Smaki, które nie wrócą

I to się nazywa Hubabuba Max. Kolejne dwie rzeczy, to są znowu słodycze. Ale w tym miejscu słodycze się skończą. Oba przypadki to są ciastka na wagę. A może bardziej na wagę złota. Szczególnie te pierwsze, bo były takie ciastka. Ja nawet dokładnie pamiętam, w którym sklepie je kupowałam naprzeciwko mojego domu, ale już nie ma tego tam. To była chyba piekarnia w ogóle. To są ciastka, które nie są googlowalne. Nikt ich nie pamięta poza mną. Raczej nie były zbyt drogie, bo jeśli znajdowały się u mnie w domu kiedykolwiek, to znaczy, że nie były zbyt drogie. Zresztą ciastka na wagę, jeśli nie są jakieś takie udziwnione, typu mini torcik czy coś, to nie są raczej drogie, nie? Zwłaszcza, że możesz ich wziąć mało i mało zapłacić. Ale były takie ciastka w kształcie czterolistnej koniczyny, tak mniej więcej,

One nie istnieją. Nie jestem w stanie znaleźć ich w żadnych katalogach. Ciastek na wagę, jak googlam po prostu ciastka na wagę, to widzę wiele znajomych tych ciastek, ale tych akurat nie. Jak wpisuję, nie wiem, koniczynki albo coś, nie wiem jak one się nazywały, totalnie nie ma opcji, że to znajdę. Te ciastka chyba już nie istnieją. I drugie ciastka na wagę nadal istnieją, nawet w mojej piekarni pod blokiem mają te ciastka, no nie zawsze, bo tam mają takie różne, no nie? W zależności od dnia, czy tam tygodnia, czy tam miesiąca, ale one się tam zdarzają. To są Markizy. Jeśli słowo markizy Wam się kojarzy tylko z takimi wiatami sklepowymi, to już wyjaśniam. Markizy to są takie ciastka Jak Oreo albo jak Hity, czyli masz dwa ciastka takie same.

Jest taki specyficzny posmak ciastek na wagę, którego koniczynki nie miały. A to koniczynek nie ma. Oburzona jestem. No, ale one są dobre, one są smaczne, one są okej, ale to nie jest poziom jakiegoś w ogóle top tier ulubionych ciastek, nie? Są po prostu spoko. Więc to są ciastka dla mnie pewnie nie do powtórzenia, które kiedyś no po prostu zdarzało mi się dosłownie wychodzić specjalnie z domu, żeby je kupić, bo też w jednym z moich okolicznych sklepów na mojej nawet nie ulicy, tylko Przecznicy zawsze mieli te ciastka na wagę. I zdarzało mi się je po prostu kupować tak po prostu, że specjalnie wyszłam sobie je kupić, żeby je zjeść. Tak bardzo je lubiłam, więc jak koleżanka przyniosła do mnie, no nie wiem, o Jezu, moje ulubione ciastka, wiecie, tego typu sytuacje.