Paulina Maj-Erwardt: Bywałam nie fair w stosunku do siebie (MW Podcast #24)

I była też już mała na świecie, gdzie ona też sprawiła, to moje macierzyństwo też sprawiło, że stałam się inną osobą i wiele zrozumiałam, inaczej postępowałam, ale tak naprawdę to, jak poczułam się w ŁKS-ie od samego początku, I jak to później ewoluowało na plus, tutaj się dopiero jakby poczułam sobą. Że to, że tak jak powiedziałaś, że przyszłam i coś powiedziałam, Wiesz, jak ja to z reguły mocniej mówię, to nie było dla nikogo, wiesz, że to było moje i wszyscy to akceptowali, nie?

A macierzyństwo jakby wpłynęło na ciebie jako taką liderkę? W sensie czy nie nauczyło cię trochę tych takich cech przywódczych, które później właśnie w ostatnich latach pokazywałaś jako kapitan ŁKS-u? Wiesz co, te cechy miałam od początku. Ja zawsze byłam, no wiadomo, z racji pozycji nie mogłam być tym kapitanem wcześniej, ale zawsze byłam jakby w tej trójce klasowej, więc która gdzieś tam miała dużo do powiedzenia i to było dla mnie jakby naturalne, więc te cechy jakby miałam od początku. Natalia mi dała to, że jest takim moim lustrem i widzę w niej swoje zachowania, których na przykład czasami nie chcę widzieć, ale to jest taki właśnie bodziec, że wiem, że a dobra, to już przesadzam, muszę troszeczkę stonować.

Tu miałyśmy tak ładnie ułożony dzień, że na wszystko był czas. Dobra logistyka. A jeżeli jeszcze wrócimy właśnie wcześniej do czasów siatkarskich sprzed dziecka, to potrafisz wskazać moment, kiedy tak poczułaś się W pełni już taką dorosłą siatkarką, że już przestałaś być młoda, przestałaś być traktowana troszeczkę właśnie jako ta nowa. Kiedy twoje zdanie też zaczęło się liczyć, nie musiałaś właśnie... Mówiłaś troszeczkę właśnie o tym ŁKS-ie i Chemiku, ale czy chodzi mi bardziej sportowo? Kiedy był taki moment, kiedy już sportowo poczułaś się na tyle dobrze, że mogłaś być już tak bardziej sobą? Czy to był właśnie ten okres pierwszy w Bielsku?

Jak już wchodziłam, to już byłam z tymi dziewczynami i jakby dostosowywałam się do tego i nie było jakiegoś tam wielkiego problemu i zawsze mogłam powiedzieć, co myślę. I zawsze to robiłam, nie? Wiadomo, nie zawsze to było dobrze odbierane, ale zawsze mówiłam, co myślę, więc... Wiesz co, nie pamiętam. Ja się w każdym klubie... Chyba nie mogę powiedzieć, że był jakiś klub, w którym się bardzo źle czułam. Zawsze było coś więcej pozytywnego niż tych negatywnych sytuacji. A to jest ciekawe, jak właśnie patrzę na twoją karierę, że jak wchodziłeś do kadry, tam były zawodniczki, no pewnie te najstarsze to były gdzieś o ciebie o 10 lat starsze mniej więcej, tak strzelam, albo może i więcej, a z kolei właśnie jak kończyłaś karierę w ŁKS-ie, no to to były zawodniczki już ponad tak 2000+, więc ten rozstrzał pomiędzy najstarszą a najmłodszą zawodniczką, no to jest pewnie około 30 lat.

I to mnie tak właśnie... To mnie tak ciekawi, jak ty patrzysz na ten właśnie pryzmat przez te kilkunastu lat kariery, to jak się zmieniły siatkarki ogólnie? Znaczy, byś musiał porozmawiać z moimi młodszymi koleżankami, jak wiesz, patrzą na mnie, nie? Czy patrzą na ciebie jako na tą starą? No właśnie, czy na tą starą, czy na taką, wiesz, taką, a spoko nawet jest. Więc nie wiem jak, więc nie wiem jak mnie odbierają, ale myślę, że, myślę, że okej, ale to też, no mówię, zadaj ich jakieś pytanie, jak będziesz miał, wiesz, jakąś naszą dziewczynę z OKS-u, wiesz, zadaj im pytanie, a jak ci się, tylko nie wiem, czy będzie, wiesz, czy na, czy będzie szczera, nie?

Dopiero jak zobaczy obraz i dołączy to twoje słowa, że widzisz tutaj jest taki a taki błąd, no to wtedy jest zupełnie inna rozmowa. Roberta mi z kolei opowiadała historię, z jej obserwacji jakby wynikało, że ona powiedziała macie w Polsce bardzo wiele młodych utalentowanych siatkarek, ale one często czują się, i ona powiedziała tutaj, zbyt dobrze. I tak zastanawiam się właśnie, też dała mi tutaj do zrozumienia, że Ja próbowałem w ogóle zrozumieć o co chodzi, że zbyt dobrze się czują siatkarki, ale później w konsekwencji doszliśmy do tego, że właśnie zastanawiam się czy Polska Liga nie jest taką troszeczkę strefą komfortu teraz, szczególnie dla młodych zawodniczek, bo trafiasz po, jak jesteś po SMS-ie, trafiasz do klubu ekstraklasowego, to masz już nawet dobre wynagrodzenie.

To nie jest piłka nożna, że my mamy na prywatnych sponsorach się utrzymywać ten sport, więc dużo jest aspektów, które są takie Na które trzeba zwrócić uwagę. W sumie trochę mówi się od dawna o tym, że Tauron Liga to jest liga dwóch, a nawet trzech prędkości. Zastanawiam się, czy tego też nie widać właśnie na przykładzie finansowym, że mamy ten top zawsze w ostatnich latach, czyli ŁKS, Developers, Rzeszów, Chemik, którzy jakby byli na swoim poziomie. Później były tam Budowlani, Bielsko, Radomka. A na dole miałaś, no często nawet się mówi o tych zespołach z dołu, że one by spadły, ale co rok po prostu znajduje się ktoś słabszy.

Jak jest defensywna, to jakaś ofensywna musi być. Wiesz co, bardzo mi się Może taka mało znana i lana sztuka, z którą grałam w pierwszym roku w ŁKS-ie. Powiem ci szczerze, że introwertyczka, która robi swoje, ale słucha to, co się do niej mówi, szybko łapie. O bardzo wysokiej kulturze osobistej i takim etosie pracy, więc można by było ją stawiać jako wzór, jakby chcesz wyegzekwować u dzieciaków, czy w ogóle nawet u zawodników.

I on się uczył od nas i my się uczyłyśmy od niego, więc to było fajne i do niego mam wielki szacunek i chyba myślę, że to on będzie tym właśnie dream trenerem. Poza życzeniami zdrowia, które mu się każdemu życzy, czego ci mogę życzyć jeszcze? Wytrwałości i determinacji w dążeniu do swoich celów. Żeby mój ten zapał i ta dobra energia jakby nigdy nie odpuściły. Tego ci życzę i przede wszystkim ci dziękuję Paulina, że znalazłeś czas, że mogliśmy sobie porozmawiać, bo bardzo miło było mi... Zawsze pamiętam, że po ostatnim meczu w ŁKS-ie powiedziałem, nie będę z tobą rozmawiał jak każdy, bo ja będę chciał się z tobą zgadać na dłuższą rozmowę.