MKwadrat #193 – Dusza odcinka

Przeszedłem w końcu Zelda Breath of the Wild, zajęło mi to około 50 godzin pewnie. Bajonetta 2. Bo ja bardzo lubię slashery, a to jest slasher, który jest dostępny tylko na Switcha, więc z radością przeszedłem grę i o niej opowiem. Bajo, jesteś na Wii U, przepraszam, Bajo. Okej, dobra. Tylko na Switcha nieprawda. Jest tylko na konsolach Nintendo, jest to exclusive Nintendo. Jest na Wii U, ja na Wii U przeszedłem. Okej.

To co, teraz Defan ze swoją kobyłką. A czy mógłbym oddać slot'a tutaj Damianowi, żeby jeszcze powiedzieć o swojej grze? Jasne. Muszę notatki tu zerknąć. Jasne. To ja opowiem w takim razie o grze takiej jak Bayonetta 2. Dawaj. Wspaniała gra, kocham, jest cudowna. Jedynkę przeszedłem na PlayStation 3, to była, ja żartuję, że najlepsza możliwa wersja, a tak naprawdę to nie najgorsza. Ona działała gorzej niż na Xboxie 360, oczywiście, że gorzej niż na PeCecie. Ale to w ogóle nie przeszkadzało mi w tym, żeby czerpać maximum frajdy z tej gry. Muzyka, scenki, cutscenki, postać, walka, responsywność, wszystko po prostu to było coś wspaniałego.

Ogólnie Bayonetta to jest dzieło twórcy Kolejny odcinek. Kolejny odcinek To, co tutaj się dzieje, to jak ta walka jest płynna. Duży jest nacisk, naprawdę duży jest nacisk na uniki, ponieważ mamy tutaj coś takiego jak witch time i jeśli wykonamy unik w ostatnim momencie, no to wtedy mamy na chwilę zwolnione tempo, co nam pozwala zadać większe jeszcze obrażenia wrogom. Zwolniony czas. Tak, zwolniony tempo, zwolniony czas.

Ogólnie takie jakby... Doprowadzając do takich finisherów, wtedy Bayonetta jest w bieliźnie, ubranie z niej znika, ponieważ tutaj jest to wytłumaczone, oczywiście, że zawsze Japończycy muszą znaleźć wytłumaczenie do tego, dlaczego jest to lore accurate, że kobieca postać się rozbiera. Mamy właśnie teraz na wideo scenę z finiszerem, gdzie włosy schodzą, włosy, z których zbudowane jest jej ubranie, tej naszej wiedźmy, bajonety i ona tymi włosami otwiera portal, z którego przyzywany jest demon, który pomaga nam w walce. Przyzwyczajcie się, jeśli chcecie grać w tę grę, to przyzwyczajcie się do tego, że tutaj będą tego typu sceny właśnie co chwilę.

Fabułę mamy taką, że ogólnie koleżanka Bayonetty, jej ciało w wyniku tego, że jeden z demonów, którego ona przyzwała, wymknął się spod kontroli, doprowadził do tego, że wyrzucił jej duszę z jej ciała, więc mamy ciało koleżanki Bayonetty, które jest pozbawione duszy, więc Bayonetta postanawia udać się do piekła, żeby odzyskać duszę swojej koleżanki. Wyrusza w podróż do góry zwanej tutaj Fumblewintr. Oni to czytają jako Fumblewinter. Skojarzenie z mitologią nordycką jak najbardziej zasadne, ponieważ na drodze do Fumblewintr napotyka młodego chłopca, który potrafi zmieniać się w wiewiórkę i który nazywa się Loki.

To wszystko świetnie współgra ze sobą i jestem zachwycony. Po prostu nie wiem, co więcej powiedzieć. Może chcecie o coś spytać? Ja mam jedno pytanko w sumie. Tylko to będzie pytanie laika, bo ja w sumie nigdy nie grałem. Grałem w jedynkę dawno temu, ale nawet nie pamiętam czy przyszedłem, raczej nie. Słyszałem opinię, że Bayonetta 2 pokazuje pazury dopiero w New Game+, że bardzo dużo zajmuje czasu uczynić się tych kombosów, mechanik i tak dalej. Czy to jest prawda, czy to jest jakiś fake news, który po prostu gdzieś tam przeczytałem albo obejrzałem?

Jakoś tam takie są oceny, nie? No, to ja tylko jedną misję miałem z tą oceną. Ja miałem prawie wszystkie, ale i tak się dobrze bawiłem. To znaczy, że ta gra po prostu jest taka, że nawet jak w nią lamisz, to i tak ci pozwoli przejść dalej i po prostu będziesz się dobrze bawił. Tak, w ogóle... Styl tej gry, to że tutaj mamy coś takiego w slasherach jak te bramy, no nie? Wchodzimy na arenkę, zamyka się brama jakaś magiczna, dopóki nie pokonamy wszystkich wrogów, to ta brama będzie nam blokować przejście dalej. Znamy to z God of War'a chociażby, znamy to z Devil May Cry'ów, to tutaj za każdym razem, w zależności od tego czy to jest brama demonów czy aniołów, to jest unikalna animacja. Ona jest bardzo szybka, ale ona zawsze mnie rozbrajała. Po prostu Bayonetta robi takie, wiecie, całuje się w rękę i wysyła serduszko i to serduszko podlatuje do tej bariery i ją rozwala, rozpryskuje.

I to trwa dosłownie, nie wiem, sekundę, ale za każdym razem mi się gęba śmiała, jak to widziałem. Jeszcze transformacja w jakieś zwierzę widać na filmikach. Tak, no to już było też w jedynce, że jeśli zrobimy unik dwa razy pod rząd i przytrzymamy przycisk uniku, no to wtedy zmieniamy się w takiego kota dużego, który biega i to się przydaje przy sekcjach platformowych czasami, które czasami są. Jest też taki atak, że Bayonetta zaczyna robić breakdance'a, taniec na głowie, jakby ktoś nie wiedział. I na końcu tego ataku kamera się zbliża do niej i mamy taką, wiecie, migawkę jak na sesji zdjęciowej. I ona tak się po prostu wdzięczy do tej kamery, która najeżdża na nią. Po prostu uwielbiam ten styl.

A dobra, okej, bo Kosmaty musiał grać już na tej konsoli. No właśnie, przecież to nie swoja konsola, więc... Nie, to z Bayonettą tak, pomieszało mi się, to z Bayonettą tak było. Bayonetta nie miała żadnych update'ów w ogóle po tym, jak włożyłem kartridża. W sensie, ja nie twierdzę, że na pewno zostały to dodane, ale mogło tak być. Bo to, co mówisz, tego w ogóle nie pamiętam, a raczej taka dosyć istotna funkcja. Może przeklikałeś. Nawet była taka cała afera, taka mini-drama była, bo David Jaffe, ten, wiecie, od tego oryginalnego God of Warów i tego Metal coś tam, tych wyścigów takich. No, Black Metal. Tak? Czekaj. To ten serial był też na podstawie tych wyścigów, takich dziwnych złomów.