MKwadrat #188 – Trzy segmenty

Ponieważ ludzie mówią, a ten Alien z XCOM-owy. Nie, to kompletnie nie jest to. To jest tak naprawdę gra taktyczna z aktywną pauzą, z rzutem z góry, w której sterujemy całym oddziałem. Boże, organizm. Oddział jest jednym organizmem i sterujemy tym, że oddziałem możemy albo mieć aktywną pauzę, albo zwolnione tempo zamiast tej aktywnej pauzy. Ja grałem w trybie zwolnionego tempa, Simplex grał z aktywną pauzą I zacznijmy od początku, czyli od fabuły. Wcielamy się na początku w zastępczynię, zarządczynię stacji kosmicznej, która tam sobie się unosi nad planetą. Dochodzi do skażenia.

I my wcielamy się w saperkę z oddziału właśnie takiego, która działa na froncie, a cóż to jest za front? Jest to front walki z nieumarłymi, którzy wylewają się z jakiejś tam szczeliny trójkątnej, która jest w mieście tytułowym Świtu. I ludzkość walczy bez przerwy z tymi nieumarłymi, którzy się wylewają z tej szczeliny, a poza tym wszyscy też nienawidzą bogów. Tak jakby... Nie do końca jest to moim zdaniem wytłumaczone dobrze, ale wiemy z dialogów, że wszyscy nienawidzą bogów i im nie ufają. Poprzez wielki wybuch w intrze dochodzi do zerwania blokady przy tej szczelinie i pojawia się jeden z bogów, który nas one-hituje, wiadomo, jak to w Soulsach zwykle bywa.

Poznajemy naszego towarzysza Enkiego, który jest Bogiem, jednym z bogów. On przedstawia się, cześć, jestem jednym z bogów, musimy zabić bogów, więc mamy trochę God of War'a. A Enki jest małym lisem z porożem i z piórami zamiast sierści. Świetny design w ogóle tego Enkiego i on razem z naszą główną bohaterką Nor, Norwanek sobie prowadzą bardzo ciekawe, interesujące rozmowy. Mi się akurat podobało, to tak jakby, sama fabuła gry nie jest niczym szczególnym, ale podobało mi się to, jak te dialogi są prowadzone między nimi, to jak ten cały Wanek, nie Wanek tylko, o Jezu, wypadł mi z głowy. Ten lis poznaje świat ludzi, pyta o to, co to jest, ona mu tłumaczy, takie wprowadzenie do tego, jak ten świat przedstawiony wygląda.

Jak już wspomniałem, naszym celem jest zabicie bogów. Mamy czterech bossów w grze, co mi się bardzo podoba, bo jest ona dzięki temu bardziej nastawiona na eksplorację i walkę ze zwykłymi wrogami. Gra, tak jak już wspomniałem wcześniej, posiada mechaniki source'owe, które moim zdaniem bardziej szkodzą tej grze niż czemukolwiek służą. A mechaniki source'owe to jest po prostu utrata punktów doświadczenia po tym, jak umrzemy. A wrogowie się odradzają? Tak, wrogowie też się odradzają przy odpoczynku. Ale możemy sobie tak jakby podejść do checkpointa. I wtedy jak umrzemy, to odrodzimy się przy danym checkpointie, ale niekoniecznie musimy przy nim odpoczywać, żeby tak jakby go zaliczyć.

I gra ma polską wersję językową. Więc, no naprawdę, jeśli ktoś lubi tego typu gry, to... Wracając jeszcze do tego solsowania. Naprawdę, niech ludzie nie zniechęcają się tym, że to ma efekty... Boże, elementy solsowe w postaci tej utraty doświadczenia. Bo... Bo naprawdę można sobie, wiecie, można sobie farmić. Można sobie... Ta gra ma skończony rozwój postaci. Możemy... Ale to ja ci zadam pytanie, nie? Jeżeli mogę. No? Czy uważasz, żeby z tych elementów gra mogłaby zyskać? Bo wiesz, bo mam wrażenie, że teraz Dużo gier dodaje te stosowe elementy, które... Nie wiadomo po co. Nie wiadomo po co. Znaczy ja wiem po co. Słuchaj, ja mam taką teorię, że to jest po prostu pójście na skróty.

No, mogłoby być, ale wiecie, to nie jest tak, że wpakujesz niepotrzebnie punkty zdolności w jakąś tam, wiesz, kurczę, nie wiem, w szczęście, no nie? Stworzysz sobie upośledzoną postać, która ma dziewięć siły, dziewięć zręczności, dziewięć żywotności niczym w soslajkach, a wpakujesz sobie, nie wiem, tam w magię na przykład tylko, Wiecie, o co mi chodzi. Tutaj są zdolności. Tutaj nie rozdysponowujemy punktów umiejętności... Boże, nie umiejętności, tylko statystyk. Nie wydajemy punktów doświadczenia na statystyki, tylko na umiejętności. Więc jeśli nam umiejętność nie podoba, to ją możemy albo wycofać, albo po prostu...

I co, znalazłeś jakieś fajne komentarze? Nie znalazłem. Ja znalazłem jeden z YouTube'a. Boże, dajcie mi chwilę, bo muszę nauczyć się jak nick przeczytać. Piotr? Nie, potężna spółdzielnia pączków. Tak, z ananasem? Ja nie podchodzę do SOS-u, bo nie mam odpowiednich certyfikatów. A ktoś tam jeszcze dał taki fajny komentarz, że w ogóle, żeby nie grać, że najwyższy poziom skilla w SOS-ach to w ogóle, wiecie, doprowadził do absurdu, że tak jak musisz grać bez salmonów, bez Ash of War, bez tego, bez tamtego, to w ogóle gry nie odpalaj. Tak, mam ten komentarz. Miwilczewski napisał, kochani, nie wierzę, że wy gracie w gry używając ich mechanik.