Paulina Maj-Erwardt: Bywałam nie fair w stosunku do siebie (MW Podcast #24)

Oczywiście później ludzie będą mówili, a Jezu, jaka twoja mama, jaki twój tata był wspaniałym sportowcem, ale dziecko docenia cię za to, jakim jesteś człowiekiem, więc to jest wspaniałe. I rzeczywiście, jak przychodzisz Wychodzisz z treningu, wychodzisz z meczu i masz po prostu swoje życie, masz swoje obowiązki. Musisz po prostu całą teraz swoją uwagę dać dziecku i zapominasz o tym. Ja już nie pamiętam jak ja weszłam po przegranym meczu oczywiście. Zdenerwowana, ale potem przychodzisz do domu i musisz to odciąć, bo nie możesz pokazać dziecku, że jesteś zdenerwowany, przecież to dziecko nie jest niczemu winne tak naprawdę i to jest tylko praca nad sobą, że ty musisz te emocje w odpowiednim momencie ujarzmić i zastopować, bo tutaj zaczyna się to, że teraz musisz przygotować to dziecko do kąpieli, do kolacji i po prostu to są normalne czynności i w ogóle zapominasz o tym meczu, bo tutaj to, co teraz jest, ta właśnie

I tak się śmieję, że na przykład w wywiadach czasami pytają, no, a ty nie masz żalu na przykład do tego, do tego, bo tak cię potraktowali, bo to, bo tamto, nie? Ja mówię, Jezu, potraktowali to potraktowali, Jezu, no trudno, jakby, no. Wszyscy jesteśmy ludźmi, każdy popełnia jakieś błędy i tak dalej. Dlaczego ja mam marnować swoją energię na jakieś złe odczucia do kogoś, jak to nie jest zupełnie potrzebne. Szczególnie, że ci ludzie nie są w moim życiu i w żaden sposób nie oddziałują na nie. Więc na pewno nigdy nie życzę nawet komuś, kto zrobił mi jakąś krzywdę w jakiś sposób, czegoś złego, bo nie jest to zupełnie potrzebne. Ale to łatwo ci tak przyszło, żeby te wszystkie żale odstawić na bok i nie przejmować się tym wszystkim?

Jest ciężko. Dwie musisz wybrać przyjmujące. Ja muszę wybrać, ojoj. Wiesz, to nie muszą być też polskie, tak? No ja wiem, ja wiem, ja wiem. No właśnie muszę sobie tak... Mówię tylko, czy obiecujesz sobie pytanie? Nie, naprawdę, powiem ci, że miałam z tyloma zawodniczkami przyjemność gry i... Jezus, jeżeli chodzi o... A, musiałam z nimi grać, okej, bo też jest pełno takich, wiesz, takich wzorców, które kiedyś miałam, wiesz, na których patrzyłam się jak w obrazek, nie? Oj, oj. No dobra, żeby nie przedłużać, no to bym chyba wybrała Olę Jagiełło.