MKwadrat #202 – Przetasowanie

No i czuć, że ta gra jest w Early Access, ona ma póki co dosyć mało zawartości, więc tak naprawdę można zrobić sobie 2-3 razy playthrough i wszystko zobaczyć. Ale ze względu na tę geolokalizację, naprawdę super pomysł i będę naprawdę tutaj trzymał kciuki, aby gra otrzymywała nową zawartość, no i będę śledził postępy. No i póki co u mnie tyle. No i jeszcze kulturka, ale to zobaczymy ile uda się opowiedzieć. Także tyle u mnie. To co, Kasper? To z mojej strony ja bardzo króciutko, a przynajmniej jeśli chodzi o to, co grałem na komputerze, bo to jest Assassin's Mirage, o którym będę omawiał później. I nieco wspominkowo tam z godzinkę albo dwie pograłem w Revelation, aby sobie przyrównać Mirage'a do Revelation.

No, gra oczywiście nie ma polskiej wersji językowej, bo to Nintendo. Tak. I to chyba tyle, co? To jeszcze raz tytuł? Linda... Boże, Linda. Zelda... The Legend of Zelda Link's Awakening. Link's Awakening. Przebudzenie Linka. Dobrze. To co? Assassin? Dawajcie Assassina. No chyba tak. Cóż, z mojej strony jeśli chodzi o Asasyna to kupiłem go tylko i wyłącznie dlatego, że bardzo szybko, znaczy bardzo szybko pojawiła się promocja. Asasyna można dzisiaj kupić, bo znowu jest promka na Ubisoft, za 80 złotych pod stawkę. Pomyślałem sobie, że w sumie tak, myślałem o tym jak zapowiedzieli tylko Asasyna, że to ma być powrót do przeszłości.

Mi to zajęło, ale też sporo ten, sporo główkowałem jak ten, jak rozwiązać jakiś problem, jakieś zadanie poboczne, czy też właśnie starałem się wymaksować, robić te zadania na 100% z synchronizacji. To się tutaj nie nazywa synchronizacja, tylko jakoś inaczej. No już wiadomo o co chodzi, nie? No. Więc tutaj często powtarzałem zadania, a powtarzanie zadań w Assassinach to jest od początku zadanie, a nie od checkpointu. No to, to jest, to mi dużo więcej czasu zabierało. A jeśli chodzi o sam gameplay i tą walkę, o której wcześniej dyskutowaliśmy przed odcinkiem, to jest mój pierwszy współczesny Assassin od czasu Unity, bo w Syndicate tam odpaliłem na 10 minut i później przestałem grać w gry, więc uznaję, że tego jakby nie było.

Konie mogą sprintować krótko, walczyć, atakować i parować można krótko, ale już sprintować to, dopóki chcemy, no to sprintujemy. Jakoś brakuje mi konsekwencji tego paska staminy. A jeśli chodzi o sam właśnie parkour, poruszanie się, to też mam takie odczucia, że w porównaniu do Assassin's Unity, którego wcześniej grałem, że w animacji tego poruszania się, to trochę czułem się jakby Jakbym był dzieciakiem, miał w rękach właśnie jakąś action figure i tak wyobrażał sobie i ruszał tą ręką tak, żeby przeskakiwała i parkurowała w mojej głowie.

W sensie, że dużo bardziej było Jakby ciągnięty w powietrzu, jakby był przenoszony. Przyklejał się bardziej do tych... I przyklejał się i te skoki były jakoś nienaturalnie, podciągnięcia były jakieś takie dziwne. To jest co tak mega dziwnie to wygląda. Jeszcze puszczałem sobie później gameplay i porównania do Unity. Tam też to było, ale to nie było tak bardzo nachalne jak tutaj, co mi bardzo przeszkadzało. A jeszcze po przejściu Miraża odpaliłem sobie Assassin's Creed Revelation, no to tym bardziej to czuć w porównaniu zarówno jak i do Unity, jak i do Miraża. No niestety parkour w serii Assassin's Creed zaliczył mocny regres moim zdaniem.

To jest akurat bardzo słabe. A jeszcze propos skradania się, to w poprzednich Assassinach były akcje typu, znaczy była akcja, była możliwość wynajęcia grup właśnie pań do towarzystwa, czy ogólnie wtapiania się w tłum. To tutaj dodali tokeny, nie wiem czy były te tokeny w poprzednich częściach, że był token do przekupstwa... Nie było. Tam w ogóle, wiesz, te elementy takiego zarządzania tłumem to tak niezbyt w tych... Tam było już bardziej gra akcji. Tam w ogóle nie ma tłumów. Wiesz, różnica między Mirage'em a tymi RPGowymi Assassinami jest taka, że tutaj cię wciskają do miasta. Tutaj faktycznie jest znowu fokus na to miasto. No, ale z drugiej strony to miasto też inaczej, czuć to miasto w względach właśnie zdobywania rozgłosu, w sensie, że tak jak się w poprzednich częściach usuwa rozgłos, zrywając te plakaty, przekupując tych gadających, zabijając właśnie jakiś tam, o Jezu, no zabijając odpowiednio osoby, które najwięcej nam rozgłosu zabierały.

Muzyka jest bardzo poprawna, nie chcemy do niej wracać po rozgrywce, ale bardzo fajnie nam umila czas. A jeszcze porównując na sam koniec Assassin's Creed Revelation, to jest to kwestia samego gameplayu, że nie czuję tutaj Jest to dużo bardziej sensowne porównanie do tego Revelation niż do oryginalnego pierwszego Assassina ze względu na to, jak pierwszy Assassin był powolny i monotonny i jak bardzo się zestarzał. Różnica między jedynką a dwójką była kolosalna. A Revelation właśnie wraca do tego Konstantynopolu, jeszcze wracamy do tych okolic właśnie Altaira, a tutaj na samym początku gry właśnie wracamy, idziemy do bazy asasynów, gdzie była ta baza asasynów z jedynki.