprawdę dla nich trauma. To, że oni sobie w tym piekle potem uwili gniazdo i to gniazdo faktycznie rozkwitło, bo teraz oni się już nie różnią od niczym, praktycznie od innych teksańczyków. Są absolutnie wkomponowani w tę teksańskość, czyli od głosowania na Trumpa, po wściekanie się na Kalifornijczyków, że im chcą zabrać. Prawo do posiadania broni. I niechęć do Meksykanów. No, z tą niechęcią do Meksykanów to jest trochę bardziej skomplikowane, bo jakby teksańczycy dzielą tych Meksykanów jakby na swoich Meksykanów, takich, którzy są zamerykanizowani i tych, którzy są za tym płotem. Zresztą to nie jest pierwszy raz, kiedy imigranci sami wobec własnych ziomków są trochę podejrzliwi.

Oni złośliwie robili im najazdy na tą wieś, prześladowali ludzi, którzy jeździli do okolicznych No więc tutaj nie można było mówić o takim współżyciu bardzo harmonijnym. Natomiast później, kiedy już się wtopili w społeczność, kiedy już te pokolenia tych Polaków odsłużyły swoje, czy to w wojnie instytucyjnej, czy to w I wojnie światowej, czy w II wojnie światowej, no to wtedy już stali się tymi Amerykanami, takimi fest-est. No i dopiero wtedy zostali zaakceptowani jako równo... No teraz po prostu są już takimi typowymi tekstanczykami, jak z całym tym nabożeństwem do broni, do Trumpa, niechęcią do emigracji, z tą kowbojską legendą, kapeluszami i tak dalej.