Siedem spraw, nowe tropy i pytania

W przypadku Rosali stało się jednak inaczej. Z relacji dotyczących tej historii wynika, że jej ojciec nie potrafił pogodzić się ze stratą córki. Zwrócił się więc do Alfredo Salafi, sycylijskiego chemika i balsamisty, prosząc go o zakonserwowanie ciała dziecka. To, co wykonał Salafia, przez dziesięciolecia uznawano za niemal niewytłumaczalne. Ciało dziewczynki zostało złożone w krypcie klasztoru kapucynów w Palermo, a jego stan zachowania zadziwiał kolejne pokolenia odwiedzających i badaczy. Rysy twarzy pozostały wyraźne, skóra zachowała delikatny wygląd, a na twarzy dziecka wciąż można dostrzec nawet bardzo drobne włoski. Z tego powodu Rosalia Lombardo zaczęła być nazywana najpiękniejszą mumią świata.

Przez długi czas najważniejsze pytanie brzmiało, jaką metodę zastosował Alfredo Salafia. Naukowcy analizowali wygląd mumii, porównywali ją z innymi przypadkami konserwacji ciał i próbowali odtworzyć technikę, która pozwoliła uzyskać tak trwały efekt. Odpowiedź pojawiła się dopiero w 2009 roku, gdy odnaleziono dokumenty związane z pracą Salafii. Według Daria Piombino-Mascaliego, antropologa i kuratora naukowego Katakumb Kapucynów w Palermo, formuła zastosowana przy Rosalii opierała się na mieszaninie formaliny, gliceryny, siarczanu cynku, alkoholu oraz kwasu salicylowego. Każdy składnik miał własne zadanie. Jedne substancje odpowiadały za zatrzymanie procesów biologicznych, inne pomagały zachować elastyczność tkanek, a kolejne wpływały na trwałość całego zabiegu.